The Chemical Brothers - For That Beautiful Feeling (2023)

Dat nummer met Beck is afschuwelijk. Hoewel ze met Exit Planet Dust een jeugdklassieker voor mij afgeleverd te hebben is het toch hit and miss. Beck idem.

Mijn enthousiasme over de Brothers zakte af midden jaren 2000, maar steeg sinds Further terug tot een niveau waarbij ik voor al hun nieuwe releases wel een gezonde appreciatie heb.

De nieuwe singles hebben me nog niet te enthousiast gemaakt, maar in het gehele album kan het best weer degelijk klinken.

Oh jammer, moet het nog luisteren. Maar de vorige samenwerking met Beck was wel fraai.

Misschien ook een kwestie van persoonlijke smaak. Een vriend van mij is heel enthousiast over dat nummer met Beck, en die heeft geen slechte muzikale smaak.

Ik ben het duo een beetje kwijtgeraakt. Ik beluister alles nog braaf, maar erg enthousiast word ik er ook niet meer van.

Het is niet beroerd, zeker niet, maar het komt niet helemaal goed door of zo. Leuk en aardig is prima, maar niet genoeg.

Ik doelde op "wide open" dat is een prima track. Ken je wel toch? Het nummer op dit album zal ik morgen luisteren.

Herkenbaar. Ik vergelijk ze met Underworld (in de 00-ties festivalganger) en als ik zie wat die nu nog maken...
Hey boy hey girl never4get uiteraard.

Het duurde wat langer dan anders, maar ondertussen ben ik best tevreden van deze nieuwe worp.

Dat ze er veel nieuwe zieltjes mee gaan winnen betwijfel ik. Daarvoor klinkt het niet fris genoeg, maar er staan best nog wel wat nummers op die iets bijdragen aan het repertoire van de "broers".

Waar het begin van het album wat rommelig in elkaar zit, dat laatste deel van No Reason, bah, vind ik de laatste 3 nummers op het album best een leuke combo. Feels Like i Am Dreaming is zo'n stevige hypnotiserende klepper zoals enkel zij kunnen maken. Doet me denken aan Elektrobank of MAH

Matig album, dat na een paar redelijke tracks snel afzakt naar een bedenkelijk niveau. Veel tracks bestaan uit nogal vervelende, zich eindeloos herhalende passages en stukjes tekst, soms op het irritante af. Hier en daar een aardige beat en een aangenaam sfeertje, maar te vaak is het songmateriaal vlak en eentonig.

Ik had niet verwacht dat deze plaat zo lauwtjes ontvangen zou worden hier. Dit is toch precies wat je wilt van een Chemical Brothers album? Die beats en baspartij van No Reason staan in het verlengde van Block Rockin' Beats, Skipping Like A Stone is een psychedelische poptrack in de traditie van let forever be en het eerder genoemde wide open. en zo heeft iedere track wel die typische CB sound.

Wat mist is een echte club banger, maar die waren voorheen ook zelden te vinden op de albums en kwamen vooral in de vorm van de Electronic Battle Weapons uit de verf.

Wat mij betreft een groeiertje. Wat in de eerste paar luisterbeurten irritant en repetatief overkomt (met name de vocalen in sommige tracks) ontwikkelt zich met herhaald luisteren in best prettige psychedilsche hooks. Haast mantra's. Ik vind het wel fijn dat ze niet alleen maar fan-service afleveren maar ook blijven experimenteren.

De Japanse bonus tracks All of a Sudden en I Want to Know zijn het beste van dit album. Ook van het vorige album (No Geography) vond ik de bonus tracks, die alleen op de Japanse release stonden, het mooist.

Ik ben dezelfde mening toegedaan, maar vind het niet 3 sterren waard. Zeker niet omdat ik track 10 en 11 ronduit vervelend vind, zeker op het eind. Blijft behoorlijk ver achter bij het niveau en de genietbaarheid van de vorige twee platen.

Ik zie het verschil niet van deze nummers tov eerder werk. Repetitive mantra-achtige lyrics en psychedelica melodieën zijn toch hetgeen TCB al sinds het begin doen. Of het lag je nooit, of het is je ontgroeid denk ik dan, want deze nummers doen technisch niet onder voor het vroegere werk.