Dean Martin - The Very Best Of, Volume 2 (2000)

Omdat op The very best of Dean Martin (1998) reeds alle zeven top-10-hits van Martin stonden is de spoeling op dit tweede deel noodzakelijkerwijs wat dunner, maar ook dán vinden we hier nog altijd acht hits en hitjes plus vier singles die de Billboard-top-100 niet haalden, aangevuld met negen nummers die voor zover ik weet nooit als single werden uitgebracht maar wel ongeveer hetzelfde niveau hebben. Dus zien we Dino hier ook weer afwisselend de jasjes dragen van verleider (I can't give you anything but love), schuinsmarcheerder ("Standing on the corner watching all the girls go by"), Latin lover (On an evening in Roma : "So just meet me in the plaza near your casa") en zorgeloze levensgenieter (Bumming around).
        Het gekke is dat ik dit tweede deel eigenlijk vaker draai dan het eerste. Toegegeven, er staan een paar absolute draken op, zoals Tik-a-tee tik-a-tay (het geluid van Dino's hart wanneer hij met een mooie vrouw danst, hoewel het bij hem altijd ook kan gaan om een ánder lichaamsdeel dat voor optimaal functioneren eveneens afhankelijk is van bloed), Not enough Indians (dat de producer durft te laten eindigen met zo'n Apache-"oewoewoewoe"-kreet uit de standaard-uitrusting van elke jongen die cowboy'tje speelt), en Send me the pillow that you dream on (dat een rip-off is van You're nobody till somebody loves you, dat een rip-off is van The door is still open to my heart, dat een rip-off is van de Amerikaanse nummer-1-hit Everybody loves somebody).
        Daar staat echter tegenover dat er halverwege de CD een trio nummers staat dat ik bijna onbeperkt kan beluisteren. Baby it's cold outside zal wel geen nadere introductie meer behoeven, maar op You belong to me slaagt Martin er warempel in om doorheen zijn semi-wankele zang een bezorgdheid om het mogelijke verlies van de toegezongen vrouw te laten schemeren, en de vreugdevolle verwachting die hij in zijn versie van On the street where you live legt wekt dat nummer uit My fair lady op ongeëvenaarde wijze tot leven – misschien zette Martin zijn partij in een verloren kwartiertje in één take op band en dacht hij er verder niet bij na, maar zijn perfect gedoseerde voordracht is werkelijk ideaal voor dat liedje van een jongen voor wie het al genoeg is om zich in de straat van het meisje op wie hij verliefd is te bevinden.
        Na de 21 nummers van deel 1 is de even gulle dosis van deel 2 misschien wat veel van het goede, maar wie gevoelig is voor Dino's gelikte charme zal hier toch ook weer veel van zijn of haar gading vinden.