Anouk - Deena & Jim (2023)

Ik ben altijd enthousiast zodra deze dame een nieuwe plaat aankondigd, wat mij betreft een van de beste zangeressen die wij in Nederland hebben, een dame die zich altijd opnieuw weet uit te vinden en nog altijd een graag geziene artiest op de festivals. Wederom zal ook deze plaat een nieuwe sound hebben, dit keer met een groot orkest. Ik kan niet wachten en hoop dat we in de aanloop naar de release nog wat te horen krijgen ❤️

Dit album krijgt nog al wat promotie. Matthijs van Nieuwkerk die de album presentatie afgelopen maandag heeft gedaan. Leuk om hem weer terug te zien en wat een fantastisch interview heeft hij gedaan met Anouk waar hij even laat zien een steengoede interviewer te zijn.

Ik wordt altijd blij als Anouk met iets nieuws komt en dit album lijkt op de style van haar album: Sad Singalong Songs wat wat mij betreft een van haar betere platen is maar ik denk dat dit album nog grootser, voller, bombastischer is maar vooral heel filmisch. De snippets wat ik tot dus ver heb gehoord zijn bizar goed, Anouk op haar best met wederom een totaal andere sound waar ik persoonlijk enorm van hou. Anouk gaat haar meesterwerk afleveren. Ik zeg het gewoon!

Heerlijk om te zien dat ze precies doet wat ze zelf wil. En zoals ze zelf zegt. Ik hoef geen hits of nummer 1 noteringen meer te hebben. Daar ben ik te oud voor en laat ik aan de nieuwe jonge mensen over zoals het hoort en Ik ga waarschijnlijk enorm verlies draaien met deze plaat maar het is wat ik wilde maken, creëren en achterlaten. Prachtmens! Love it.

Na het interview met Matthijs heb ik ook voor het eerst sinds jaren zin in een nieuw album van Anouk, zijn enthousiasme werkt altijd ontzettend aanstekelijk. Wat ik hoorde klonk ook behoorlijk goed, maar of dat nu komt door de reactie van Matthijs of dat ik het album ook echt goed ga vinden moet blijken...

Net gezien op Op1 en hoewel haar muziek niet altijd mijn smaak is, bevestigd ze dat ze de beste zangeres van Nederland is. Mijn eertse indruk is: Anouk goes James Bond.

Zojuist bij Khalid & Sophie zong Anouk 2 nummers.
When I Die en Are You Done Running.
Meer in de stijl van haar songfestival lied.
En dat maakt mij toch wel nieuwsgierig naar het hele album.

Ik kijk geen tv en ben dan ook niet nieuwsgierig naar dit album.

Ik heb het een serieuze kans gegeven maar ik kom er niet doorheen, toen ik de helft had gehad werd het toch teveel, het is mij allemaal wat teveel kitsch en bombast. Van de teksten wordt ik ook niet heel enthousiast. Mocht ik hier nu allemaal lovende verhalen gaan lezen ga ik het nog wel eens proberen...

fijne luistertrip. fraaie orkest arrangementen ala een film noir. De diversen zangstijlen van Anouk (croonen, musical, jazz) houden het een uur lang avontuurlijk. .
Die gesproken statements hadden wellicht niet gehoeven. maar bij voorkeur af te luisteren als totaal kunstwerk en niet via losse tracks want dan mis je de geslaagde overgangen.

Ik neem mijn woorden terug, het is nu donker buiten, in de woonkamer sfeervolle verlichting, ineens beleef ik dit album heel anders. Het is toch best een bijzondere trip dit album...

Ik hoop maar niet dat Anouk op Musicmeter heeft zitten kijken om de reacties op haar nieuwe plaat te peilen en mijn bericht heeft gelezen, ik vind het eigenlijk heel mooi.., sorry Anouk..

Ik was Anouk al een hele poos kwijt, zo na Sad Singalong Songs. Maar deze mag er wezen pvd. Prachtige plaat, zeker voor dit jaargetijde.

