Fleetwood Mac - Rumours Live (2023)

Lijkt mij een interessante uitgave.
Deze zal ik t.z.t wel aan mijn collectie toevoegen.
De band in de beste line up.

Ja mooi. Neem aan dat er streng is geoordeeld inzake geluidskwaliteit. 9 tracks van Rumours en 8 van Fleetwood Mac. En Oh well.
Lijkt op periode Amerikaanse concerten eerste deel 1977.

Tja, klinkt vast heel erg goed. Maar wat voegt het nu echt nog toe aan de talloze versies van deze nummers die we al kennen?

Alleen maar leuk voor de platenmaatschappij

Maar dat geldt dan uiteraard voor alles dat wordt uitgebracht. Ergo, een platenmaatschappij (of een uitgeverij van boeken, daar speelt het ook) geeft niets uit als ze niet op voorhand inschatten dat ze er wat aan zullen verdienen.

Dus ongeacht oud of nieuw werk, iets dat nog op de planken is blijven liggen.
Er blijft ook een constante vraag van fans naar nieuw of onuitgebracht werk. Deze Rumours live is daar een voorbeeld van. Oude live opnames van die periode zelf.

Mick Fleetwood's restaurant in Maui op Hawaï is afgebrand. Net als zoveel andere huizen. Hij is bezig met plannen op het gebied van benefiet concerten. Ik ben benieuwd wat hij op de planken kan krijgen.

Leuk voor de liefhebbers vooral.

Ik kijk hier wel naar uit hoor. Waarom altijd zo cynisch?

Het is een volledig concert van 29 augustus 1977 en bovendien: "Apart from ‘Gold Dust Woman’ (which appeared on the 2020 deluxe collection Live), nothing from this show has ever been officially released before."

Dus kom nou niet aan zetten met 'leuk voor de platenmaatschappij'.

Ik ben niet cynisch hoor. Ik vraag me (wellicht meer voor mezelf) gewoon af wat het toevoegt. Er komen de laatste jaren ontzettend veel goede oude live concerten uit. Al dan niet als onderdeel van deluxe editions, boxen, etc. Ik koop er daar ook heel veel van, maar merk wel dat ik een groot deel eigenlijk vooral opberg na een of twee keer draaien.

Dit is waarschijnlijk echt een top concert. Maar net zo top als alle andere versie die ik al ken.

Hier ben ik het dan wel eigenlijk heel erg mee eens. Ik had dat met The Allman Brothers Band. In het begin was ik wel blij met al die retro-acta uitgaven, maar op een gegeven moment werd het wel overkill en is de kwaliteit van het gebodene vaak niet beter dan dat van een bootleg.

Verzamelaars als jij en ik moeten wel kritisch blijven luisteren. Want het is al duur genoeg, en we hebben niet oneindig veel grondstoffen om maar te blijven persen.

Neemt niet weg, dat ik op zijn minst wel nieuwsgierig ben naar deze liveplaat, en we kunnen het altijd streamen en het bij streamen laten. Altijd maar weer een fysieke kopie willen 'bezitten' is ook zoiets.

Terwijl ik dit schrijf ben ik een aantal van die liveplaten die ik amper opzet aan het verkopen via Discogs.

Noot: mijn opmerking over cynisch was niet eens op jou afgevuurd. Ik vind namelijk jouw vraag en je gedachten niet cynisch maar (terecht) kritisch.

Ah dit is toch een goeie liveband, en de opname is echt goed

Het roept in ieder geval (zie ook de clips) de sfeer op van de ongedwongen muziekconcerten van halverwege de jaren '70. Die beelden zijn ook fantastisch.
Volgens mij heeft de band in die periode hoofdzakelijk in de VS gespeeld. Ik kan mij (uit het hoofd) helemaal niet herinneren dat ze bijvoorbeeld vlak na Rumours naar Nederland zijn gekomen.

Vandaag aangeschaft, 1e luisterbeurt achter de rug.
Fenomenale band in mijn favoriete line up.
Mis enkel Don’t Stop op de plaat.
Album kan mijn inziens wedijveren met Fleetwood Mac Live uit 1980 waar dan weer enkele geweldige Tusk nummers op het album staan zoals een magistrale uitvoering van Not That Funny.
Dit album nog even laten bezinken voordat ik er een waardering op plak.

Zeker wel - ze stonden volgens mij in april 1977 in de Ahoy Rotterdam. Helaas was ik toen net te jong om erbij te zijn. Wat ik uiteraard in 1988 heb goedgemaakt op dezelfde locatie.

Ik was dan ook net te jong, helaas. Ik heb daarna wel alle FM concerten in Nederland gezien, ook de Tusk tour in 1980.
Er is ook het bekende verhaal dat ik nog ongestempelde en ongebruikte kaarten voor een Pink Floyd concert in Nederland heb liggen. Omdat later bekend werd dat op dezelfde dag ook FM in Nederland een concert zou geven.
Misschien is dat inmiddels wel wat waard, ongebruikte Pink Floyd kaarten....

