Allez Allez - African Queen (1981)

Misschien nooit echt bekend geworden buiten België, was Allez Allez in mijn kringen begin jaren 80 (in Emmen nota bene) vaste gast van de draaitafel. African Queen bedoel ik dan. Ik gooi er nog eens vier sterren bij.

Onlangs deze EP van een collega gekocht. Kant 1 is niet interessant maar kant 2 biedt twee wereldnummers: Allez Allez en African Queen. Deze muziek spookte nog geregeld door mijn hoofd en ik was dan ook blij verrast dat iemand zomaar deze EP te koop had staan. De Belgische band lijkt intussen wel helemaal vergeten, ik hoor de nummers al jaren niet meer op de radio.

Erg jammer, inderdaad, want 'Allez Allez' en 'African Queen' staan ook vandaag nog helemaal overeind.

Ook live was deze band erg goed. Maar toen vertrok de zangeres om te gaan trouwen met iemand van Heaven 17 en het was allemaal voorbij. Misschien dat hun carriere te kort was... of misschien net iets te lang, want de LP haalt niet helemaal het niveau van deze LP.

Het gelijknamige nummer is toch wel een cult-klassieker.

Zoals hierboven al is aangegeven : de nummers Allez Allez en African Queen zijn erg goed, helaas de andere 3 niet zo.
Maar 3,5 * krijgt dit wel.
't Lijkt wel of begin jaren 80 de meeste "goede-maar-vergeten-muziek" is gemaakt.
En het is ook nog een Belgische band; ook daar kan goede muziek vandaan komen !

Allez Allez was een Belgische band die funky new wave maakte. Ze brachten in hun korte bestaan een EP, een LP en een aantal singles uit.

African Queen is hun zelfgeproduceerde debuut EP (of mini-album) uit 1981. De A kant van het vinyl wordt gevuld door 3 ritmische funky nummers. De eerste vergelijking die in me op komt qua sound is Talking Heads, maar dan aangevuld met saxofoon. Helaas vind ik de nummers geen van drieën onderscheidend of eruit springen. Het groove’t allemaal prima door en met je verstand op nul op de dansvloer zou dat best zijn effect kunnen hebben, maar om zo naar te luisteren heeft het voor mij te weinig te bieden. De zangeres maakt het er ook niet beter op. Het is voornamelijk praatzang (soort rappen dat me doet denken aan ‘Hey you the rock steady crew…’) en wat kreten, wat me allemaal weinig doet.

Waarom dan toch een review van deze EP? Dat komt door de B kant van deze plaat. Daar staan slechts twee nummers op, maar beide worden door een groepje mensen (al zijn dat voornamelijk Belgen) als cult-klassiekers gezien.

Het nummer Allez Allez is lekker opzwepend en heeft duidelijk meer inhoud dan de drie nummers op de A kant. Hier niet alleen doorgaande funky ritmes en basjes, maar wat meer afwisseling en natuurlijk de breaks waarin je volmondig mee kan zingen “Allez allez, allez allez…”.

African Queen (Pour La Grace) doet al direct sterk denken aan Grace Jones, met name de zang. Niet geheel toevallig, want het is dan ook een ode aan deze excentrieke dame van Jamaicaanse afkomst. Het is een wat trager nummer met percussie (al of niet uit een elektrisch apparaat) en een lekkere bass groove, die zwoel aanvoelt. Afrikaans gebrabbel en oerwoudgeluiden doen bijna ongepast aan, maar die nemen we maar voor lief. Tenslotte was het 1981.

Al met al is dit een plaat die voor de B kant wel leuk is om te hebben, maar wel enigszins teleurstelt door de matige A kant, al kan die op zijn tijd wel lekker zijn hoor.

Review afkomstig van mijn site: Allez Allez | African Queen – New Wave & Post-Punk Reviews - newwavepostpunkreviews.wordpress.com

Die eerste drie nummers zijn afkomstig van een CBS-demo van Marine (voorgangers van Allez Allez), waarvan alleen de zang en achtergrondzang later toegevoegd zijn. Paul Delnoy speelt daarop bas. Vandaar het grote verschil met de nummers van kant B

Duidelijk verschil ja. Wel lekkere funky bas hoor, maar wat te eentonig naar mijn smaak, omdat er verder vrij weinig variatie in de nummers zit.

