Prong - State of Emergency (2023)

Een plaat van Prong is nooit echt slecht natuurlijk. Maar ik zet mijn wekker er ook niet meer voor.

Nou, bij Prong word je zonder wekker toch ook wel wakker

Afgaande op de hoes weet ik het niet zo zeker, maar ik ben dan ook meer een Prong fan tennure van Prove You Wrong. Toen vond ik die hoes helemaal kloppen bij de voor mij toch wel wat experimenteler klinkende metal. Het is daarna vooral harder en strakker geworden. Kan iemand mij nog tippen wat de laatste albums betreft? Zit daar nog wat tussen?

Typisch Prong-album, maar na de lange afwezigheid had ik er toch iets meer van verwacht. Echte uitschieters ontbreken en het songmateriaal is nogal aan de simpele kant, hoewel lekker stevig en uptempo. Ik mis een beetje finesse en afwisseling.

Het is aan de waardering ook wel te zien, maar Carved Into Stone (2012) en Ruining Lives (2014) smaken mij het best van de albums die ze deze eeuw uitbrachten. Daar zit wat meer dynamiek, inspiratie en afwisseling in, het luistert net wat lekkerder weg. De formule is intussen wat uitgekauwd. Over dit nieuwe schijfje ben ik na één luisterbeurt nog niet heel enthousiast, het voegt allemaal net iets te weinig toe aan het bestaande werk. Wat ook niet erg is, maar ik ga dan toch liever voor een beter album.

Ik vond juist de metal van Prong net die afwisseling hebben ten opzichte van de recht toe recht aan metal van die tijd. Het was indertijd een redelijk ander geluid. Prove You Wrong blijft voor mij daarom een klassieker in zijn genre. En alhoewel ik de latere hardere, meer directe nummers ook wist te waarderen, blijf ik fan van vooral de eerste uren.

Zit het album nu te luisteren en ben het behoorlijk met DargorDT eens. Het is allemaal niet slecht en typisch Prong. Maar als een cover (Working man) tot de betere nummers behoort dan zegt dat wel iets in mijn ogen. Ruining live blijft met enige afstand hun beste worp uit recente jaren.

Als je in 2023 met een Heavy Metal album aan komt zetten uit de jaren'90 dan begrijp je volgens mij niet hoe moderne muziek gemaakt dient te worden, kansloze plaat dit, geen Prong meer te bekennen van het zeer goede Cleansing Album, ik hoor een band waar het licht toch langzaam of zeer snel aan het uitgaan is.

Als een Rush cover niet het beste nummer van de plaat zou zijn, zou dat nog veel meer zeggen.

Wie zegt dat ze dat willen? Misschien wilden ze gewoon lekker een album maken waar ze zin in hadden? Zonder zich druk te maken of het aan bepaalde eisen moet voldoen?

"Hoe muziek gemaakt dient te worden" -

Wat een aparte redenatie. 'Je komt in 2023 aanzetten met een plaat uit de jaren 90 dan hebben de heren niet begrepen hoe moderne muziek gemaakt dient te worden'.

Ik probeer de denkwijze te begrijpen maar ik kom er niet uit.

Dan hoor je iets heel anders dan ik. Alle Prong ingrediënten aanwezig, lekker vet groovend album. Niets vernieuwend maar wel lekker.

En waarom zouden ze in vredesnaam moderne muziek willen maken. Ik zou eerder blij zijn als meer moderne metal platen zo klinken, dat overgeproduceerde geluid wat we tegenwoordig veel voorgeschoteld krijgen werkt mij al snel op de zenuwen eigenlijk.

Lekker albumpje. Ik vind lang niet alles ok van Prong, maar deze verraste me aangenaam. Met name de spooky, sfeervolle gitaarstukjes in Non-Existence, Obeisance, Disconnected en Compliant spreken me aan. Hier en daar is het qua zang wel wat vlak, maar de lekkere productie, de afwisseling en de prima solo's maken het weer goed. Een kleine 4 punten van mij.

De bekende Prong energie hakt er toch elke keer weer lekker in, en deze wel heel bijzonder lekker. Of deze plaat echt fijner is dan de vorige paar weet ik niet. Misschien heb ik er ditmaal juist wel extra veel behoefte aan, maar de groovende, soms dansbare metal van deze heren blijft eigenzinnig en opvallend te midden van veel te veel releases die allemaal op elkaar beginnen te lijken. Dat vind ik toch knap.

De laatste 30 jaar heeft Tommy vanuit creatief oogpunt wat achterover zitten leunen. Niet dat de platen van Prong slecht zijn maar alles na Prove You Wrong, - oke, Cleansing is ook nog een gedegen schijf - is voor mij toch een slag minder.
De band ontwikkelde zich op geheel eigen wijze in een interessante richting. Ergens halverwege de jaren 90 nam Victor een andere afslag.
Het avontuurlijke maar lastige bergpaadje werd ingeruild voor de toeristische en makkelijke route naar het uitzichtpunt. Daar is niks mis mee en daar had de beste man alle recht op, echter het dwarse en non-conformistische karakter van Prong werd op sterk water gezet.
Victor begon metalen platen uit te brengen met een flinke geluidsmuur waarbij degelijkheid troef was.
De productie werd regelmatig dichtgesmeerd waarbij weinig oog voor details en inventieve snufjes.
Slecht werd het nergens maar de elementen waar ik Prong zo om kon waarderen - zelfs de armoedige producties uit de beginperiode hadden hun charme - vond ik niet meer terug op de platen van Prong.
Ook State of Emergency weet mij niet te overtuigen, daar moet ik bij vermelden dat het ook zeker geen slechte schijf is.
De mix van industrial, hardcore en metal levert hier en daar nog wel een vermakelijk moment op, maar de tijd dat de band zich met weerhaakjes in mijn hoofd nestelde is lang voorbij.

Zo uit m'n hoofd is Ruining lives de enige Prong plaat van de laatste 25 jaar die ik in z'n geheel nog aardig sterk vind.

Mag ik dan aannemen dat je Beg to Differ en Prove You Wrong tot de buitencategorie vind horen van Prong?

Prove you wrong ken ik eerlijk gezegd niet zo heel goed. Vroeger wel gehad maar vond ik toen een heel stuk minder dan Beg to differ. Cleansing vond ik stukken beter. Kant A dan in ieder geval want die is subliem.

Dan zal dat album uit 1991 je het tegendeel bewijzen