Leonard Cohen - Various Positions (1984)

Cohen z'n stijl wordt op dit album tot in het uiterste geperfectioneerd. Het zeemzoete dance me to the end of love , het prachtige the law en Hallelujah ....

Mooi en somber , zoals de man steeds is.

Inderdaad erg mooi album. Naast dit album heb ik ook een voorliefde voor 'I'm your man' met daarop mijn favoriete nummer: ain't no cure for love.

Prachtig album met de meesterlijke songs Hallelujah, If It Be Your Will, Dance Me to the End of Love en Night Comes On.

****

Persoonlijk vind ik dit een van zijn mindere platen.

Ik ook, maar 'If It Be Your Will' is wel een van zijn mooiste nummers

Muziekaal soms behoorlijk kitsch. Ik bedoel maar, The Captain met zijn lompe synth-viool riedeltje helpt bijna een mooi liedje om zeep. Gelukkig compenseert die piano het nog wel. Ook andere liedjes zijn nog net niet kitsch genoeg om slecht te zijn. Toch wel vier sterren, voor prachtige uitschieters als If It Be Your Will.

Ja, prachtige nummers die hierboven al genoemd werden.
Alleen de arrangementen zijn ronduit kitsch en beneden de maat. Jammer van die songs,die tot de hoogtepunten van zijn oevre horen. Het is anderen (Jeff Buckley, en John Cale - dat is mijn favoriete versie) dan ook gelukt van Hallelujah een betere uitvoering te maken dan die van the Master himself.
En nou maar hopen dat er een DVD uitkomt van de laatste tournee.
Zoals ik Cohen met zijn geweldige band bovengenoemde nummers live bij de Wester Gasfabriek zag uitvoeren, daarbij verbleken de versies op deze plaat.

Een sterke plaat, hoewel ik bij het begin van het 1ste nummer met die lalala en Fransje Bauer hoempapa, dacht van oke...waar gaat dit heen. Maar als Leonard begint met zijn praattimbre de melodie te ontluiken, weet ik, this is something completely different. Mooi nummer.

Zowiezo deze Cd gekocht vanwege de prijs en het nummer Hallelujah dat ik ken van Jeff Buckley en bleek van hem te zijn. Als Leonard het doet is het typisch Cohen. De intensiteit, gevoeligheid en muzikaliteit vind ik bij Jeff toch indrukwekkender. Laat niet weg dat dit een rots van een compositie is en die is toch van hem.

Coming back to you, laat mij horen dat ik hier te maken heb met een echte verteller, sterke tekstschrijver, die met minimale penseelstreken een dijk van een sfeer neer kan zetten. Heel deze plaat luisterd lekker weg. Leonard heeft iets waardoor ik naar zijn teksten getrokken word en moeite doe om ze te luisteren en te begrijpen. Dat doen er niet veel bij mij. Ws. ook door de rust van de nummers en zijn wijze van vertolking, maar toch.

De combinatie met Jennifer Warnes werkt zeer goed uit, zij heeft een mooi en vol stemgeluid en heel eigen.
Dit album duurt m.i niet echt te kort en precies goed eigenlijk. Kan me indenken dat zijn aparte manier van zingen, je niet teveel tegelijk op je af moet laten komen, om verzadiging te voorkomen.
Zoals het album is, kent het eigenlijk geen zwakke plekken. M.n ook het laatste nummer maakt indruk op me en kom dan tot de conclusie dat dit een evenwichtig album is, gemaakt in een tijd, dat hij nog redelijk goed bij stem was en in een jaar, dat veel grote namen, niet veel naar voren brachten. Een grote man deze Leonard Cohen.

Tussen kunst en kitsch.....

“Dance me to your beauty with a burning violin.” De eerste woorden die Ome Cohen hier zingt/mompelt zijn gelijk al raak. De rest van de tekst is weer welhaast intimiderend mooi. De aankleding van het nummer is behoorlijk kitscherig. De koortjes die het nummer openen zitten tegen het tenenkrommende aan. Maar ja, die tekst is zo mooi hè. Die goeie ouwe Leonard komt zowaar weg met dit nummer, dat eigenlijk best mooi is.

In “The Captain” lukt het hem niet. Het irritante synth-viooltje is hier té nadrukkelijk aanwezig. Het cabaretesque pianootje is dan wel weer prima en “There is no decent place to stand in a battlefield” is een prachtzin. Het ingeblikte viooltje verpest het nummer echt. Een klein smetje op een plaat waar Leonard balanceert op het randje van kunst en kitsch.

Want zeg nou zelf, het gospel-achtige karakter maakt “Hallelujah” toch een ontzettend aangrijpend lied? Die korte stilte erin, die gekke bas en dat koor natuurlijk. In tegenstelling tot wat sommigen vinden, vind ik dit nummer mooi uitgevoerd.

Leonard heeft nog meer prachtige nummers opgenomen voor dit album. “If It Be Your Will”, “The Law”, “Coming Back to You”, liedjes die me langzaam bekruipen en voor altijd in mijn hoofd verankerd zijn. In datzelfde hoofd spoken de desolate teksten rond. Teksten, gebracht met een toepasselijke, diep donkere stem. Heerlijk!

Eindelijk eens het origineel van Hallelujah gehoord. Ik moet zeggen dat ik de Buckley versie toch beter vind, daar zit meer emotie in. Toch is deze versie ook erg goed, de tekst staat immers als een huis.

Het album valt me wat tegen. De teksten zijn goed maar ik vind Cohens stem weinig bijzonder, veel te vlak. Ook de muziek is me af en toe iets te jaren '80.

Hallelujah steekt ver boven de rest uit.

Die versie van Lisa mag er wat mij betreft zeer zeker zijn. Wat een stem! Maar met zo'n sterke compositie en een dijk van een stem, kan het ook niet echt fout gaan. Hallelujah.

Meen je dat? Ik respecteer je mening, maar ik vind dat zij het nummer helemaal verknalt. Ik hoor niet dat zij echt weet wat zij zingt en het nummer wordt (vooral tegen het einde) opgeblazen tot een gelikte popballad.

Wel mooi natuurlijk dat de versie van Jeff Buckley (en misschien ook wel die van Cohen) nu wellicht meer aandacht krijgt bij jongeren.

on-topic: ik vind "Various Positions" niet één van Cohen's sterkste albums, maar wel één van de betere van 1984. 'Dance Me To The End Of Love' vind ik het mooiste nummer hier, maar die is nog mooier in live-versies (bijv. op "Cohen Live" of op de DVD van "Later... With Jools Hollands: Legends").

Ja, ik meen het. Tuurlijk als Leonard het voordraagt, kun je niet om de tekst heen, maar is het muzikaal wat nederig..wat het ws. ook past. De versie van Jeff Buckley is daarentegen een en al emotie.
Verders hebben er best wel het e.e.a aan artiesten dit nummer gecoverd, waaronder John Cale.
Hallelujah van Lisa wordt idd. wat klaar gestoomd voor het grote publiek, maar is in mijn ogen niet verkeerd. Zoals zij het bracht tijdens de finale, vond ik het echt niet dat zij het verknalde, maar dat is dan mijn gevoel erbij.

Off topic: Ws. zal Lisa wel stuk geproduceerd worden door wanna be producers, die met slappe aftreksels komen en nog minder originaliteit hebben als de versier zin: Ken ik je niet ergens van.

Onn topic: Het 1ste nummer vind ik nu geweldig aangenaam en is ook goed gecoverd op een friestalig album, met een eerbetoon aan zijn composities.

p.s Cohen Live is een van mijn favorieten en heeft van mij een verdiende 5* gekregen.

Ik ken eigenlijk alleen Hallelujah van dit album. In tegenstelling tot vele anderen vind ik dat maar een zeiknummer. Is de rest ook in die stijl?

Moeilijk te zeggen. De sound is bij alle nummers wel vergelijkbaar. Misschien moet je eerst een paar nummers op bijv. "The Essential Leonard Cohen" luisteren.

En 'Hallelujah' is toch geen zeiknummer? Zeker niet met zo'n tekst...

Met de teksten zit het meestal wel goed bij Cohen, de instrumentale uitwerking wil nog wel eens achterblijven...

Als ik het zo vraag is het duidelijker: Songs of Love and Hate vind ik vrij goed, welke komt daar qua ''sound/feeling'' het dichtste bij in de buurt? Ik ken naast Songs of Love and Hate enkel Songs of Leonard Cohen namelijk.

