Victoria Monét - JAGUAR II (2023)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Victoria Monét - JAGUAR II - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Victoria Monét - JAGUAR II
JAGUAR II van de Amerikaanse muzikante Victoria Monét staat hoog in een aantal aansprekende R&B jaarlijstjes en daarin hoort het album in muzikaal, vocaal en productioneel opzicht zeker thuis

Er viel het afgelopen jaar weer veel te kiezen binnen de R&B, al sloeg de balans in 2023 wel erg door richting de wat gladde R&B pop. Victoria Monét kiest op haar debuutalbum JAGUAR II voor een wat veelzijdiger geluid, dat af en toe flirt met R&B pop, maar ook uit de voeten kan met dub en nog veel vaker vertrouwt op invloeden uit de soul van de jaren 70 of de alternatieve R&B van het moment. Dat laatste doet Victoria Monét nog niet zo nadrukkelijk als de uitblinkers in dit genre, maar op JAGUAR II laat de Amerikaanse muzikante horen dat ze ook deze kant van de R&B uitstekend beheerst. Het levert hoge waarderingen op voor het album en dat begrijp ik inmiddels wel.

In de jaarlijstjes met R&B albums doet de Amerikaanse muzikante Victoria Monét momenteel hele goede zaken met haar album JAGUAR II, dat in de meeste van deze lijstjes opduikt in de hogere regionen. Het is een album dat ik eerder dit jaar heb laten liggen, want ik vind R&B albums normaal gesproken alleen interessant als de grenzen van het genre nadrukkelijk worden opgezocht. Bij vluchtige beluistering van JAGUAR II concludeerde ik eerder dit jaar dat Victoria Monét dat niet of onvoldoende deed, waarna het album op de stapel terecht kwam.

Daar heb ik het album na het bestuderen van de genoemde jaarlijstjes toch weer van afgehaald en inmiddels moet ik toch terug komen op mijn eerdere conclusie. JAGUAR II bevat misschien een flink aantal ingrediënten van een standaard R&B album, inclusief bijdragen van mij onbekende en wat mij betreft overbodige rappers, maar Victoria Monét kleurt ook zeker buiten de lijntjes van de standaard R&B pop.

Ik was de naam Victoria Monét nog niet eerder tegen gekomen, maar ze is zeker geen nieuwkomer. Ze schreef de afgelopen jaren flink wat songs voor anderen en vooral voor Ariane Grande, maar op JAGUAR II laat ze horen dat ze die songs veel beter zelf kan vertolken. Op de opvolger van het vrij korte JAGUAR uit 2020, dat feitelijk een EP of minialbum was, maakt Victoria Monét muziek waar tot dusver vooral het etiket R&B wordt opgeplakt, maar de Amerikaanse muzikante laat zich minstens net zo vaak beïnvloeden door andere genres.De invloeden uit deze genres voorziet ze van een modern laagje, maar de songs van Victoria Monét zijn een stuk interessanter dan de wat eendimensionale R&B pop die momenteel in grote hoeveelheden wordt gemaakt.

Ik ben niet zo gek op rap, dus wanneer de Amerikaanse muzikante vertrouwt op de gastbijdragen van rappers, onder wie Buju Banton, haak ik vrij snel af, maar die bijdragen zijn gelukkig slechts in zeer beperkte mate aanwezig op het album. De Amerikaanse muzikante vertrouwt veel vaker op aangenaam broeierige soulmuziek en hiermee kan ze uitstekend uit de voeten. Earth, Wind & Fire wordt genoemd in de openingstrack en de band (of wat daar van over is) duikt aan het slot van het album zelfs op voor een bijdrage. Het is relevant vergelijkingsmateriaal, maar Victoria Monét blijft zeker niet steken in het verleden en voorziet de invloeden uit de soul van weleer van een nieuw laagje polijst.

Naast invloeden uit de soul experimenteert de Amerikaanse muzikante hier en daar met een randje dub, waardoor JAGUAR II uiteindelijk toch flink anders klinkt dan het gemiddelde R&B album van het moment. Het is een album dat ik persoonlijk het interessantst vind wanneer de Amerikaanse muzikante kiest voor echo’s uit de soul van de jaren 70 of juist voor de alternatieve R&B uit het heden. Dat laatste doet ze met een aantal songs die bijna minimalistisch zijn voorzien van elektronica en beats, waardoor er veel aan komt op de erg mooie stem van Victoria Monét, die in de fraaie productie van het album glashelder uit de speakers komt.

Op basis van JAGUAR II sla ik de Amerikaanse muzikante nog niet zo hoog aan als de smaakmakers binnen de alternatieve R&B, van wie Kelela er voor mij uit sprong dit jaar, maar het album is een stuk beter dan ik eerder dit jaar dacht en mag wat mij betreft zeker een album vol belofte worden genoemd. Erwin Zijleman