Duncan Laurence - Skyboy (2023)

Duncan kan sinds het Songfestival debacle dit jaar niet veel goeds meer doen. Waar hij eerst de held van Nederland was door het Songfestival te winnen, daar werd hij meer en meer de persoon waar wel op te bashen viel. Als hongerige hyena's stortte de roddelmedia zich op hem en het volk deed met graagte mee.

Duncan is raar, is woke, arrogant, te veel bezig met zijn vriendje (inmiddels man), enzovoort.

Ik ben het er mee eens dat Duncan een transformatie heeft ondergaan. Niet alleen qua looks, maar ook wel in zijn gedrag. De spontane smalltown boy is niet meer. Maar arrogant? Nee. Ik zie juist de onzekere man die vroeger gepest werd en waar dat nu terugkeert in andere vorm. Ga er maar aan staan.

Ondanks alles heeft ie een trouwe fanbase en is ie gelukkig in de liefde en het lijkt er op dat ie weer een beetje op positieve wijze in de picture is komen te staan door zijn bijdrage aan het programma Beste Zangers 2023.

Zijn tweede album Skyboy zou al eerder uitgebracht worden, maar dat werd uitgesteld. Duncan had te veel hooi op zijn vork genomen, moest bijkomen van het negatieve Songfestival avontuur (waar hij overigens wel weer de show stal in de finale als pauze act) en was niet in staat om het te promoten. Dat hij vervolgens wel meedeed aan de opnames van Beste Zangers bracht hem weer in de hoek waar gebashed kon worden. Het was allemaal flauwekul en hij moest niet zo janken was de mening.

Het zal allemaal wel. Ongewijfeld dat er wel van alles iets waar is, maar is dat belangrijk? Albums worden zo vaak uitgesteld. Maar nu is Skyboy er dan eindelijk met daarop ook nummers die eerder al waren vrijgegeven.

Titeltrack Skyboy is daarvan mijn favoriet, en dat ondanks het feit dat ik geen groot Elton John fan ben. Ook de andere singles vond ik zo beroerd niet. Niet heel bijzonder, maar gewoon fijn en dat komt vooral door de zang van Duncan waar ik wel wat mee heb.
En juist omdat er zo op hem is ingehakt voelde ik me meer en meer aangetrokken tot dit tweede album, waar ik anders misschien wat interesse zou zijn verloren na zijn debuut.

De vraag is of die andere nummers ook de moeite waard zijn. En dat is zo. Hij laat de jaren '70 pop-rock herleven met zijn eigen kenmerkende saus er overheen. Het lijkt op dit album allemaal wat losser en minder gepolijst en dat vind ik wel een plus.

Skyboy is een album waar we als Nederlanders best trots op mogen zijn. Prima pop, gezongen door een uitstekende zanger. En stop dus maar met al dat gezeik, want het is op pesten gaan lijken en daar heeft Duncan al een verleden mee. Niet je ding? Laat hem en zijn muziek dan gewoon links liggen en huil niet mee met de valse wolven in het mediabos, ondanks dat ie het soms niet handig aanpakt.
Maar voor liefhebbers van degelijke pop kan ik dit album aanraden! Duncan geeft zijn vorige album een schitterend vervolg waar ik best blij mee ben.

Het maakt me totaal niet uit of Duncan Laurence wat arrogante trekjes heeft. Na het beluisteren van dit album is voor mij maar weer bevestigd dat hij op dit moment met afstand de beste zanger en de grootste artiest van Nederland is. Daarvan was ik overigens al overtuigd na zijn overwinning op het Eurovisie Songfestival met het fenomenale Arcade (wat mij betreft misschien wel het allerbeste popnummer ooit in Nederland uitgebracht).

Ik zie veel vergelijkingen voorbijkomen met Queen/Freddie Mercury en Elton John en veel nummers doen daar qua opbouw en stijl zeker aan denken, maar tegelijkertijd heeft Duncan ook een zeer herkenbare eigen stijl.

Voorlopig 4,5 sterren, maar dat is na 1x luisteren. Een aantal nieuwe nummers moet misschien nog indalen. Ik acht het niet uitgesloten dat de score nog verhoogd wordt naar 5 sterren.

Electric Life 5,0
Anything 5,0
Skyboy 5,0
Rest In Peace 4,5
I Want It All 4,5
Life On The Moon 4,5
Baby Blues 4,0
Broken Parts 4,0
Biting My Tongue 4,0
Lucid Dream 3,5
California Rose 3,0