Absoluut voor "Songs From A Room" gaan, want die lijkt het meest op de twee die je noemt. Veel luisteraars klagen erover dat "SFAR" te veel een herhaling van het debuut is, maar dat is slechts bij enkele nummers het geval. Verder is het namelijk een topplaat, het heeft alleen de pech dat het in de schaduw van twee meesterwerken staat. "Songs Of Love And Hate" is naar mijn mening het beste album ooit gemaakt, dus die is al helemaal moeilijk te evenaren.

Zijn latere werk (vanaf "Death Of A Ladies' Man") is wat 'gelikter' als ik het zo mag zeggen, maar tekstueel natuurlijk nog steeds van een belachelijk hoog niveau. "New Skin For The Old Ceremony" (1974) vind ik ook geniaal (staat o.a. 'Who By Fire', 'Lover Lover Lover' en 'Chelsea Hotel #2' op), maar daar zijn de meningen over verdeeld.

Dankjewel, hier kan ik wat mee.

Voor de liefhebbers van Anthony & The Johnsons. Diezelfde Anthony heeft een tergend mooie uitvoering live gezongen van Leonards If it be your will. Check out op You Tube.

Verder mag dit mooie plaatje van mij een halfje omhoog. Begin deze legendarische poeet steeds meer te waarderen.

Heerlijk somber weer dit, prachtig album.
Hier wordt ik echt blij van, wat een topper.

Dance Me To The End Of Love is echt geniaal. Zowel de tekst als de muziek als de sfeer die het nummer uitstraalt. Verder is dit album niet erg wereldschokkend, het eerder genoemde Dance Me... en het puike Hallelujah uitgezonderd.

mooie plaat,hoewel de muzikale aankleding niet altijd deugt, de stem en de teksten van Cohen maken alles zo niet veel goed.
If it be your will is absolute klasse!!

Hallelujah wat een mooie plaat is dit toch. Dance Me to the End of Love lekker waltzen met mijn liefje terwijl ons dochtertje -standaard- nog even een keer naar beneden komt en om het hoekje van de deur kijkt en eventjes meedanst voordat ze weer naar boven gaat.
Het opent zo lieflijk en het eindigt hemels met If it be your Will. Prachtig.

Een zeer goed album van de dichter/zanger Cohen. Alleen het nummer Hallelujah had er van mij niet op gehoeven. Ik vind het een vreselijk nummer, maar omdat Cohen het zingt is het nog een beetje dragelijk.
If it be your will is werkelijk een prachtig nummer, zelfs een van de besten van Cohen.

De tour n.a.v. deze plaat is te beluisteren op Grooveshark:
Grooveshark - Free Music Streaming, Online Music

Goede opname met een Cohen die toch een fors aantal octaven hoger zingt dan dat hij nu doet.

Prachtige versie van Chelsea Hotel

Octaven my ass

Leonard wist anders gisteravond in Amsterdam met zijn gepatenteerde Treebeard-vocalen andermaal een paar duizend mannen en vrouwen in vervoering te brengen !

Was wederom een legendarische avond en Cohen mocht zelfs een kwartier langer spelen dan dinsdagavond, een kwartier wat de beste man dan ook gretig volspeelde.

Wat een avond alweer, check hierbij mijn foto's van gisteravond.

Ter vergelijking, de setlisten zijn hier terug te vinden.

Lekker album van de oude bard.Tekstueel laat Cohen niks aan de verbeelding over en de muzikale omlijsting neigt soms naar kitsch ,maar de voordracht maakt veel zo niet alles goed.Cohen trekt je mee in een wereld van sensualiteit en onderhuidse spanning en weet met zelfspot en ironie deze wereld zowel toegankelijk als afstandelijk te maken.Soms schuurt het tot op het bot,dan is het weer liefelijk en vol passie.Hij observeert en analyseert de dingen die de gewone sterveling op een andere manier onder woorden zou brengen en dat maakt hem de meester van het mystiek sensuele steekspel wat hij hier wederom met volle overtuiging speelt.Afsluiter If It Be Your Will is van grote schoonheid.4 sterren met kans op ophoging als ik door de soms wat zoete muzikale omlijsting heen ga prikken in de toekomst.