Mwah niet met jullie eens.
She's stirring up heeft een prachtige opbouw en ook turn up the meter is gewoon een lekker nummer.
Het prijsnummer is idd Allez Allez, meer nog dan Oh la la la de anthem voor onze vriendengroep die al 30 jaar naar de Gentse Fieste gaan.
Zaterdag speelde Allez Allez daar, laatste x dat ik ze zag was in 1982.
Met een andere zangeres een geweldig optreden met Allez Allez die de 8 minuten aantikte.
We gaan helemaal uit de roof.
Mooi dat ze weer terug zijn.
Deze lp is begin deze maand heruitgebracht.

Eerste kant is voor mij ook niet zo super, maar de 2de kant is gewoon 5*. Wat een nummers. Soort no wave NY funk maar op zijn Brussels

Hierboven lees ik over vermeende kwaliteitsverschillen tussen de kant 1 en 2 van deze EP African Queen. Ik kan me herinneren dat destijds Allez Allez op de (in mijn geval) Nederlandse radio klonk en misschien is dat de reden dat die kant 2 populairder is dan de deep cuts die Turn Up the Meter, Marathon Dance en She's Stirring Up kennelijk zijn?

Hoe dan ook, de groep viel destijds nogal op met dit geluid, afwijkend van wat ik van andere namen kende. Dit was weliswaar voor de dansvloer, maar het was geen platte disco, in 1981 dominant op de radio. Tegelijkertijd veel kleuriger dan de sombere, introverte sfeer die menige alternatieve groep uitstraalde.
De vraag die ik me toen stelde: is dit überhaupt new wave? Tegenwoordig schaar ik het met gemak onder dit brede containerbegrip, waarbij de Brusselaren een volstrekt eigen geluid hadden. De muziek werd geschreven door gitaristen Christian Debusscher en Nico Fransolet, waarbij zangeres Sarah Osbornede teksten leverde.

Uiterst dansbaar en vrolijk én blijkens vooral She's Stirring Up tegelijkertijd zéér zelfbewust: de mentaliteit van "kom maar op" druipt er vanaf met rappende delen en Afrikaanse invloeden in het gitaarspel. De Engelse Osborne is hier in haar element. Op kant 1 valt de gejaagdheid van Marathon Dance ook op.
Alternatieve funk (de gekke breaks in Allez Allez bijvoorbeeld) waarin opnieuw monotonie en gejaagdheid klinken. Het werkt zó goed... Met African Queen (Pour la Grace) wordt kalmer afgesloten.

Ik ben op reis door de new wave van 1981, waarbij ik de albums achter mijn afspeellijsten met losse nummers beluister. Op dit moment bij enkele albums waarvan ik geen releasedatum of zelfs -maand kon vinden, vaak afkomstig van buiten de Angelsaksische wereld.
Afkomstig van het Duitse punk-/wavegezelschap Hans-a-Plast is het vervolg in Düsseldorf bij de elektronische muziek van Der Plan en Normalette Surprise.

Het probleem met veel Belgische releases is dat vaak enkel het jaar van productie wordt weergegeven op de hoes en niet zozeer het jaar van publicatie. Het mini-album van Allez Allez is in 1981 opgenomen en begin 1982 uitgebracht. She's Stirring Up behaalt in de alternatieve lijst van Humo een mooie notering aan het begin van de lente van dat jaar. In een van de zomernummers van Humo lees ik dat de toen al vaak gedraaide nummers Allez Allez en African Queen eindelijk samen op single zijn verschenen. Je vindt die single niet (meer) terug in de eerste Humo Toppers lijst na de zomervakantie van oktober 1982. In november komt Valley Of The Kings, de eerste single van hun eerste full album Promises, binnen. Humo had in de winter van 1982 wel al plaats gemaakt voor het mini-album African Queen in haar albumlijsten. Het zijn de (single) recensies in Humo en vooral Joepie die ons een correcter beeld geven van de releasedata.

Aha, begin 1982 dus? Ik verhuis het nummer Allez Allez op mijn afspeellijst. Dank!