Bertolf - Bluefinger (2023)

Lijkt me zeer interessant. Bertolf goes bluegrass!

Op 29 september start zijn theatertour in de schouwburg van Zwolle. Ik ben erbij. Ben zeer benieuwd!

Hij wordt op de plaat begeleid door topmuzikanten als Jerry Douglas en tijdens zijn Nederlandse tour door :

Nathalie Schaap: contrabas, zang
Janos Koolen: mandoline, zang
Joost van Es: viool
Jos van Ringen: banjo
Caspar de Groen: dobro

Reeds op zijn twaalfde begon Bertolf Lentink met het opnemen van muziek. De liefde voor muziek kreeg hij vooral mee van zijn vader. Samen met zijn vader speelde hij de nodige cassettebandjes vol met bluegrassmuziek, die hij op school verkocht aan klasgenootjes. Dertig jaar later is Bertolf een gevierd singer-songwriter, die tot nu toe een zestal uitstekende pop/rock albums uitbracht.

Met zijn nieuwe album Bluefinger komt een lang gekoesterde droom uit, opnemen in Nashville met een aantal favoriete muzikanten van hem. Op meer dan de helft van zijn platencollectie spelen de ervaren topmusici Jerry Douglas (dobro), Stuart Duncan (viool) en Mark Schatz (bas) mee. De sessies in Nashville werden aangevuld met de talentrijke jonkies David Benedict (mandoline) en Wes Corbett (banjo).

Het project had trouwens financieel gezien de nodige voeten in de aarde om het rond te krijgen. Mei vorig jaar was het eindelijk zover en werd het in slechts een paar dagen tijd onder leiding van de ervaren Dave Sinko (oa Punch Brothers, Béla Fleck, Darrell Scott, Mary Gauthier) opgenomen.

Bertolf selecteerde een aantal van zijn favoriete songs, die een bluegrassbewerking kregen. Onder die songs ook de allereerste song, die hij onder eigen naam in 2008 opnam, Another Day. Aan het einde ervan loopt de band nog even door en hoor je het enthousiasme van de muzikanten over het resultaat. Het spelplezier spat van de opnames af, net als de fenomenale kwaliteiten van de muzikanten.

Gelukkig bevat het album ook een nieuwe versie van Don’t Look Up, Don’t Look Down, een van mijn favoriete nummers van hem. Een liedje dat gaat over dat je niet tegen iemand moet opkijken, maar ook niet op iemand moet neerkijken.

“And don’t ever act superior
to someone poorer than you
and don’t you ever take shit
from some rich kid
just remember that his shit stinks too”

Of zoals ze vroeger bij ons thuis zeiden, “rijke mensen moeten ook naar het toilet”.

Naast een aantal oude songs, ook een drietal nieuwe instrumentale nummers, Bluefinger, Team Hoover en New Year’s Day. Bluefinger verwijst naar de blauwe vingers, die muzikanten krijgen wanneer ze veel bluegrass spelen. Team Hoover heette eigenlijk Child’s Play, maar er was al een instrumentaal bluegrassnummer wat zo heette. Het is een eerbetoon aan zijn twee zoontjes, die elkaar graag achterna zitten in de huiskamer. Before the Storm is een duet met Ilse DeLange, in wier band Bertolf kort speelde voordat hij solo ging. Tim Knol zingt mee op Even the Bad Ends Badly. Iemand die net als Bertolf thuis de muziek met de paplepel kreeg ingegoten.

Als extraatje nam Bertolf samen met zijn vader het album Lentink & Son op. Net als dertig jaar geleden in dezelfde huiskamer, de cirkel is rond. Het uitstekende Bluefinger zal gepromoot worden met een uitgebreide tournee met andermaal geweldige muzikanten : Natalie Schaap (contrabas en zang), Janos Koolen (mandoline en zang), Joost van Es (viool) Jos van Ringen (banjo) en Caspar de Groen (dobro). Voor de data van de uitgebreide releasetour zie hier.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Mooie review, Lura.

Another Star moet denk ik Another Day zijn?

Klopt helemaal, was nog vroeg toen ik het stukje schreef.

10 oktober zal er een documentaire bij Uur van de wolf te zien zijn over het tot stand komen van het album in Nashville.

In het interview op Kunststof praat een gedreven Bertolf met Gijs Groenteman over zijn (oude) liefde voor bluegrass en zijn muzikale avonturen in Nashville.

Kunststof - Beluister Bertolf, muzikant | Podcasts | NPO Radio 1 - nporadio1.nl

Wow Jerry Douglas, gaaf. Denk dan altijd meteen aan zn solo bij new favorite van Allison Kraus

Mooie review Lura. Al denk ik wel dat 'Bluefinger' verwijst naar de stad Zwolle, per slot van rekening is 'blauwvinger' de bijnaam voor Zwollenaren... en Bertolf woont al jaren in Zwolle.