Goeie toevoeging waar men hier wat aan heeft

Denk niet dat ze wakker ligt van deze bipolaire reacties. Luister een album gewoon eerst een aantal keer voordat je je gal gaat spuwen. Hopelijk leer je er iets van.

Wat een mooie eerste post hier op musicmeter, echt een aanvulling voor deze website...

Dan is een 0,5* een fijne aanvulling inderdaad. Verklaar je nader.....
En ik begrijp de reactie van
mindyourb overigens wel hoor, al zou ik dit zelf wat minder scherp hebben gebracht. Er zijn veel mensen die na een halve keer luisteren een stem uitbrengen. Luister eerst eens een paar keer grondig voor je er een mening over geeft. En wb een 0,5* stem......is dit nou echt bagger? Het is mijn smaak niet, maar dat wil toch niet zeggen dat het niet vakkundig gemaakt is toch? Dat zou mijnsinziens ook mee moeten tellen in een stem.

Echt? De eerste luisterbeurt vond ik het album tegenvallen, dat is alles wat ik schreef, zonder daar sterren aan toe te kennen, dat doe ik nooit na een eerste keer luisteren. Later hoorde ik het album in een heel andere setting en ben ik van mening veranderd wat ik ook uitlegde, pas na drie keer het album te hebben gehoord heb ik gestemd en dan ook nog vier sterren.

Maar goed, ik wilde eigenlijk niet op die onzin van mindyourb reageren maar je zit nu allemaal dingen verkeerd te interpreteren beste Zwaagje

Ik vraag mij echt af of je het album zelf al wel eens goed hebt geluisterd, gezien jou reactie op MarkS73 vermoed ik van wel en daarom wel heel benieuwd geworden naar jou onderbouwing om dit album een 0.5 te geven. Vond je alles echt zo slecht? Iedereen is vrij om te stemmen wat hij of zij wil maar een 0.5 roept wel wat vraagtekens op, daar hoort toch wel een onderbouwing bij. Kom maar door snoeki

1x geluisterd, dus ik durf nog geen sterren uit te delen , maar dit is een knap staaltje vakmanschap. Indrukwekkend zelfs. Dat er dan een 0,5 wordt gegeven is respectloos, naar mijn bescheiden mening. Hier is hoorbaar veel tijd en zorg aan besteedt, het kan je smaak niet zijn maar alleen de kwaliteit van de productie, het orkest, de zang van Anouk zelf, etc.etc. maakt dat 0,5 ster geven ongepast is.

Het kan toch prima zijn dat je iets waar veel zorg aan is besteed niet om aan te horen vindt?

Iedereen die mij een beetje kent op deze site weet dat ik wel van wat bombast houd. Film-noir? Kom maar op. Kitsch is ook prima. Musical? Geen problemen mee (alhoewel de liefde wel een beetje bekoeld is de laatste jaren).

Van Anouk ben ik niet echt een groot fan (ik stoor me vaak aan haar uitspraak en heb niet heel veel met haar muziek), maar met Sad Singalong Songs wist ze me toch echt te veroveren.
Deena & Jim bevat alle ingrediënten die ervoor kunnen zorgen dat Anouk me weer zal grijpen.

Maar ik moet zeggen dat het album me niet echt weet te pakken. Té bombastisch? De combinatie van haar zang met het orkest? De nummers? Ik snap er niks van dat het niet echt binnenkomt. Dit album zegt met koeienletters: 'helemaal aERo!' en toch blijkt dat niet zo te zijn. Althans niet wat ik hoopte dat het zou zijn.

Zelfs ik vind het na verloop van tijd vermoeiend: té dik aangezet allemaal. Slecht? Zeker niet. De emotie lijkt achter een dikke laag plamuur te zitten waardoor zelfs het orkest me niet meer weet te raken. En dan die uithalen: laat dat maar aan Adele over of zo, het wringt een beetje.
Een kwestie van jammer en zeker ook teleurstelling daar ik het heel anders ingeschat had.

Maar ondanks mijn teleurstelling hoor ik wel kwaliteit en kom ik nog net aan een krappe 3,5*.

Wel mooi dat dit album als hoes de allerlaatste foto gemaakt door Erwin Olaf heeft.

