DeepChord presents Echospace - The Coldest Season (2007)

Deze review maakt me erg nieuwsgierig naar dit album.

"'The Coldest Season' may ultimately lack in its ability to move a dancefloor, but, in terms of sheer quality, it rivals Basic Channel’s vaunted catalog. Put down that ultra-rare Basic Reshape 12” and check out what’s going on now. This album is bound to be one of the most fully realized listening experiences to grace your stereo this year, and is proof positive that DeepChord and Echospace are the rightful heirs to the dub techno legacy."

Erg grappig, ik ben het op dit moment aan het luisteren en wilde het album net gaan toevoegen

Deze heren zijn de afgelopen twee jaar samen met Convextion bezig geweest om dub techno weer op de kaart te zetten en het lukt ze behoorlijk, gezien de reviews, verkoopcijfers en invloed op andere artiesten en producers. Ik heb het idee dat ze ook een graantje meepikken van de dubstep-markt.

Het klinkt in ieder geval erg fijn allemaal, maar of het echt beter is dan Basic Channel valt te betwijfelen.

ik wil deze ook heel erg graag horen. Heb hier veel over gehoord al van vrienden van me.
Ik ga deze zeker uit checken.

Een ontzettend mooi diep techno album.

Die hele review uit de link kan ik beamen. de vernoeming van spanning in het album vind ik heel juist. ik vind de muziek passen bij glaciale landschappen en tegelijkertijd juist bij beelden van een humide jungle bij de val van de nacht. het is ijskoud en/of broeierig heet zoals een ijskoude straal water uit een kraan in eerste instantie ook kan aanvoelen als kokend heet water. deze paradox maakt de muziek nog wat genialer in z'n sfeer (een paradox die trouwens ook te vinden is in de muziek van basic channel). de gemeenschappelijke factor van beide toestanden is de spanning. daarnaast is er een gevoel van ruimtelijkheid/diepte aanwezig in de muziek.

Na de eerste drie tracks die goed zijn, wordt het echt ontzettend gaaf met Aequinoxium en dat niveau wordt wonderwel vastgehouden tot aan het eind.

Duik erin mensen! Eén van de album van het jaar voor mij

Ben erg benieuwd. Vond die remixen van die model 500 classic ook al knijtervet...

Dit is echt een plaat om in te wonen. Ik zou alleen wel een dikke trui aandoen, want af en toe is het net alsof je een nachtelijke wandeling door een uitgestrekte zandwoestijn maakt. Echt bloedmooi...

Die zijn ook érg goed inderdaad...

Op de Luisterpaal zowaar...

Dit lijkt me wat voor mij! Je hoort nog van me

Eerste reactie: Fantastisch!

4,5*

Vantage Isle is nog een product van ze van dit jaar dat op hetzelfde niveau ligt. En ze gaan door profiterend van hun piek met deze op komst

Interessant interview met de heren.

Prachtig ja, ik kan me wel goed vinden in de muzieksmaak van Steve aka Soultek. Ik kwam laatst ook nog wat discogs-reviews van 'm tegen. Daarnaast ben ik wel blij te lezen van Rod's waardering van Eno's Neroli, die ik recent heb ontdekt.

De field recordings hoorde ik meteen terug toen ik las over de productiemethoden van Rod Modell. Een beetje jammer eigenlijk voor de fantasie.

Leuke quotes:







Apart dat ze nog steeds zoveel materiaal gaan uitbrengen, na al zoveel te hebben gereleased dit jaar. Dit kan twee dingen betekenen: ze worden totale iconen met hun sound, of er gaat sprake zijn van overkill. Ik neig nog een beetje naar het eerste, maar je weet maar nooit.

Hoe dan ook, ik zou ze erg graag live willen zien, zeker met die video-art waar ze het over hebben in het interview.

leuk inderdaad. deze mag ook niet ontbreken:

en in een psychotropic highball verkeerde ik net weer, sjonge, DeepChord verdiend de prijs voor geluidssynthese voor wat ze met Aequinoxium hebben gedaan. Dit is geen gewone muziek, dit laat poolwinden los in mijn kamer, terwijl bliksems inslaan en vulkanische activiteit de oceaan doet borrelen en dat terwijl je in een immune bol door dit natuurgeweld zweeft, geweldig

Ik wou dat ik mijn beleving kon weergeven in taal....

Lastig inderdaad. Toch maar een poging wagen. Vanaf het moment dat ik dit album opzet wordt ik meegezogen naar andere plaatsen op deze planeet, plaatsen diep onder water, plekken met ijsschotsen en gure atmosferen. De muziek is minimaal, maar tegelijkertijd erg rijk. Herhalende geluiden die telkens vanuit een andere diepte op je af lijken te komen. Knisperende, ijzige geluiden en volle, lage tonen van ver onder het oppervlak. Een werk vol detail en sfeer.

