Terry Reid - Seed of Memory (1976)

Bovengenoemde album heb ik nog niet in mijn bezit, maar staat wel op mijn verlanglijstje.

In 1979 verscheen bij Capitol 'Rogue waves' met de volgende tracks:

1 Ain't No Shadow
2 Baby I Love You
3 Stop and Think It Over
4 Rogue Wave
5 Walk Away Renee
6 Believe in the Magic
7 Then I Kissed Her
8 Bowangi
9 All I Have to Do Is Dream

Die cover van 'Baby I Love You' is erg goed uitgevoerd.

Ik krijg slappe knieen van het titelnummer. Moet...dit...hebben!

YouTube - Terry Reid - Seed Of Memory [HQ]

Seed Of Memory ken ik via de film The Devil's Rejects. Wat mij betreft een van de mooiste nummers ooit gemaakt.

Terry Reid gaat hier meer de singer-songwriter kant op. Graham Nash is de producer en verzorgt harmoniezang. Nash zorgt voor een volle, warme productie. Ook Ben Keith, Al Perkins (o.a. Manassas) en David Lindley doen mee.

Het klinkt vaak meer als een Graham Nash plaat. Het triestige van Wild Tales hoor ik er in terug. Soms zou ik willen dat Graham Nash of Neil Young alles ingezongen had.

Je denkt te maken te hebben met een meesterwerk, maar dan gaat het halverwege toch nog fout. 'Ooh Baby' ontsierd de boel behoorlijk. Het valt compleet uit de toon en is meer iets voor flauwe, melige acts als de Bee Gees. Voor 'The Way You Walk' met z'n gruizelige gitaar geldt hetzelfde. Het is een soort mindere herhaling van Terry Reid voorheen al deed (het lijkt wel een outtake). 'The Frame' is ietwat funky en jazzy. 'Fooling You' borduurt daar op voort. Wat mij betreft is het te traag en te gelikt. De tweede kant komt de coherentie van het album niet ten goede en de songs zijn bij lange na niet goed genoeg om dat te compenseren.

1 t/m 4 = 4,5*
5 t/m 8 2,5*

Het is alsof je halverwege ineens een andere plaat hoort.

Doodzonde inderdaad, het begint zo mooi. Moest erg aan Neil Young denken, maar dat vond ik niet erg.

Na het volledige album te hebben beluisterd, moet ik de twee bovenstaande meningen volgen. De eerste 4 nummers zijn van bijna bovennatuurlijke klasse. Wat hierop volgt, valt inderdaad in het niets bij wat we in het begin voorgeschoteld krijgen. Toch blijft het me verbazen dat juweeltjes zoals het titelnummer en "To Be Treated" zo weinig bekend zijn bij de doorsnee muziekliefhebber.

alleen al het intro van Faith to Arise maakt dit tot een wereldnummer. tracks 1 t/m 4 zijn uitzonderlijk goede nummers, toch vind ik het 2e deel van dit album niet zo slecht als hier gesteld. Ooh baby is hier de mispeer en in mindere mate ook The Way You Walk, maar eens dat dit het een minder coherent album maken. als men hier de 2 beste nummers van het zwakke album The Driver (uit 1991) had geplaatst, te weten het titelnr. en The Fifth of July maar dan zonder overproductie, dan had dit album een classic kunnen zijn. het korte The Driver Part 1. zijn wel de mooiste 45 seconden ooit. The Frame vind ik een lekker ietwat jazzy nummer en Fooling You vind ik een prachtige afsluiter. een ballad geweldig gezongen door Terry Reid. op zich geen slechte songs. zag op YT een ontroerende versie van To Be Treated Rite uit het BBC programma Later with Jools Holland (2018). een oude, dikke, grijze man met gitaar met flink wat sleet op zijn stem.