Anastacia - Our Songs (2023)

Woehoeee! Een nieuwe Anastacia na zes jaar wachten!

Als groot fan heel blij mee, zeker omdat ze enkele jaren geleden liet weten helemaal niet meer zo'n zin had om nog een album te maken 'waar toch niemand naar gaat luisteren'. Maar gelukkig komt ze hierop terug met dit nieuwe project, waarbij ze pop / rocknummers van Duitse bodem covert of vertaalt. Als dat de manier is om aan goed materiaal te komen en alsnog een album uit te brengen, lijkt me dat een goed idee!

En het eerste resultaat is wat mij betreft perfect! Best Days is de eerste single van het album en is vrij vertaald vanuit het Duits. Wat een mooi nummer heeft ze ervan gemaakt! Het nummer begint langzaam en eindigt met typische Anastacia uithalen. Zelfs na twintig jaar vocaal geweld, is ze nog steeds heel erg goed bij stem. Dit nummer past dan ook perfect bij de meer volwassenere Anastacia van nu. De mooie videoclip maakt de single helemaal compleet.

Super Girl is de tweede single van het album en is een cover van Reamonn. Ook hier heeft ze weer iets heel moois van gemaakt en ze weet me met haar rauwe stemgeluid diep te raken. Kippenvel! Dit nummer is echt op haar lijf geschreven!

Waar Anastacia op haar laatste album uit 2017 meer richting de popmuziek ging, lijkt dit project weer meer richteng de pop-rock sound te gaan, waar ze de wereld in 2004 kennis mee liet maken. Ik kan niet wachten tot het september is, maar tot die tijd draai ik de eerste twee singles in ieder geval helemaal grijs!

Al jaren ben ik fan van Anastacia en ik heb haar meermaals live gezien tijdens een concert. Het was al veeeeeeeel te lang geleden dat ze met een nieuw album kwam. Wat heeft ze toch een fantastische stem. Echter ben ik in tweestrijd met mezelf: enerzijds enthousiast over nieuw werk, anderszijds twijfelend over mijn enthousiasme over dit werk. Er hoeft weinig mis te zijn met covers, mits je er iets eigens aan toevoegt. Natuurlijk is de stem van Anastacia erg eigen, maar buiten dat zijn de versies niet heel anders dan het origineel. Zo ken ik Wie Schön Du Bist van Sarah Connor al jaren in die versie. Beautiful is de versie van Anastacia geworden. Het is mooi, maar het mist de 'sprankel' en inleving van Sarah. Ook qua instrumentatie vind ik Wie Schön Du Bist rijker.
Andere nummers komen me grotendeels ook bekend voor, en daar heb ik hetzelfde bij. Ik wacht dan ook nog even met een beoordeling tot ik meer duidelijkheid heb over wat ik nou echt van de versies van Anastacia vind...

Even een leeswaarschuwing vooraf: Dit is geen objectieve recensie!

Eindelijk is het dan zo ver; een nieuwe Anastacia! De vrouw die mijn allereerste interesse in muziek getriggerd heeft en van wie ik op 12-jarige leeftijd alles ben gaan ontdekken. Eindeloos heb ik in mijn slaapkamer bij mijn ouders de videoclips bekeken en haar albums beluisterd. Mijn vrienden en andere leeftijdsgenoten snapten er niet zo veel van; wat had ik toch met 'die oude zangeres'?

Nou alles! Het is lastig uit te leggen. Maar de stem van deze vrouw is gewoon magisch voor mij. Ik krijg er gewoon vaak kippenvel van, zo ook weer op dit album. Bijvoorbeeld in het mooie Beautiful; tranen in m'n ogen tijdens de eerste keer luisteren.

En niet alleen de bekende Anastacia-uithalen raken me, ook als ze gewoon op normale toonhoogte of in kopstem zingt, komt het aan. Het brengt van alles naar boven; een gevoel van melancholie misschien, maar ook een soort bezinning en acceptatie over het leven dat bestaat uit pieken en en soms ook dalen.

Op dit album keert Anastacia weer terug naar de poprock van albums als Anastacia (2004), en het eerdere cover-album It's a Man's World (2012). Still Loving You zou zo op laatstgenoemde hebben kunnen staan. Maar ook zingt Anastacia hier weer meer in kopstem zoals ze deed op het prachtige Resurrection (2014), bijvoorbeeld op het mooie Symphony.

Misschien zoekt Anastacia op dit album minder de grenzen op van haar vocale bereik, maar ik vind dat ze dat helemaal niet nodig heeft om te overtuigen. Voor iemand die al bijna 25 jaar in de business zit en veel live optreedt (en ook echt live zingt), klinkt ze nog steeds geweldig en uniek. Haar volwassenere stem heeft een soort diepte die de Anastacia van 2000 nog niet had. Veel van de nieuwe nummers bevatten echter nog steeds uithalen, zonder dat het klinkt alsof ze heel veel moeite moet doen om de noten te halen.

In tegenstelling tot Emile93 ken ik enkel de originele versies van de nummers Supergirl en Forever Young. Ik vind juist dat ze hier erg haar eigen sausje overheen gegooid heeft, zonder de nummers tekort te doen. Dat de nummers van Duitse bodem komen, hoor ik vooral terug op het duet Just You en op An Angel. Deze laatste heeft wel iets Schlagerpop-achtigs over zich.

Zoals ik al zei, kan ik niet objectief zijn over deze zangeres. Wél kan ik zeggen dat dit een verbetering is ten opzichte van het laatste album. Vooral de productie is van hoger niveau dan op Evolution (2017). Inmiddels dertien jaar later en nog steeds weet ze me te raken. Een nieuwe fase is ingegaan met dit album!

Tokio Hotel - Monsoon
Ken je deze niet? Een megahit in 2007 Waarschijnlijk net een paar jaar voordat jij je echt serieus in muziek ging interesseren dan. Voor mij een begin-middelbare schooltijd anthem.

Weet idd wel dat ze heel populair waren bij de wat oudere (alternatieve) meisjes volgens mij haha. Ten minste zo heb ik het ervaren.

Haha ja klopt wel (nouja, "alternatieve" meisjes). Ik zie dat je toen 9 was, dan was je wellicht net te jong.

Wel verrassend om dat nummer bij Anastacia tegen te komen

Een Gold-edition van dit album verschijnt binnenkort met 3 nieuwe nummers! Het eerste nieuwe nummer genaamd 'Highs and Lows' is vandaag uitgekomen. En wat is het weer een mooi nummer geworden! Dezelfde positivie vibe als 'Best Days' en weer met de heerlijke Anastacia vocals! Ze stelt nooit teleur!

In 2020 was ik helemaal weg van Control van Zoë Wees. Toen ik vorig jaar hoorde dat Anastacia een album zou uitgeven met nummer van Duitse bodem, hoopte ik op een cover van Control. Dat gebeurde niet. Totdat gister de Deluxe-versie uitkwam! 3 nieuwe nummers waarvan control er dus één van.

En wat is het een mooie uitvoering geworden! De instrumenten zijn wat aangepast en passen zo wat meer bij de sound van Anastacia. Verder volgt ze redelijk het origineel. Vocaal houdt ze zich deze keer in. Wat typische Anastacia ‘Whooaaa’s’ en ‘Yeaaaaah’s’ hadden zeker niet misstaan. Maar ook zonder uithalen is het een prachtig nummer geworden en Ana’s kopstem is absoluut zuiver in de ‘loseeee’ gedeeltes.

Het derde nieuwe nummer ‘Rooftop’ biedt vocaal wat meer spanning. Lekker positief nummer passend in het geheel van het album. Sowieso een nummer dat zo op Evolution uit 2017 had kunnen staan.

Met deze Deluxe versie levert Anastacia een mooi vol album af met geweldige cover nummers. Ik hoop dat ze nu de smaak weer te pakken heeft en -als de tijd rijp is- de studio induikt om als vanouds eigen muziek te maken. Dat is inmiddels een hele tijd geleden en met zo’n stem is dat zonde!

Heb laatst de bonustracks toegevoegd dus als daar één van je favoriete tracks tussen zit kun je er nu op stemmen