The Feelies - Some Kinda Love (2023)

Fijn, een nieuwe plaat van de altijd geweldige Feelies!

Hmm, ben een grote fan van The Feelies. Maar geen fan van bands die de muziek van andere bands naspelen. Een of twee nummers, oké, maar niet een heel album. De vrijgegeven nummers vind ik vooralsnog niet zo bijzonder. Afwachten en straks luisteren.

Intussen zit ik wel al lang te wachten op The Feelies play the music of The Feelies, oftewel gewoon een nieuw album.

Dit is echt leuk. Is zo VU maar een beetje een lo fi feelies vibe er over.

Ik kan van weinig bands hebben dat ze covers spelen maar The Feelies zijn wel een uitzondering. Die doen het dan weer zo lekker dat het alsnog prima klinkt! In eerste instantie dacht ik dat ik naar een live-registratie van Velvet aan het lusiteren was. Okay, ik luisterde misschien niet heel aandachtig maar toch, denk dat dat een compliment is. Feelies kunnen niet echt iets verkeerd doen. Okay, als ze ABBA gaan doen misschien en dan nog...

Heerlijke cover plaat. De nummers van de Velvet Underground passen The Feelies werkelijk perfect. Ze zíjn bijna de Velvet Underground… maar dan een softere versie ofzo. In alle andere gevallen zou dat een diskwalificatie zijn, maar bij The Feelies, zoals door meer hier gezegd, absoluut niet! Nummers op hun lijf geschreven, in de ongrijpbare nonchalante Feelies stijl. Fijne plaat!

Een bijzonder live album van The Feelies. Het is de opname van een concert waarin de band een serie nummers van The Velvet Underground ten gehore brengt. De nummers zijn wel overgoten met iets van een  Feelies saus. Geen album om nummer voor nummer te ontleden. Dat doe ik liever bij het origineel

Als liefhebber van beide bands kan ik met het resultaat wel uit de voeten. De aanpak van de Feelies maakt dat de songs volgens mij vooral ietsje vrolijker klinken. De zo typerende gitaar van de Feelies geeft de nummers een bijzondere boost. In Sweet Jane werkt dat zeer aanstekelijk. Het swingt de pan uit.

Nee, stilzitten bij deze opname is schier onmogelijk. Wat een feestje moet het geweest zijn om dit te hebben bijgewoond. Een meedeinend en meezingend publiek stel ik me voor.

Inmiddels zijn we aangekomen bij I'm Waiting For the Man. Ook daarvan een geweldige cover. De gitaarsolo is echt VU 2.0. En dan moet All Tomorrow's Parties nog komen. Zonder Nico helaas.

Maar ook daarvan wordt een dijk van een cover neergezet. Een nummer dat ik inmiddels heb grijs gedraaid met nu een geweldige versie erbij. En wat te zeggen van Run, Run, Run. 

Old Sweet Nuthin' sluit het optreden af. Wat mij betreft is dit een daverende verrassing.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl