Grandaddy - Sumday: Excess Baggage (2023)

Sumday is niet mijn favoriete Grandaddy-album - die eer gaat naar Under The Western Freeway - maar wel denk ik het album dat je hun beste werk zou kunnen noemen. 'Beste' als in: meest complete, consistente, mooist gearrangeerd en geproduceerd, waarin alle geniale elementen - nog veel meer dan op voorganger The Sophtware Slump, ondanks dat die zoveel succesvoller was en bewierookter is - op hun plekkie vallen. En ook wel, met behoud van alle karakteristieke eigenzinnigheid, de meest toegankelijke, catchy, poppy Grandaddy-plaat. Des te frustrerender dat deze plaat tot voor kort, zoals een groot deel van hun oeuvre, niet op de streamingdiensten te vinden was, en alleen voor extreme prijzen vindbaar op vinyl. Dankzij de twintigjarige verjaardag van de plaat verandert dit allemaal, hoewel ik de manier waarop dit gereleast wordt wel wat lastig te volgen vind. Een tijd terug verscheen deze demoverzameling, vond het al toen al wat apart dat dat zo los werd uitgebracht, en nu dan deze verzameling rarities (wat als losse release dan weer wél goed werkt). De band heeft al verscheidene rarities-compilaties uitgebracht, het verbaast me elke keer weer hoeveel er dan tussen staat wat ik nog niet ken, en hoe extreem mooi dat dan allemaal weer blijkt; echt een oneindig gevulde kluis met die Jason hebben. Als ik het goed begrijp vormt dit allemaal dan weer onderdeel van een boxset, met natuurlijk het album zelf er ook weer bij. Nou ja, hoe het ook allemaal zit, deze compilatie biedt domweg drie kwartier aan nóg meer Grandaddy-genot van Sumday-niveau. Sommige nummers doen niet onder voor het werk op het 'hoofdalbum', maar ook een mindere track blijft genieten geblazen vanwege die typische meeslepende sfeer. Er schijnt weer een nieuw album aan te komen, maar tot die tijd zijn we met releases als deze meer dan zoet.