Neal Morse - The Dreamer (2023)

Een conceptalbum over Jozef. Neal Morse zorgt voor een muzikale vertaling van dit Bijbelse verhaal. Smaakvol gedaan. Ook erg herkenbaar Neal Morse. De klassiek opgezette progressieve rock is vergelijkbaar met zijn andere werk. De opbouw van de nummers, de breaks en de stijl zijn typisch Morse. Daar tegenover staat dat er een bataljon aan gastmuzikanten opduikt die The Dreamer, Joseph: Part One meer dan interessant maakt. Complete recensie is te vinden op: Neal Morse – The Dreamer, Joseph: Part One - Rockportaal.nl

Aanvankelijk heb ik, na wat fragmenten te hebben gehoord, dit album een beetje links laten liggen. Typisch Neal Morse, zonder de kwaliteit van NMB, was de conclusie. Maar zoals zo vaak bij mij, als het om Neal's muziek gaat, ben ik toch bezweken voor de onmiskenbare kwaliteiten in zijn werk.

Inmiddels heb ik zoveel van Neal gehoord, en heeft hij zo'n herkenbare stijl van componeren, dat het lastig is om de toegevoegde waarde in nieuwe muziek te herkennen. Toch heeft The Dreamer toegevoegde waarde in de uitpuilende discografie van Morse. De muziek klinkt hier - voor Morse-begrippen - wat lichtvoetiger en dankzij de vele gastrollen is de afwisseling op dit album groot. En, niet onbelangrijk, de nummers zitten goed in elkaar.

Hoogtepunten zijn voor mij Gold Dust City, Ultraviolet Dreams, Heaven In Charge Of Hell en Why Have You Forsaken Me, maar op Slave Boy na zijn alle nummers eigenlijk uitstekend. Derhalve 4 sterren.