Verdikke zeg, welke temperatuur moet ik hier nou bij kiezen? De titel van het album zegt: The Coldest Season, maar tegelijkertijd is dit een enorm warme plaat vol beats van de laagste frequenties. Of toch niet? Gegeven de titels moet ik toch maar een beetje mijn fantasie gebruiken. In Ocean of Emptiness word je toch even 11 minuten kopje onder gedrukt in een oceaan aan subtiele noise. In Aequinoxium kom je samen met de beats weer boven water drijven. De bassline in dit nummer deed me even aan Dubnobasswithmyheadman van Underworld denken. Het nummer krast zo'n 13 minuten door en wanneer je je er niet op concentreet begint toch wel snel achtergrondmuziek te worden. Het bleef voor mij ook enigzins achtergrondmuziek.. De muziek waar dit album van spreek zou een mix kunnen zijn van Fennesz en The Field (nouja..)?, alleen ik vind het soms toch ietwat te oppervlakkig blijven, en zelfs een beetje te veel van hetzelfde. Het idee is goed, in de uitwerking had van mij nog wel iets meer variatie mogen zitten. Ik begin met een ruime voldoende, en dat kan nog elke kant op.

3,5*

ps. Mijn boxen hebben nog nooit zo geresoneerd als in Winter in Seney

Wauw, wat een vette luistervaring is dit. Tot nog toe na elke luisterbeurt beter. Je kunt je afvragen of het heel vernieuwend is, maar het geluid wat hier wordt neergezet is prachtig. Verdient echt om op het allerbeste soundsystem ervaren te worden.

Alleen al die geluiden waarmee het album opent, daar kun je moeiteloos je fantasie op los laten (zoals hierboven ook al uitgebreid is gedaan ).

Aanvankelijk was ik wat sceptisch over de mogelijkheden van het Deepchord-geluid, maar dat blijkt toch grotendeels ongefundeerd. Er zit zeker variatie in de tracks, van de melodie in Sunset via de onderkoelde funky ritmes in Elysian en Celestialis naar de dubreggae in Empyrean, alles afgeroomd met die dikke delays, echo's en ruis. Waar je wel van moet houden natuurlijk.

Voor mij schuilt de kracht van Deepchord dan ook onder andere in de mystiek van de delays en reverbs. De nachtelijke veldopnames van Modell worden op danige wijze gesynthetiseerd, en geabstraheerd eigenlijk, dat er heel veel ruimte overblijft voor de fantasie van de luistereraar. Naar ik las is de onlangs uitgekomen Grandbend nog wat abstracter, daar ben ik erg benieuwd naar.

Ja, ik ook. De twee Echospace 12''-en op het fijne Fortune8-label zijn ook de moeite waard. Oja, ook de CV313 platen daar nog (in feite ook Echospace). Dat zijn vier goede Echospace 12''-en die in 1 maand tijd zijn uitgebracht daar

Nou hoenderhok, er moet toch ooit een knuppel in:
Ik vind het maar intellectualistische dikdoenerij, dat Echospace/Deepchord-gebeuren. Net als bij die intens dikke mythe die rondom Basic Channel hangt had ik hierbij meteen: eerst zien dan geloven.
En na 2 luisterbeurten kan ik niet anders concluderen dan dat ze een beetje té veel hun best hebben gedan. Leuk, het ene soundscape op het andere reverb-effect en dan ook nog wat bass erin, maar het pakt me niet, het stroomt aan alle kanten weg, ik raak snel afgeleid, en kan er niet rustig van genieten. Als je van dubtechno houdt raad ik good old Pole of Pantha du Prince veel meer aan.

Meh. Unfortune8. Pantha maakt trouwens geen dubtechno (zijn laatste cd vind ik wel ook heel fijn).

Kolere wat een verslavende plaat. Ik had al wel wat losse nummertjes gehoord en was al gecharmeerd van die poolwinden maar een hele plaat lang werkt het dus ook. Een allesomringende geluidenpracht, die nimmer aflatende steenkoude wind midden in je gezicht, die diepe bassen en die slepende beats. Een compleet, consistent plaatje waar ik het ondanks het ijskoude karakter van de muziek behoorlijk warm van krijg. Ik heb de indruk dat dit een klassiekertje gaat worden. Oogjes dicht en nog een keer!

Sunset mag wat mij bijgevoegd worden aan het lijstje van de zeven wereldwonderen. Wat een muziek.

Ik kan trouwens maar niet thuisbrengen waar die baslijn van Elysian vandaan komt. Iemand een idee? Volgens mij uit een danceplaat uit 2005/2006.

Snuffelend door de cd bakken in Bullit te Eindhoven hoorde ik dit plaatje aan. De diepe basslijnen en de afstandelijk lijkende, maar toch wel meeslepende melodieen deden wel mijn aandacht trekken en thuis heb ik dit toch wat nader beluisterd. Prima album, waarbij Aequinoxium mijn favoriet is.

kwaliteit! alles is al gezegdhierboven geloof ik .

Hét dance-album van 2007.

Eigenlijk sowieso het eerste dance-album in tijden dat van begin tot eind weet te boeien.