In 1977 was ik ook te jong voor concertbezoek.
Fleetwood Mac is de enige band die ik live altijd gemist heb☹️.
Al mijn andere favorieten wel live gezien behalve Buckingham & co.
Nu Christine niet meer onder ons is is de urgentie ook niet meer aanwezig, buiten het feit dat ik de band niet meer verwacht in Nederland.
Deze live plaat is wat dat betreft een kleine pleister op de wond.

Misschien kun je het aankoopbedrag nog van Ticktetmaster terugkrijgen, mocht je de inlogcodes en het betaalbewijs van destijds nog hebben? In guldens uiteraard

Het is toch wel mooi gedaan allemaal, het geluid is prima en bovendien....... de band klinkt nog jong, vocaal worden alle noten nog gehaald, en enthousiast. Muzikaal in topvorm. Dat zou ik ook zijn als je album op 29-08-1977 al weken bovenaan staat in de internationale hitlijsten. De grammys moesten nog komen.

Toen moesten we het eigenlijk al zien als een oudere band maar vraag me niet waarom. Lindsey Buckingham was 28, Stevie Nicks 29.

Al met al is Rumours live, op de hoogtijdagen van het album dus opgenomen, een noodzakelijke aanvulling op de platencollectie als je de geschiedenis van de band een beetje chronologisch wil volgen.

Ik sprak iemand die bij de verhuizing zijn ongebruikte kaarten voor Jimi Hendrix in London tegenkwam en wilde wegdoen. Toen zijn zoon had opgezocht of die niet wat waard waren, deed hij dat toch maar niet.

De band bestond in 1977 10 jaar en ze hadden al 12 (!) albums uitgebracht, maar natuurlijk pas 2 met Lindsey Buckingham en Stevie Nicks. That's why.

Het geluid van Rumours Live is zeker goed genoeg, maar voor een officiële Rhino uitgave toch wel matig. Vooral sommige hoge tonen klinken wat schel/iel. Als ik zelf de bas een stukje hoger zet en vooral de hoge tonen een stuk lager, dan pas klinkt het goed genoeg. Nu weet ik dat dit een radio opname is, maar van een officiële release had ik betere mastering verwacht. Ik heb ook van Fleetwood Mac bootlegs die beter klinken. Maar goed, het is een kritiekpunt en niet een onoverkomelijk bezwaar.

Het concert zelf is natuurlijk een goed concert, want dit Fleetwood Mac was live een uitstekende band. Dat heb ik ook zelf mogen zien en horen gelukkig. Voor een Fleetwood Mac concert is dit wel weer niet het allerbeste, hoewel sommige nummers wel dat niveau halen. Bij vlagen is het soms wat rommelig, klinkt het haast overenthousiast. Maar toch blijft dit 1977 concert in the City of Angels de moeite waard. Sterke uitvoeringen van nummers vind ik bijvoorbeeld: Dreams, Oh Well, Never Going Back Again, Landslide, I’m So Afraid, Go Your Own Way, World Turning, The Chain & Songbird. Een live album wat In ieder geval leuk is voor de liefhebbers!

Prima live plaat maar sla de live plaat uit 1980 net een tikje hoger aan.
Vind de band op dat album wat volwassener klinken, er wordt een ( nog ) betere uitvoering van I’m So Afraid gespeeld en de Tusk uitvoeringen van die plaat zorgen voor een half punt extra ( Not That Funny! )

Het was een leuke verrassing toen deze Rumours Live opeens op mijn pad kwam. Ik heb zelf Fleetwood Mac 1x live kunnen zien. Dat was in het Sportpaleis op 6 juni 2015 en ik was dolgelukkig dat de band terug volledig was, want toen was Christine McVie opnieuw van de partij nadat ze er een tijdje tussenuit was geweest. In mijn herinnering een geweldig concert en ik zoek al lang naar een bootleg zoals ik er ook eentje van Bob Dylan en van de Rolling Stones heb, maar vooralsnog heb ik het qua live releases met Live uit 1980, een In 1982 bootleg en The Dance uit 1997 moeten doen. Rumours Live dateert qua opname echter van net iets vroeger en bestaat alleen maar uit tracks van het titelloze album en uiteraard Rumours. Je kunt je afvragen wat het nog voor toegevoegde waarde heeft, maar eerlijk gezegd: eender welk concert met zo'n doorleefde versie van Rhiannon... Daar mag je me altijd wel voor wakker maken, want hoe heerlijk wild gaat Stevie Nicks op het einde! Om dan wat later een prachtige ingetogen versie van Landslide te brengen. Sowieso toch ook wel een fenomenale setlist met onder andere Gold Dust Woman, Blue Letter, Say You Love Me, Monday Morning, The Chain, Dreams, Second Hand News, Songbird, I'm So Afraid, ... Fleetwood Mac kwam nadien nog wel een aantal keren naar België, maar toen was Lindsey Buckingham alweer uit de band gegooid en ondertussen is Christine McVie naar that great gig in the sky vertrokken. De band zal nooit meer in dezelfde formatie kunnen optreden en dan ben ik erg, maar dan ook erg blij met dit soort uitgaves. Met uitzondering van Gold Dust Woman geen enkel nummer dat ooit al officieel is uitgebracht en gewoon een volledige registratie van één avond, zo heb ik mijn live releases graag!