Ik denk dat beide klopt.
Bij een concert van zijn vorige tour (Happy In Hindsight), speelde hij ook Bluefinger. Hij gaf toen aan dat Bluefinger, zoals Lura aangeeft, verwijst naar de blauwe vingers die je soms krijgt van veel Bluegrass spelen, maar dat hij het als Zwollenaar ook een leuke referentie naar zijn stad vond.

Het grappige was dat hij dit in Deventer zei en hij zich gelijk afvroeg of hij zich nu op glad ijs aan het begeven was.

Ik ben een enorme liefhebber van de muziek van Bertolf en volg hem al sinds zijn debuutplaat. Onbegrijpelijk dat hij zo onbekend is bij het grote publiek, want zijn nummers zijn schitterend. Zijn voorliefde voor bluegrass steekt Bertolf niet onder stoelen en banken en zeker op zijn recentere albums worden steeds meer instrumenten uit dat genre gebruikt. Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik niet op de banken stond toen ik hoorde dat er een heel bluegrass-album ging komen aangezien het niet mijn favoriete genre is. Toen ik ook begreep dat hij voornamelijk eerder opgenomen nummers in een nieuw jasje had gegoten nam het enthousiasme niet toe.

Maar tot zover het slechte nieuws, want eerlijk is eerlijk "Bluefinger" is een fraai album geworden. Het nieuwe duet met Ilse DeLange 'Before the Storm' is erg mooi en van de 3 instrumentale nummers straalt het talent af. Maar waar ik vooraf bang voor was, bleek onterecht te zijn. De herbewerkingen van nummers afkomstig van al zijn soloplaten -en het Color Reporters album- zijn gewoon smaakvol gedaan en blijven even sterke songs in het nieuwe arrangement. Ik had oorspronkelijk alleen de cd aangeschaft (om volledig te blijven), maar heb inmiddels ook het blauwe vinyl in bestelling. Want ook dit Bertolf album gaat weer vele draaiuren tegemoet. Een aangename verrassing dus.

Dat was wel een mooie aflevering van het uur van de wolf, alhoewel ik mij altijd afvraag of die Amerikanen het echt menen en hem heel goed vonden, of dat ze gewoon beleefd waren.

Dat vroeg ik me ook af, maar wat een gedrevenheid van Bertolf en inzet van de Amerikanen, echt liefde voor deze muziek. Had graag een instrumentale versie van deze sessies willen horen met al dat mooie samenspel.

Naast alle fanfare over de nieuwste van de Rolling Stones had ik gisteravond tijd om de aflevering van Het Uur van de Wolf in te halen die handelde over de reis die Bertolf maakte naar Nashville om het album Bluefinger op te nemen.
In de documentaire was te zien hoe Bertolf met een vijftal gerenommeerde bluegrassmuzikanten in drie dagen veertien nummers opnam voor het album. Eigenlijk was het plan om vijftien nummers op te nemen, maar op de derde dag waren ze aan één gecompliceerd nummer een ochtend kwijt. Terecht dat Bertolf uiteindelijk concludeerde dat veertien van de vijftien liedjes een mooi resultaat was.
De gedrevenheid van Bertolf en het getoonde speelplezier spatte van het scherm af. De muzikanten waren inderdaad complimenteus en positief over Bertolf. Ik kan me niet voorstellen dat dit alleen maar uit beleefdheid was.
Dit album ga ik zeker checken.

Instrumentaal en vocaal klinkt het best gelikt maar ik kan nog niet zeggen dat dit album me echt pakt. Sterker nog het is me wat te slapjes, saai ook. Cut Me Loose vind ik tot dusverre her beste nummer.

Ik weet het, ik ben een beetje aan de late kant met mijn aandacht voor Bertolfs nieuwe wapenfeit. Bluefinger – niet alleen een bijnaam voor Zwollenaren, maar refereert ook aan de bij bluegrass vereiste vingervlugheid, verscheen namelijk al drie en een halve maand geleden. Zijn grote droom, in feite een heel ambieus project om in Nashville met zijn muzikale helden onder wie Jerry Douglas (dobro), Stuart Duncan (viool) en Mark Schatz (contrabas) ouder, eigen werk als Another Day, Jericho en Mary met een bluegrass insteek op te nemen. Een afgewogen selectie van reeds uitgebracht, zelfgeschreven repertoire aangevuld met vier nieuwe nummers. Drie instrumentale stukken en Before the storm, een duet met Ilse de Lange.

En dat hij hiervoor alle partijen voor de muzikanten al had uitgeschreven geeft maar aan welk een perfectionist hij is. Met slechts drie lange opname dagen voor de boeg moest bovendien het tempo er flink in worden gehouden. Gebracht met een opwekkende frisheid, puur speelplezier en geniaal vakmanschap. Een proces dat op de voet werd gevolgd door een camera, waarvan het resultaat inmiddels is uitgezonden in de documentaireserie Het Uur Van De Wolf. Een perfect visitekaartje, waarmee Bertolf komend jaar langs de diverse clubs en festivals zal trekken.

Het Uur van de Wolf: Bertolf in Bluegrass gemist? Terugkijken doe je op NPO3.nl