Bertolf - Bluefinger (2023)

Reeds op zijn twaalfde begon Bertolf Lentink met het opnemen van muziek. De liefde voor muziek kreeg hij vooral mee van zijn vader. Samen met zijn vader speelde hij de nodige cassettebandjes vol met bluegrassmuziek, die hij op school verkocht aan klasgenootjes. Dertig jaar later is Bertolf een gevierd singer-songwriter, die tot nu toe een zestal uitstekende pop/rock albums uitbracht.

Met zijn nieuwe album Bluefinger komt een lang gekoesterde droom uit, opnemen in Nashville met een aantal favoriete muzikanten van hem. Op meer dan de helft van zijn platencollectie spelen de ervaren topmusici Jerry Douglas (dobro), Stuart Duncan (viool) en Mark Schatz (bas) mee. De sessies in Nashville werden aangevuld met de talentrijke jonkies David Benedict (mandoline) en Wes Corbett (banjo).

Het project had trouwens financieel gezien de nodige voeten in de aarde om het rond te krijgen. Mei vorig jaar was het eindelijk zover en werd het in slechts een paar dagen tijd onder leiding van de ervaren Dave Sinko (oa Punch Brothers, Béla Fleck, Darrell Scott, Mary Gauthier) opgenomen.

Bertolf selecteerde een aantal van zijn favoriete songs, die een bluegrassbewerking kregen. Onder die songs ook de allereerste song, die hij onder eigen naam in 2008 opnam, Another Day. Aan het einde ervan loopt de band nog even door en hoor je het enthousiasme van de muzikanten over het resultaat. Het spelplezier spat van de opnames af, net als de fenomenale kwaliteiten van de muzikanten.

Gelukkig bevat het album ook een nieuwe versie van Don’t Look Up, Don’t Look Down, een van mijn favoriete nummers van hem. Een liedje dat gaat over dat je niet tegen iemand moet opkijken, maar ook niet op iemand moet neerkijken.

“And don’t ever act superior
to someone poorer than you
and don’t you ever take shit
from some rich kid
just remember that his shit stinks too”

Of zoals ze vroeger bij ons thuis zeiden, “rijke mensen moeten ook naar het toilet”.

Naast een aantal oude songs, ook een drietal nieuwe instrumentale nummers, Bluefinger, Team Hoover en New Year’s Day. Bluefinger verwijst naar de blauwe vingers, die muzikanten krijgen wanneer ze veel bluegrass spelen. Team Hoover heette eigenlijk Child’s Play, maar er was al een instrumentaal bluegrassnummer wat zo heette. Het is een eerbetoon aan zijn twee zoontjes, die elkaar graag achterna zitten in de huiskamer. Before the Storm is een duet met Ilse DeLange, in wier band Bertolf kort speelde voordat hij solo ging. Tim Knol zingt mee op Even the Bad Ends Badly. Iemand die net als Bertolf thuis de muziek met de paplepel kreeg ingegoten.

Als extraatje nam Bertolf samen met zijn vader het album Lentink & Son op. Net als dertig jaar geleden in dezelfde huiskamer, de cirkel is rond. Het uitstekende Bluefinger zal gepromoot worden met een uitgebreide tournee met andermaal geweldige muzikanten : Natalie Schaap (contrabas en zang), Janos Koolen (mandoline en zang), Joost van Es (viool) Jos van Ringen (banjo) en Caspar de Groen (dobro). Voor de data van de uitgebreide releasetour zie hier.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Ik weet het, ik ben een beetje aan de late kant met mijn aandacht voor Bertolfs nieuwe wapenfeit. Bluefinger – niet alleen een bijnaam voor Zwollenaren, maar refereert ook aan de bij bluegrass vereiste vingervlugheid, verscheen namelijk al drie en een halve maand geleden. Zijn grote droom, in feite een heel ambieus project om in Nashville met zijn muzikale helden onder wie Jerry Douglas (dobro), Stuart Duncan (viool) en Mark Schatz (contrabas) ouder, eigen werk als Another Day, Jericho en Mary met een bluegrass insteek op te nemen. Een afgewogen selectie van reeds uitgebracht, zelfgeschreven repertoire aangevuld met vier nieuwe nummers. Drie instrumentale stukken en Before the storm, een duet met Ilse de Lange.

En dat hij hiervoor alle partijen voor de muzikanten al had uitgeschreven geeft maar aan welk een perfectionist hij is. Met slechts drie lange opname dagen voor de boeg moest bovendien het tempo er flink in worden gehouden. Gebracht met een opwekkende frisheid, puur speelplezier en geniaal vakmanschap. Een proces dat op de voet werd gevolgd door een camera, waarvan het resultaat inmiddels is uitgezonden in de documentaireserie Het Uur Van De Wolf. Een perfect visitekaartje, waarmee Bertolf komend jaar langs de diverse clubs en festivals zal trekken.

Het Uur van de Wolf: Bertolf in Bluegrass gemist? Terugkijken doe je op NPO3.nl