Bruce Soord - Luminescence (2023)
mijn stem
57 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Kscope
-
Dear Life (3:27)
-
Lie Flat (3:52)
-
Olomouc (3:55)
-
So Simple (2:05)
-
Never Ending Light (4:33)
-
Day of All Days (3:20)
-
Nestle In (3:13)
-
Instant Flash of Light (3:37)
-
Rushing (3:03)
-
Stranded Here (3:42)
-
Read to Me (2:08)
-
Find Peace (4:46)
-
The Sound of What Was * (4:31)
-
Close to Me * (3:38)
-
Betrayal * (3:08)
-
Endless Remorse * (3:24)
-
Helicopters * (3:34)
-
Light of the Past * (3:55)
-
The Sins You Know * (4:14)
-
To Be Still * (3:38)
-
3000 Miles * (2:43)
-
For All the Good It Did * (3:21)
-
What It All Means * (4:07)
-
Our Ship Sails at Dusk * (4:37)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur:
41:41
(1:26:31)
1
geplaatst: 1 oktober 2023, 19:13 uur
Bruce Soord wist mij al te verrassen met zijn vorige solo-album die hier bijzonder goed in de smaak viel, ook beter dan de laatste The Pineapple Thief albums.
Zou het hem dat weer lukken met zijn nieuwe album? Het antwoord is overtuigend "Ja!"
Alicia verwoordt het wat mij betreft erg treffend met de term liedjessmid. Het klinkt allemaal niet erg ingewikkeld, maar doordat het zulke mooie liedjes zijn, weet hij je toch steeds weer naar het puntje van de stoel te trekken bij elke beluistering. Mooie melodieën en sterke composities, waarin er niet heel veel lijkt te gebeuren, maar toch meer dan genoeg om het spannend en afwisselend te houden. Sterker nog, om je helemaal in op te laten gaan.
Ik zou het niet beslist onder de noemer prog willen scharen. Gek genoeg roept het qua gevoel, vooral op het gebied van de composities en melodieën wel wat associaties op met Neil Finn van Crowded House. Maar goed, dat kan goed aan mij liggen.
Hoe dan ook, bijzonder sterk album!
Zou het hem dat weer lukken met zijn nieuwe album? Het antwoord is overtuigend "Ja!"
Alicia verwoordt het wat mij betreft erg treffend met de term liedjessmid. Het klinkt allemaal niet erg ingewikkeld, maar doordat het zulke mooie liedjes zijn, weet hij je toch steeds weer naar het puntje van de stoel te trekken bij elke beluistering. Mooie melodieën en sterke composities, waarin er niet heel veel lijkt te gebeuren, maar toch meer dan genoeg om het spannend en afwisselend te houden. Sterker nog, om je helemaal in op te laten gaan.
Ik zou het niet beslist onder de noemer prog willen scharen. Gek genoeg roept het qua gevoel, vooral op het gebied van de composities en melodieën wel wat associaties op met Neil Finn van Crowded House. Maar goed, dat kan goed aan mij liggen.
Hoe dan ook, bijzonder sterk album!
0
geplaatst: 17 oktober 2023, 19:22 uur
Alicia schreef:
Wat een fijne liedjessmid is Bruce toch. Daarom hou ik van Bruce. Met of zonder The Pineapple Thief. De liedjes lijken inderdaad bedrieglijk eenvoudig, maar het zijn stuk voor stuk weer hele fijne composities. Met een soms indrukwekkend mooie muzikale begeleiding. Ook instrumentaal is het dus heel herkenbaar als een echte Bruce.
Zal ik nou toch maar voor die 'special edition' gaan? Voor nog meer mooie liedjes en de 5.1 surround sound uit een echte doos?
Want deze muziek kun je altijd en overal draaien.
En blijven draaien.
Wat een fijne liedjessmid is Bruce toch. Daarom hou ik van Bruce. Met of zonder The Pineapple Thief. De liedjes lijken inderdaad bedrieglijk eenvoudig, maar het zijn stuk voor stuk weer hele fijne composities. Met een soms indrukwekkend mooie muzikale begeleiding. Ook instrumentaal is het dus heel herkenbaar als een echte Bruce.
Zal ik nou toch maar voor die 'special edition' gaan? Voor nog meer mooie liedjes en de 5.1 surround sound uit een echte doos?
Want deze muziek kun je altijd en overal draaien.
En blijven draaien.
En vertrokken zijn de violisten van Luminescence. Electrische, rauwe overstuurde gitaren komen ervoor in de plaats en we gaan weer richting The Pineapple Thief op Our Ship Sails at Dusk. De akoestische gitaar blijft evenwel nadrukkelijk aanwezig. Net als de inventieve doch bescheiden electronische geluiden.
En zelfs al is Our Ship Sails at Dusk niet zozeer mooier of beter dan Luminescence, het tweede album klinkt over het algemeen wel een stuk vlotter. Creatiever ook. Het zijn meer popmelodieën. En het zijn soms zelfs verrassend goede popmelodieën.
Alleen met Helikopters heb ik niet zoveel omdat ik over het algemeen geen liefhebber ben van tussendoor instrumentaaltjes.
Kleine minpuntjes zijn misschien ook enkele abrupte eindjes en daardoor lijken de mooiste liedjes een enkele keer zelfs veel te kort. En wat een vet nummer is Betrayal toch!
Weet je dat dit type songwriting mij zelfs aan Adrian Borland (zanger van The Sound) uit zijn solo periode doet denken. Kippenvel!
Verder is het geluid ontegenzeggelijk op z'n Bruce's. De opnamen zijn op de cd's keurig netjes verzorgd. Vooral de schijf met de dts 5.1 surround versie is niet te versmaden.
Kortom... ik ben helemaal in mijn sas met die grote blauwe Bruce.
En dan heb ik het nog helemaal niet gehad over dat enorme boekwerk boordevol songteksten en foto's.
* denotes required fields.