Ransom & Nicholas Craven - Directors Cut 4 (2023)

Sinds 26 mei 2023 al exclusief te koop op even.biz maar gisteren EINDELIJK uitgebracht voor alle andere streamingplatformen! Je kan trouwens nog altijd het album kopen op die website, op die manier krijg je een gesigneerde LP én een gepersonaliseerde intro voor de plaat.

Ben dit nu voor het eerst aan het luisteren, pfff... dit is weer goed hoor! Ransom rapt nog steeds alles kapot en de producties van onze Franstalige Canadees zijn weer om van te smullen.

Nogmaals ben ik met verbazing geslagen dat Ransom momenteel zo weinig liefde krijgt in het De MuMe-GOAT MC-topic. Deze man rapt alle andere genomineerden probleemloos naar huis als je het mij vraagt.

Jullie gesnurk hoor ik tot hier... tijd om wakker te worden, Hip Hop-fans!

Ransom heeft al een hele carrière achter de rug met een aantal ups maar vooral veel downs. Speciaal was hij niet, forceerde zijn stem te hard (beluister strofes van pakweg 15 jaar geleden en je herkent deze man gewoon niet) en deze tumultueuze carrière ging gepaard met vele gevangenisbezoeken. In 2017 kondigde de beste man zijn pensioen aan en was ook absoluut van plan om zich daar aan te houden. Zijn goede vriend, 38 Spesh, kwam op een dag bij Ransom aan en zei dat hij gewoon terug muziek moest gaan maken en uitbrengen. De stijl dat Roc Marciano deed en Griselda cool gemaakt heeft lag helemaal in het straatje van Ransom en hij nam het advies van 38 Spesh ter harte.

Zijn terugkeer was er in maart 2020 in de vorm van de EP Directors Cut, een project dat volledig geproduceerd was door de Franstalige Canadees Nicholas Craven. De chemie was te merken en het duo wist niet van ophouden want we hebben in 2020 maar liefst 5 collaboratieprojecten gekregen van Ransom & Nicholas Craven. De jaren dat volgde hebben we Ransom nog wel een aantal keer horen rijmen op een beat van Craven maar een echte reünie is er nu in de vorm van het album Directors Cut 4!

Ransom heeft onlangs in een interview laten vallen dat rappen geen talent is maar een vaardigheid, eentje dat hij naar mijn bescheiden mening geperfectioneerd heeft. Ook op deze LP laat hij wederom horen op een ander niveau te zitten dan de meeste van zijn collega's en dit in combinatie met de geweldige producties van Nicholas Craven (die ook enkel maar groeit) zorgt voor een héérlijk reünie-album!

Op They Live moest ik op een gegeven moment wel even fronsen toen zijn controversiële take op de COVID-19 vaccinaties naar boven kwamen, maar dat is geen persoonlijk verhaal van hemzelf. De eerste strofe heeft hij geschreven als basketter Kyrie Irving, de tweede strofe is geschreven vanuit het perspectief van wijlen Kevin Samuels. Beide heren zijn me onbekend maar het is een geweldig concept dat ook perfect uitgevoerd is!

Che Noir en nieuwkomer Raina Simone krijgen nog een speciale vermelding aangezien ik zelden zo weggeblazen word door vrouwelijke MC's, beide rappen ijzersterke strofes.
Verder doet KXNG Crooked (raar dat hij hier na een decennium weer als Crooked I gecrediteerd is) ook exact wat hij moet doen en rapt misschien de gastheer er zelfs wel uit.... ik kan me enkel voorstellen hoe een collaboratie tussen Ransom en Slaughterhouse geklonken zou hebben...

Favorieten aanduiden is onmogelijk aangezien ik dit als geheel weer ontzettend sterk vind! Spoken word blijft nog steeds een dingetje, de bijdrage van Black Chakra had ik dus wel kunnen missen. Ook heeft de bijdrage van Reggae(ton)-artiest King Shadrock toch even tijd nodig gehad om te groeien.

Ransom rapt op het best van zijn kunnen, Nicholas Craven produceert op het best van de zijn. Meer moet dat niet zijn, genieten met de hoofdletter G!

Dikke 4*

Er is op dit moment "bijna" geen rapper die "bar for bar" kan tippen aan Ransom. Ik geniet echt van zijn projecten, omdat je gewoon voelt dat Ransom alles geeft in z'n teksten en delivery.

Ik ben ook toch wel weer onder indruk van Nicholas Craven. Hij bakt echt zijn beats op maat voor de rapper, want dit klinkt toch wel weer heel anders dan zijn beats voor Boldy James.

Ik geloof wel dat Ransom nog echt een klassieker in zich heeft. Ik ben alleen bang dat door de kwantiteit aan werk dat hij releaset hij misschien die klassieker nooit gaat maken. Al snap ik wel dat hij het doet, want het is een "business model" dat werkt voor rappers in de "underground".

Ik heb dit album gecheckt vanwege Yestsida's enthousiasme voor Nicolas Craven. En ook een klein beetje in de hoop dat ik Ransom ergens toch wel tof vind. Dit laatste is nog steeds niet zo. Als ik op hem let dan vind ik eigenlijk alles interessant aan hem, en ik hoor ook zeker zijn klasse, maar hij maakt gewoon niks in mij los. De producties zijn gelukkig wel fijn, al vind ik zijn werk met Boldy James echt een stuk sterker....

Is dit het eerste volledige werk dat je van Ransom checkt, Jelle? Jammer dat het kwartje nog niet wilt vallen! Bij mij is hij echt met voorsprong de nummer 1 van het moment!

Heavy Is The Head uiteraard en ook Coup De Grâce, maar blijft hetzelfde verhaal. Ik snap heel goed dat het kwartje bij velen wel valt hoor. Alleen bij mij niet…

Se7en EP en No Rest for the Wicked zou ik ook nog best durven aanraden, al ben ik niet zeker dat die projecten je wel van gedacht zouden kunnen veranderen!