Dat is waar, maar voor mij komt het vaak over als een soort van statement. Maar afijn, meningen verschillen.

Mijn persoonlijke mening en dat is dus echt een persoonlijk mening is dat een stem op MM bestaat uit eigen smaak en voorkeur gecombineerd met het vakmanschap van het product. Dat laatste is dan vaak een mix van instrumentbeheersing, de geschreven muziek én de productie. Als het dan mijn smaak niet is, maar wel mooi gemaakt stem ik soms op de muzikaliteit en luister het verder niet meer. Ik geef dus ook nooit een lage stem. Bij een 0,5* stem bij Anouk kun je toch niet serieus menen dat het je smaak niet is én dat de productie en muzikaliteit bagger is (0,5)?
Dit album beluisterd en het is mijn smaak niet. Ik mis de rock chick en dat is tegen beter weten in. Ik waardeer haar lef en durf en prima gemusiceerd met dit orkest én haar stem past er wonderwel bij. Niet mijn smaak, maar muzikaal dik in orde en vandaar een ruime voldoende in mijn stem. Zo......nu ben ik wel klaar in deze non discussie.

Anouk levert wat mij betreft een meesterwerk af. Deena & Jim is indrukwekkend, groots, bombastisch, meeslepend en persoonlijk.
Het Prague Philharmonic Orchestra is fenomenaal, een orkest wat vooral gespecialiseerd is in filmmuziek en dat hoor je terug. Ik noem het een georganiseerde kolere herrie. Een wall of sound. Hier zit heel veel tijd, aandacht en geld in.

Anouk haalt voor deze plaat alles uit de kast en heeft zichzelf wel uit weten te dagen en dat hoor je. Hoewel als het orkest los gaat je hoort dat Anouk echt wel haar best moet doen, en dat doet ze zeker. Wat een stem heeft die vrouw en de verschillende zang stylen die ze hier laat horen maakt voor mij dat de plaat nergens inkakt.

Het album is als een liefdesbrief bedoeld
In het intro praatje aan het begin van het album spreekt ze de de luisteraar toe. Zo hoopt ze dat de teksten en muziek je in je hart zullen raken, dat haar album de kracht kan geven om cirkels te doorbreken, en hoopt ze een wereld te creëren waarin liefde kan floreren. Het leven is kort, dus je kan er volgens Anouk maar beter van genieten deze liefdesbrief verandert gedurende het album in een heftige zwartgalligheid over leven en dood, waar je wel tegen moet kunnen. Ik vind het een vreselijk woord maar ik gooi hem er gewoon in! On-Nederlands goed. Ik ken geen Nederlandse artiest die zo'n album heeft gemaakt, ze heeft lef, steekt haar nek uit, weet zichzelf te verassen en met dit album heeft Nederlands beste zangeres weer bewezen dat ze nog altijd aan de top staat en zichzelf blijft uitdagen en vernieuwen.

Tip! Luister het album in zijn geheel en niet de losse tracks want dan mis je de prachtige intro's, outro's en overgangen en die wil je niet missen. Oortjes in, Spotify aan! En geniet van het album (luistertrip) zoals hij na mijn idee bedoeld is. Je krijgt er geen spijt van.

Haar concerten volgend jaar in de Ziggo Dome die overigens met het Metropole Orkest zijn, zijn volledig uitverkocht, ik heb 2 tickets kunnen scoren en ben onwijs benieuwd hoe ze de nummers live gaan brengen.

Not my cup of tea dit album van Anouk. Haar stem op dit album kan mij echt niet (meer) bekoren. Ook ben ik totaal niet enthousiast over het orkest. Geef mij gitaren n drums zoals Together alone!!

Wow wow en nog eens wow!! Wat een geniale plaat. Ik luister het nu 2 weken ook op LP en telkens word ik weer deze filmische rollercoaster ingetrokken en steeds maar weer word ik er door geraakt echt tot tranen aan toe en vaak door het prachtige orkest dat dan ff uitschiet in combi met Anouk's breekbare stemgeluid ik vind het 1 van haar betere albums. Zo niet misschien wel haar beste album. Zo zonde dat ze niet met 1 van deze nummers naar het Songfestival kon gaan. Mijn favorieten Old Broken Ride/Everything you are will be lost/One Day at a Time/When i Die
Je moet de plaat wel meerdere malen hebben gehoord om er een goed oordeel over te kunnen hebben. Tis niet een simpel toegankelijk popplaatje en luister het met een open vizier.

