Moonlight Sorcery - Horned Lord of the Thorned Castle (2023)
mijn stem
11 stemmen
Finland
Metal
Label: Avantgarde
-
To Withhold the Day (3:32)
-
In Coldest Embrace (3:59)
-
The Secret of Streaming Blood (6:03)
-
Yönsilmä (5:47)
-
Vihan Verhon Takaa (2:57)
-
The Moonlit Dance of the Twisted Jester's Blood-soaked Rituals (3:07)
-
Fire Burns the Horizon (4:14)
-
Into the Silvery Shadows of Night (6:04)
-
Suden Tie (Wolven Hour Part II) (8:28)
4
geplaatst: 13 januari 2024, 15:49 uur
Hier geniet ik echt met volle teugen van: een gouden tip!
Moonlight Sorcery speelt in de basis melodische blackmetal - zoals zovelen dat doen - maar combineert dat met epische akkoordenprogressies en arpeggio's, een vracht aan keyboard- en synthlijnen en progressieve songstructuren. Feitelijk hoor ik hier gewoon een blackmetalband die power metal aan het spelen is, zoals hierboven reeds enkele keren is gememoreerd. Waar andere (powermetal)bands in mijn optiek vaak de mist in gaan, is dat het te 'cheesy' wordt; flauwe keyboardlijnen, ongeïnspireerde teksten, voorspelbare melodie- en zanglijnen en uitgekauwde compositiestructuren. Maar niks daarvan bij Moonlight Sorcery: elke compositie - wat heet, elke sectie! - en elke gitaarsolo klinkt verfrissend, geïnspireerd en interessant. Petje af!
In de regel heb ik dus weinig tot niets met powermetal, maar deze variant gaat er echt in als koek. Ik denk dat één van de beste 'genrekruisbestuivingen' is die ik in tijden heb gehoord. Het verhalende karakter - Jelle78 refereerde er ook al aan - maakt het voor mij helemaal af: ik zie in mijn fantasierijke verbeeldings al helemaal een Minotaurus-achtig opperwezen, teruggetrokken in zijn eeuwenoude slot, snode plannen zitten te bedenken om de wereld naar zijn hand te zetten en zijn koninkrijk weer voor zich te winnen. Druilerige en gure landschappen gevuld met bossen en moerassen, bloederige veldslagen met heroïsche taferelen, sensuele ontmoetingen en schimmige karakters doen hier allen hun intrede. Alsof er zich bij het luisteren van dit album een film in mijn hoofd aan het afspelen is...
Termen als 'met terugwerkende kracht' borrelen reeds op in relatie tot het vorige muziekjaar en de daaraan verbonden eindejaarslijst, maar dat maakt nu toch geen bal meer uit. Wat telt is de muziek en de ontdekking, die - in het mooi Fries - 'better let as net' kan komen. Deze plaat zal de komende periode hoog op mijn luisterlijst prijken, maar ik ben in ieder geval razend enthousiast. De becijfering laat nog even op zich wachten, maar het mag niet verbazen dat dat wel snor zit.
Moonlight Sorcery speelt in de basis melodische blackmetal - zoals zovelen dat doen - maar combineert dat met epische akkoordenprogressies en arpeggio's, een vracht aan keyboard- en synthlijnen en progressieve songstructuren. Feitelijk hoor ik hier gewoon een blackmetalband die power metal aan het spelen is, zoals hierboven reeds enkele keren is gememoreerd. Waar andere (powermetal)bands in mijn optiek vaak de mist in gaan, is dat het te 'cheesy' wordt; flauwe keyboardlijnen, ongeïnspireerde teksten, voorspelbare melodie- en zanglijnen en uitgekauwde compositiestructuren. Maar niks daarvan bij Moonlight Sorcery: elke compositie - wat heet, elke sectie! - en elke gitaarsolo klinkt verfrissend, geïnspireerd en interessant. Petje af!
In de regel heb ik dus weinig tot niets met powermetal, maar deze variant gaat er echt in als koek. Ik denk dat één van de beste 'genrekruisbestuivingen' is die ik in tijden heb gehoord. Het verhalende karakter - Jelle78 refereerde er ook al aan - maakt het voor mij helemaal af: ik zie in mijn fantasierijke verbeeldings al helemaal een Minotaurus-achtig opperwezen, teruggetrokken in zijn eeuwenoude slot, snode plannen zitten te bedenken om de wereld naar zijn hand te zetten en zijn koninkrijk weer voor zich te winnen. Druilerige en gure landschappen gevuld met bossen en moerassen, bloederige veldslagen met heroïsche taferelen, sensuele ontmoetingen en schimmige karakters doen hier allen hun intrede. Alsof er zich bij het luisteren van dit album een film in mijn hoofd aan het afspelen is...
Termen als 'met terugwerkende kracht' borrelen reeds op in relatie tot het vorige muziekjaar en de daaraan verbonden eindejaarslijst, maar dat maakt nu toch geen bal meer uit. Wat telt is de muziek en de ontdekking, die - in het mooi Fries - 'better let as net' kan komen. Deze plaat zal de komende periode hoog op mijn luisterlijst prijken, maar ik ben in ieder geval razend enthousiast. De becijfering laat nog even op zich wachten, maar het mag niet verbazen dat dat wel snor zit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.