Aardige registratie , maar toch bekruipt mij het gevoel dat er meer in had gezeten. Ten eerste al die fantasieloze hoes. Er waren toch wel meer foto's voor handen dan deze overbekende? Het geluid van de opnames had ook wel wat meer aandacht aan mogen besteed. Ook ik moet aardig wat uit de kast halen om het enigzins acceptabel te laten klinken . Het schelle/iele waar West het over heeft herken ik wel. De opnames zelf zijn prima , al speelt men hier en daar wat sneller en zit het anders in je geheugen . De uitgebreide versie van Live 1980 vond ik een betere besteding , maar goed we moeten wel de collectie op peil houden. 3 en halve ster

Fleetwood Mac, de legendarische Britse rockband die wereldwijde bekendheid verwierf in de jaren '70, heeft met Rumours Live een extra hoofdstukje toegevoegd aan hun rijke muzikale erfenis. Dit live-album biedt fans de kans om hun iconische album Rumours opnieuw te beleven, maar dit keer in een live-setting, met alle energie en rauwheid die daarbij hoort. Rumours Live is een nostalgische reis terug in de tijd, terwijl het tegelijkertijd een moderne twist geeft aan de klassiekers die we allemaal kennen en liefhebben. De liefhebbers krijgen ook een flinke dosis muziek van het album Fleetwood Mac (de voorganger van Rumours) voor hun geld

Muzikale Stijl en Genres

Het gaat om een opname uit 1977 dus de algemene stijl van Rumours Live blijft trouw aan de kenmerkende sound van Fleetwood Mac op de studio albums: een mix van rock, pop, en soft rock met invloeden van blues en folk. De live-uitvoering voegt een rauwere rand toe aan de muziek, met een duidelijk hoorbare interactie tussen de bandleden en het publiek. Deze energie maakt het album dynamischer dan de originele studio-opnamen, en het geeft de muziek een nieuwe dimensie.

Productie en Geluidskwaliteit

De productie van Rumours Live is over het algemeen goed, hoewel het hier en daar aan de gepolijste finesse van een studio-opname ontbreekt. De live-setting brengt echter een bepaalde charme met zich mee, met subtiele imperfecties die de authenticiteit van de uitvoering benadrukken. De geluidskwaliteit is helder, met een goede balans tussen de instrumenten en de zang. Het publiek is aanwezig, maar niet storend, en draagt bij aan de levendige sfeer van het album. De productie weet de kern van Fleetwood Mac's muziek te behouden, terwijl het toch ruimte laat voor spontane momenten die typisch zijn voor live-optredens.

Bijzondere Nummers

Een van de hoogtepunten van het album is zonder twijfel The Chain. Dit nummer, dat al een van de meest geliefde nummers van Rumours was, komt in de live-setting nog krachtiger over. De iconische baslijn en de opbouw naar de climax blijven indrukwekkend, maar het is de intensiteit van de live-uitvoering die het echt tot leven brengt. De bandleden lijken volledig in het moment op te gaan, en dat gevoel wordt perfect overgebracht naar de luisteraar.

Dreams is een ander voorbeeld van een nummer dat in de live-context schittert. Stevie Nicks' stem klinkt net zo betoverend als altijd, en de live-setting voegt een nieuwe laag emotie toe aan de toch al melancholische tekst. De interactie tussen de bandleden is voelbaar, en het is duidelijk dat dit nummer een speciale plaats in hun hart heeft.

Ook Go Your Own Way verdient vermelding. Dit nummer is altijd een publieksfavoriet geweest, en dat is in deze live-versie niet anders. De energie spat ervan af, en de band lijkt te genieten van elke seconde. De gitaren zijn fel, de ritmesectie strak, en de zang is vol passie. Het is een perfect voorbeeld van hoe een live-uitvoering een nummer nieuw leven kan inblazen.

Conclusie en Aanbeveling

Rumours Live is een album dat zowel oude als nieuwe fans van Fleetwood Mac zal aanspreken. Het biedt een andere kijk op hun klassieke album, met live-uitvoeringen die de essentie van de originele opnamen behouden, terwijl ze tegelijkertijd iets spannends toevoegen. Hoewel het album misschien niet de gepolijste perfectie van de studio-opnamen heeft, maakt de rauwe energie en de oprechte emotie van de live-uitvoering dat meer dan goed.

Voor liefhebbers van klassieke rock en fans van Fleetwood Mac is Rumours Live een waardevolle aanvulling op hun collectie. Het is een album dat je keer op keer kunt beluisteren, steeds weer nieuwe details ontdekkend in de gelaagde muziek en de emotionele diepte van de teksten. Of je nu een doorgewinterde fan bent of gewoon nieuwsgierig naar waarom Fleetwood Mac zo’n iconische band is, Rumours Live biedt een meeslepende en boeiende luisterervaring.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl