Der Plan - Normalette Surprise (1981)

Leuk om te hebben. Een kant op 33 de andere op 45 toeren.
Generäle Essen Gerne Erdbeereis erg leuk.

Klinken een beetje als de Duitse versie van The Residents, maar ze spelen dan toch een divisie lager.
Een beetje het verschill tussen sillyness en geniale spielerei.

Op reis door new wave kom ik van de vrolijke en alternatieve funk van het Brusselse Allez Allez bij ernstige digitale muziekjes, miniatuurtjes en experimentjes van het Düsseldorfse Der Plan. MuMe geeft terecht de oorspronkelijke West-Duitse hoes weer, op streaming houdt men het bij de Amerikaanse, waar het album verrassenderwijs al in hetzelfde 1981 verscheen.

Bij de eerste twee nummers, Leb Doch en het van extasisch gegil voorziene Renate, hoor ik overeenkomsten met de eerste twee albums van The Human League.
Daarna wordt het experimenteler en serieuzer, met Kleine Schlager-Revue als intermezzo: alsof je met een radio diverse zenders langsreist, met als contrast in het slot een niet-passende Amerikaanse stem en vreemde geluiden. Een tijdcapsule.
Frl. Nicol brengt simplistische, monotoon gezongen synthpop, net als de vocoderzang van Ich Bin ein Komputer en Robot-Bolero is met de nummers erna ontregelend. Op de single klinken andere synthesizers, het experimenteren gaat door.

Is dit prettig om naar te luisteren? Wel, ik denk dat maatje JeKo dat inderdaad zo beleeft, maar in mijn geval... Wél was Der Plan invloedrijk en tien jaar later nog altijd actief, getuige deze minidocu. Duidelijk wordt dat Der Plan meer is dan muziek, het is een 'Total Konzept': "die Bühne als Instrument" en "wir beschauen uns als Künstler", inclusief platenlabel Atatak. De filosofie van 'do it yourself' ten voeten uit met veel creativiteit als gevolg. Of beter: als voedingsbodem.

Volgende halte in het land van wave is bij het Nederlandse Mecano en single Escape the Human Myth, onder meer te vinden op compilatie Entitled.