King Nun - LAMB (2023)

Tussen 1ste en 2de album van de Londense rockers King Nun zit 4 jaar en dus de hele pandemie.
“Kiss toe and lick heel of every mother fucker here” zijn lyrics die wel passen bij de sombere problems op wereld en individueel nivo. De verpakking bestaat uit furieuze explosies met punkachtige energie.
En zanger Theo Polyzoides wisselt de gitaarmuren af met overtuigende zang.
De wisselende genres maken het album zeer beluisterbaar. Van melodieuze indie in ‘Sinking Feeling’,
Brit-Rock in ‘OCD’ tot gierende garage in ‘Escapism’.

Aanbevolen door blur8 bij Dead Meat van The Tubs, is King Nun muzikaal gezien de lichtste van de drie namen die hij daar noemde. De gitaren ronken weliswaar, maar geluidsexplosies zoals bij de andere twee vinden hier veel minder plaats.
Opvallend is de hoes met een naïef geschilderd lieflijk landschapje vol bloemen, een meisje in schattig jurkje en drie even knuffelbare lammetjes. Ben bij voorbaat al nieuwsgierig naar het titelnummer van Lamb dat de plaat afsluit.

In Do You Know Who You Are? klinken bovendien héél bescheiden toetsen en One Time Alarm start met akoestische gitaar. Gedurende het album valt er genoeg te variëren met als mijn overige persoonlijke hoogtepunten het midtempo OCD, het nog geen twee minuten durende instrumentale Escapism met heerlijke wollige gitaarmuur. Het blijkt dat deze herriebak bijzonder fraai contrasteert met het akoestische en uptempo slotlied Lamb; wát een mooi liedje met bovendien een aangename pianopartij! Een beetje of ik de aangename popkant van Madness hoor, Brits huppelend toegankelijk.

Minder heb ik met de vrij schelle zang, vooral bij de uithalen; na een tijdje wordt het irritant. In de lagere regionen echter wél aangenaam, getuige het eerste deel van In Vains of de afsluiter. De relatief korte duur van de nummers (elf stuks in een dikke 32 minuten) is bovendien fijn: korte nummers schrijven is óók een kunst.

Alhoewel ik meer van de harde postpunk ben dan van de diverse stijlen die blur8 hierboven in zijn slotzin noemde (die vielen mij overigens niet op, King Nun klinkt in mijn oren als King Nun), wordt in hun stijl de nodige variatie geboden. Lekker plaatje.