Kijk....dat is wat muziek met mensen doet.....leuk om te lezen en fijn dat het zoveel met je doet.

Nee niet echt mijn stijl. Werd lichtelijk nieuwsgierig na het optreden bij Khalid & Sophie maar nee: paar tracks leuk maar dan verliest het mijn aandacht. Ik laat het stemmen aan de fans over.
Hoes doet overigens denken aan het debut van Suede.

Ik vind Anouk op haar best als ze lekker rockt, maar ik ben positief verrast met dit album. Schitterend gezongen en prachtig orkest. Ik hoor vakmanschap in elke noot op dit album. De enige reden dat de score niet heel erg omhoogschiet, omdat dit type muziek minder mijn ding is.

Wat een waanzinnige avond afgelopen woensdag in De Ziggo Dome waar Anouk met het Metropole Orkest en groot koor stond. Haar stem was zo mooi en krachtig i.c.m. het orkest, ze was echt AAN! En heeft even laten zien waarom ze nog altijd aan de top staat, ongekend! Loep zuiver. Prachtig. ♥️

Over mezelf:
Ik zag Anouk bij Khalid & Sophie waar ze twee tracks van dit album zong. Vooral van Are You Done Running was ik zwaar onder de indruk. Wat een overgave en energie. Prachtig.
En nu dus een heel album vol met Anouk en een groot orkest. Omdat ik graag een symfonieorkest hoor spelen is dit bij mij een strike in one. Want ook de rest van het album is erg prettig om te streamen. Het doet denken aan James Bond soundtracks. Aan de jaren 60 ook. Shirley Bassey en andere diva's uit die tijd.

Voor mij is dit dus een schot in de roos, ik kan me echter voorstellen dat sommige fans teleurgesteld zijn. Maar het tekent Anouk om te doen waar ze zelf zin in heeft. Zo blijft een mens gelukkig.
Nou hoop ik stiekem dat ze zo de smaak te pakken heeft dat ook haar volgende album..... maar het blijft natuurlijk Anouk.

Over Anouk
Anouk is een bekende Nederlandse zangeres, geboren in 1975 in Den Haag. Ze brak door in 1997 met haar hit Nobody’s Wife en staat sindsdien bekend om haar krachtige stem en eerlijke, vaak directe teksten. Anouk’s muziekstijl varieert van rock en pop tot soul, en ze weet altijd veel emotie in haar muziek te leggen. Ze heeft door de jaren heen veel hits gehad en verschillende prijzen gewonnen. Anouk is geliefd om haar eigenzinnige karakter en sterke persoonlijkheid, wat haar tot een van de meest invloedrijke artiesten van Nederland maakt.

Over het album Deena & Jim
Deena & Jim, uitgebracht in 2023, is een nieuw album van Anouk waarin ze weer sterke verhalen vertelt met haar unieke stem en stijl. Op dit album richt ze zich op thema’s als liefde, relaties en de uitdagingen die daarbij komen kijken. De muziek is totaal afwijkend van haar eerdere werk door de inzet van een groot orkest. De nummers zouden niet misstaan als de titelsong van een nieuwe James Bond film. De teksten zijn persoonlijk en eerlijk, iets waar Anouk om bekend staat. Deena & Jim laat haar veelzijdigheid als artiest zien en is een aanrader voor iedereen die van oprechte en diepgaande muziek houdt.

