Richard Thompson - Daring Adventures (1986)

Prima album uit de jaren dat Richard als solo-artiest goed aan de weg timmerde. Het zijn echte Thompsonklassiekers als Missie how you let me down, Dead man's handle, Lover's lane, Nearly in love, How will I ever be simple again en het fantastisch mooie acoustische Al Bowly's in heaven waar het album mee besluit.
Richard Thompson is naast uitstekend songschrijver en tekstsschrijver ook een van de beste gitaristen die ik ken, met een eigen geluid. Mooi gitaarwerk, goeie teksten en een formidabele stem.

Al Bowly's in heaven kwam voorbij in een geheel nieuw jazzy jasje tijdens zijn concert in Tivoli op 9 februari 2011. Een wel zeer bijzondere uitvoering. Een van de mooiste nummers tijdens dat optreden.

Net weer eens afgestoft. Toch wel een erg fijn album dat ik destijds nauwelijks heb beluisterd en gewoon was vergeten. Het is zijn eerste door Mitchell Froom geproduceerde plaat met ervaren studiomuzikanten, allemaal uit de VS. Even wennen dus, maar uiteindelijk erg aanstekelijk en retegoed gemusiceerd. Onder de radar gebleven.

Voor mij geldt iets soortgelijks. Gisteren teruggevonden in mijn platenkast. Verkeerd opgeborgen. Kan me niet eens meer herinneren of ik het album ooit wel heb beluisterd. Prettige ontdekking, al kan ik de stem van Richard Thompson niet al te lang aanhoren. Om die reden zal zijn laatste album, dat ook weer eens aan bod kwam, bij mij geen plaatsje in mijn top-10 over 2015 scoren.

het vijfde solo album van Richard Thompson, waarvan gezegd wordt dat het onder druk van de platenmaatschappij een commercieel album moest worden als gevolg van de tegenvallende verkopen van de voorganger "Across a Crowded Room". de eerste van 5 albums die hij met de Amerikaanse muzikant/producer Mitchell Froom zou opnemen. persoonlijk hoor ik dat er niet vanaf.

12 sterke eigen songs van RT, met zijn vertrouwde sound, unieke gitaarspel, mix van ballads en up-tempo nummers gezongen met die krachtige, doorleefde ietwat gruizige stem.

het album trapt stevig af met "A Bone Through Her Nose" doorspekt met die typisch Engelse donkere humor, gevolgd door het ritmische "Valerie", waarna wat gas terug wordt genomen in het bluesy "Missie How You Let Me Down".

het melodieuze "Dead Man's Handle" en het deinende, swingende "Nearly in Love" zijn prettig in het gehoor liggende songs met een meerwaarde van de backing vocals van het Engelse zangduo Christine Collister en Clive Gregson. "Long Dead Love" met onnavolgbaar gitaarspel en "Jennie" zijn fraaie ballads waar de man patent op heeft.

slechts 2 nummers, maar dat is uiteraard persoonlijk, de shuffle rock "Baby Talk" en het dreinende "Cash Down Never Never" beklijven minder.

de akoestische love ballad "How Will I Ever Be Simple Again" wellicht 1 van de mooiste songs die RT ooit schreef en "Al Bowlly's in Heaven" met jazz accenten over de in de jaren dertig populaire Engelse zanger /bandleider Al Bowlly behoren tot de hoogtepunten.

op dit album speelden Amerikaanse sessiemuzikanten mee, naast Mitchell Froom (hammond organ, piano) o.a. Jerry Scheff (electric bass, string bass) en Mickey Curry en Jim Keltner op drums. het folk gehalte werd vertegenwoordigd door Engelse oudgedienden als John Kirkpatrick (accordion, concertina), Phillip Pickett (shawm, crumhorn, recorder) en de Schot Chuck Fleming (fiddle). de laatste was ooit lid van de Schotse folkrock groep JSD Band, die begin 70's 3 albums maakten.

Album werd geproduceerd door Mitchell Froom
Recorded at Sunset Sound, Los Angeles, Town House 3, London & Larrabee Studios, Hollywood