Travis Scott - UTOPIA (2023)

Het was lang wachten!

Travi$ Scott is één van mijn favoriete artiesten van de laatste jaren, iemand waar ik best veel naar luister. Buiten zijn debuutmixtape Owl Pharaoh ben ik echt wel fan van zijn solomateriaal (Huncho Jack en JackBoys doen me niet veel), vooral Days Before Rodeo en Birds in the Trap Sing McKnight vinden nog geregeld hun weg naar mijn speakers. Hij is een Trap-rapper maar eentje met een rijkere sound, veel meer lagen zijn er te vinden en de invloeden van Kanye West zijn al sinds het begin duidelijk te horen. Het is geen geheim dat beide heren elkaar al een decennium inspireren, Scott staat ook als producer bij Kanye getekend.
Qua manier van rappen zou ik hem soms ook in het Mumble Rap subgenre durven klasseren, samen met Future is hij de enige in dat subgenre dat mij interesseert.

5 jaar heeft het geduurd voordat Astroworld een opvolger had, dat is er nu in de vorm van het langverwachte UTOPIA. Zoals ik eerder aanhaalde heeft de muziek van Travi$ Scott sowieso al meer lagen dan de meeste rappers in deze subgenres maar UTOPIA is toch wel zijn meest experimentele project tot nu toe!
Het album opent al meer heel gekke vocalen aan het begin op HYAENA. MODERN JAM is een vreemde eend in de bijt maar voor mij toch behoorlijk verslavend, ben ik trouwens de enige dat Teezo Touchdown met momenten op André 3000 vind lijken? MY EYES is dan weer een mierzoet Popachtig nummertje, één van de nummers waar ik niets mee heb. DELRESTO (ECHOES) is dan weer een collaboratie met Beyoncé, toch een samenwerking dat ik nooit verwacht had. CIRCUS MAXIMUS had inderdaad niet misstaan op een album als Yeezus. LOST FOREVER met Westside Gunn (en met The Alchemist-productie) ligt dan weer het dichtst bij "pure" Hip Hop. K-POP is dan weer een single met Latin vibes, een sound dat de laatste tijd heel populair is. Dit zijn maar een aantal voorbeelden maar UTOPIA staat vol met de experimentele geluiden.

Mijn overduidelijke favorieten op dit vierde studioalbum zijn MODERN JAM, GOD'S COUNTRY, MELTDOWN, I KNOW?, SKITZO, LOST FOREVER en TIL FURTHER NOTICE.
MY EYES doet het niet voor mij, die sound en zijn manier van zingen liggen me gewoon niet. FE!N heeft een sterke bangende productie, Travi$ zelf doet het goed en over het repetitieve refrein kan ik me nog wel zetten... maar de pret stopt volledig vanaf het moment dat ik Playboi Carti hoor. Verschrikkelijke manier van "rappen" heeft die man. PARASAIL is niet slecht maar gewoon verschrikkelijk saai.

Al de overige nummers zitten tussen die twee spectra, ze klinken goed maar zijn niet zo'n pareltjes als mijn favorieten op deze LP. Als album tot nu toe wel mijn minst favoriete van hem, maar toch ben ik na zoveel jaren wachten niet zeer teleurgesteld. Hij probeerde iets anders, iets dat niet meteen volledig voor mij is maar toch heb ik er een aantal parels bij en als volledige plaat is het gewoon een solide (maar wat te lange) luisterbeurt.

3,5* met ruimte voor groei.

Modern jam klinkt interessant, prettig smerig. Die gaat nog regelmatig gedraaid worden. Misschien heeft de Daft Punk-connectie een positieve invloed gehad.

In recensies van dit album melden sommigen overeenkomsten met On sight van Kanye West. Kende ik niet (Yeezus is hier überhaupt nooit opgezet), even opgezocht. Modern jam klinkt wmb een stuk leuker. Met de overeenkomsten valt het ook wel mee.

In andere nummers van dit album, zoals o.a. My eyes, Skitzo en K-pop, is de autotune helaas wat sterker aanwezig. Modern jam heeft het ook, maar in dat nummer is het op een subtielere, niet zo storende manier verwerkt.

Wel regelmatig behoorlijke beats, op dit album. En nummers met een kop, staart en meestal volwaardige tracklengtes (is bij hedendaagse mainstream niet standaard). Eerdergenoemde autotune verpest helaas veel.