MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Sammy Hagar - Nine on a Ten Scale (1976)

mijn stem
3,25 (8)
8 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Capitol

  1. Keep On Rockin' (2:52)
  2. Urban Guerilla (2:53)
  3. Flamingos Fly (4:26)
  4. China (3:06)
  5. Silver Lights (5:37)
  6. All American (3:54)
  7. Confession (3:17)
  8. Young Girl Blues (7:46)
  9. Rock & Roll Romeo (4:00)
totale tijdsduur: 37:51
zoeken in:
avatar
speedy66
Dit werkje lijkt nog veel op het oude montrose werk. Logisch natuurlijk gezien zijn verleden. Kun je zo naast rock the nation leggen. Typische jaren 70 sound

avatar van LinkinPark90
4,0
Goed debuut van Sammy Hagar. Lekkere hard-/ bluesrock nummers. 3. Flamingos Fly is wat een vreemde eend in de bijt maar klinkt zeker niet slecht. Jammer dat Hagar niet veel nummers uit zijn begincarrière live brengt tegenwoordig.

avatar van RonaldjK
2,0
Eind jaren '70 ontdekte ik Sammy Hagar dankzij de radio-uitzendingen van Alfred Lagarde. Op zijn solodebuut wordt Hagar, hier zanger én gitarist, begeleid door diverse muzikanten. Daarbij een viertal drummers onder wie Aynsley Dunbar, gitaristen John Blakely en Scott Quick plus vaste bassist Bill Church, net als Hagar ex-Montrose en meer dan dat: ex-Van Morrison. Een enkele keer klinken toetsen, waarvoor een viertal heren de honneurs verzorgde.

Qua stijl is de rode rocker nog wat zoekende, al zetten scheurende gitaren en Hagars rauwe stem vanzelfsprekend de toon. Met Flamingo Fly, een cover van Van Morrison en voorzien van steeldrums, klinkt al spoedig een vreemde flamingo in de bijt. Prima liedje voor een afspeellijst met zomerse liedjes, hier valt het echter uit de toon.
De twee nummers daarvoor legde hij ondersteund door een dameskoortje uit in Keep on Rockin' wie hij is, waarna de eerste klapper van de plaat volgde met de felle riffs en tempowisselingen van Urban Guerilla.
China is van Bob Welch (ex-Fleetwood Mac) die het pas drie jaar later zelf uitbracht. Tweede sterke nummer van de plaat is echter het door Hagar zelf geschreven Silver Lights, dat kant 1 afsluit.

Op kant 2 is het niet altijd even spannend. Hierbij meer covers: Confession kreeg hij van Ron Nagle cadeau. Het slepende Young Girl Blues, oorspronkelijk (1969) van folkzanger Donovan, bevat het beste werk van kant 2 met lekker gitaarwerk.
De productie van John Carter, die tevens drie nummers met Hagar neerpende, is typisch jaren '70 en dat betekent dat het met de oren van nu wat dof klinkt. Vorig jaar in een nieuwe editie verschenen via Music On CD.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 19:23 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 19:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.