Over de nummers op het album
Opener From the Bottom to the Top gaat over het overwinnen van moeilijkheden en jezelf steeds opnieuw opbouwen. De tekst vertelt over veerkracht en het doorzetten, zelfs als het tegenzit. De muziek is positief, krachtig en melodisch en de zang ademt een gevoel van hoop en vastberadenheid (7,5)

Are You Done Running gaat over iemand die steeds wegvlucht voor problemen of gevoelens. De tekst vraagt of die persoon nu eindelijk stopt met wegrennen en klaar is om eerlijk te zijn. De muziek is intens en emotioneel, met een serieuze toon. De opzwepende zang is fantastisch (9)

Het nummer Damage Done gaat over de pijn en gevolgen van fouten in een relatie. De tekst beschrijft de spijt en het verdriet nu de schade is aangericht en er geen weg terug lijkt. De muziek is melancholisch en intens, met een gevoel van verlies.(8)

Vervolgens Deena & Jim dat vertelt over een liefdesrelatie die door moeilijke tijden gaat. De tekst beschrijft de uitdagingen en gevoelens van twijfel, maar ook de hoop om samen sterk te blijven. De muziek is emotioneel en oprecht, met een warme, reflectieve toon. (8)

Pijn en onbegrip in een moeilijke relatie staan centraal in Why Do You Hate Me So Much. De tekst stelt de vraag waarom iemand zoveel haat voelt en wat er mis is gegaan. De muziek is verdrietig en intens, met een toon van frustratie. (8,5)

When I Die gaat over gedachten en wensen voor na het leven. De tekst beschrijft hoe ze herinnerd wil worden en wat ze belangrijk vindt. De muziek is sereen en reflectief, met een gevoel van vrede en acceptatie over het leven en afscheid nemen. (7,5)

Het nummer Everything You Are Will Be Lost gaat over het onvermijdelijke verlies van alles wat je bent en hebt opgebouwd. De tekst reflecteert op de vergankelijkheid van het leven. De muziek is intens en melancholisch, met een gevoel van afscheid en besef van tijdelijkheid. (7)

If Only handelt over spijt en het verlangen om dingen anders te doen in het leven of de liefde. De tekst drukt een gevoel van “wat als” uit en kijkt terug op gemiste kansen. De muziek en zang zijn melancholisch en introspectief, met een emotionele toon. Het eind is krachtig. (8)

Het nummer Old Broken Ride vertelt over een relatie die niet meer werkt, maar waar men toch moeite mee heeft om er afscheid van te nemen. De tekst beschrijft de ups en downs van een moeizame liefde. De muziek en zang zijn weemoedig en een beetje verdrietig, met een gevoel van nostalgie en verloren tijd. (7,5)

Het verhaal in het nummer Childhood's Over draait om het einde van de onbezorgde kindertijd en het ingaan van de volwassenheid. De tekst reflecteert op het verlies van jeugdige vrijheid en het omgaan met volwassen verantwoordelijkheden. De muziek is nostalgisch en serieus, met een gevoel van afscheid en groei. (8,5)

De tekst in het nummer Agree to Disagree gaat over het accepteren van verschillen in een relatie. Er wordt benadrukt dat het soms beter is om het oneens te blijven in plaats van te blijven vechten. De muziek is kalm en wijs, met een boodschap van respect en begrip.(7,5)

Het afsluitende nummer One Day at a Time gaat over het omgaan met moeilijke tijden door stap voor stap vooruit te gaan. De tekst moedigt aan om geduldig te blijven en elke dag te nemen zoals die komt. De muziek klinkt positief en bemoedigend, met een gevoel van hoop. (7.5)

Conclusie en Aanbeveling
Het album Deena & Jim laat opnieuw zien waarom Anouk een van de meest geliefde artiesten van Nederland is. Met haar krachtige stem en eerlijke teksten weet ze complexe emoties en situaties rondom liefde en leven op een unieke manier te verwoorden. De nummers op dit album gaan over verlies, spijt, veerkracht en acceptatie. Ze zijn intiem en persoonlijk, en de aanpak met een groot orkest maakt het album veelzijdig en boeiend. Voor zowel trouwe fans als nieuwe luisteraars biedt Deena & Jim een bijzondere muzikale ervaring die zeker het luisteren waard is.

Waardering 7,9
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Dit klopt op zich nog steeds, maar het musical gehalte begint te jeuken, dus de score naar beneden.