Don McLean - Chain Lightning (1978)

Ik had vroeger deze LP en vond hem toen erg goed. Don McLean was een zanger die goed in het gehoor lag. Zijn song "Vincent"vind ik nog steeds zijn absolute hoogtepunt!
Later heb ik deze LP weer gekocht bij een kringloopwinkel en ik heb er geen spijt van.
Zo af en toe draai ik hem nog en geniet er van.
Maar een meesterwerk? Nou nee!

Staan toch wel een paar juweeltjes op.

Vind ik ook. De titeltrack en Genesis zijn niet alleen de langste, maar ook de mooiste nummers van dit album. De cover van Crying leverde hem zijn grootste hit op in Nederland: nummer 1 in 1980. Mooi gezongen, maar wat sentimenteel, en hij blijft achter bij het origineel van Roy Orbison.

De overige nummers variëren van best goed tot wel aardig, en worden vooral gered door de prachtige stem van Don McLean. Alles bij elkaar een aangename luisterplaat, die wat mij betreft nipt 3,5 sterren waard is.

Ik heb de LP met bovenstaande hoesafbeelding. Maar mijn cd-versie staat gek genoeg niet op EMI, maar op CNR en heeft een heel andere hoes.

Nu ik het label zit aan te passen - eerst stond er Casablanca, maar dat heb ik gewijzigd naar EMI - kom ik na wat veldwerk tot de ontdekking dat deze plaat en de bijbehorende hitsingle een lange aanloop nodig hebben gehad. Het album werd eind 1978 uitgebracht in Engeland en West-Europa, maar het duurde tot voorjaar 1980 voordat Crying een hit werd. Wel meteen een hele grote: nummer één in Nederland en Engeland. Toen pas - ruim, twee jaar later dus - werd het album begin 1981 ook in de VS uitgebracht, waar Crying eveneens een grote hit werd. Het nummer haalde de top 5 en een tweede single, Since I don't have you, kwam tot nummer 23.

Ik lees zelfs dat dat het succes in de hand gewerkt zou zijn door een staking bij de BBC, waardoor er een tijdje geen nieuwe trendy promo-video's werden getoond en Radio 2 dit nummer veelvuldig begon te draaien. Een mooi verlaat succes dus voor de zanger die aan het begin van de jaren zeventig twee knoeperds van hits had, maar daarna uit de publieke belangstelling verdween.

McLean is natuurlijk wel een Amerikaan, en dit album werd opgenomen in Nashville, met veel bekende studiomuzikanten uit die regio. Inclusief achtergrondvocalen van The Jordanaires, de vroegere begeleidingsband van Elvis Presley (lees je mee, spinout?) Veel fifites en sixties-covers, die aardig aansluiting bij de zes nummers die McLean zelf schreef voor dit album.

Ik ben ooit aan het album begonnen, maar raakte er niet doorheen.