Built to Spill - Live (2000)

Heel soms luister je iets, waarvan je je af vraagt: hoe kan het dat ik dat nu pas luister? Voor mij is Built To Spill zo'n band. Heerlijk gitaar-gedomineerde noise, maar ook een pop-kant met nummers van rond de 4 minuten. Daarnaast schuwen ze niet het experiment met jams die ruim over de 10 minuten gaan. Dan heb je wel een juweeltje van een band. Dit past niet alleen in mijn muzikale straatje, dit straatje zou zo ongeveer mijn naam kunnen dragen! Het album waar ik ze mee ontdekt heb is het live-album uit 2000. Daarom een recensie om dit maar eens wat meer onder de aandacht te brengen.

En dan wil ik graag beginnen met iets negatiefs, want als je een recensie eindigt met een positieve noot zijn mensen eerder geneigd het te luisteren. Na 5 minuten denken kom ik tot het volgende: het album duurt maar 1 uur en 11 minuten en er staan maar 9 nummers op. Oh ja, en het is een dubbel LP, dus ik moet maar liefst drie keer opstaan om het hele album te luisteren… Oké, misschien wordt het toch geen recensie, maar meer een lofzang…

De positieve dingen zijn namelijk veel substantiëler. Ondanks dat ik de 'gewone' albums niet kende, werd ik meteen gegrepen door de nummers. Wat klinken die goed! Soms heerlijk poppy, soms wat meer uitgesponnen en langzamer, maar altijd erg herkenbaar. Een beetje Neil Young-achtig qua zang ook. Nu is dat een behoorlijke held, dus zeker een positief puntje. Helemaal als je het aan durft om een cover van de beste man te spelen en die oprekt van de (toch al niet lullige) 7:31 minuten naar een volle 20:30 minuten. Dit is niet alleen erg gedurfd, maar ook nog eens ontzettend goed gedaan, waarbij ik de cover beter vind dan het origineel.

Naast de cover is er ook ruimte voor nummers waarbij het tempo iets wordt terug gedraaid, de mooie sfeervolle nummers. Het album eindigd met een heerlijke noise-uitsmijter van 19 minuten. Dan is het album alweer voorbij. Onvoorstelbaar hoe snel dat gaat! Je wordt echt mee gezogen in de muziek. Nu is de repeat-knop bij mij verboden, maar ik zou hem hier bijna gaan gebruiken.

In mijn ogen kan dit album zich meten met de beste live-albums ter wereld. En dan te bedenken dat ze nog steeds optreden! 23 september bijvoorbeeld in de Bitterzoet (capaciteit van ongeveer 25 mensen), waar ik al kaartjes voor heb. Die zijn trouwens nu nog steeds te koop voor het luttele bedrag van 16 euro. Zelden heb ik zo uitgekeken naar een concert als deze. Nog maar 150 nachtjes slapen…

Bericht overgenomen van mijn blog: pat-sounds.blogspot.nl