Duran Duran - Danse Macabre (2023)

De nieuwe Duran Duran is uit maar hier is het nu ruim een maand stil. Tijd voor een eerste indruk van Danse Macabre.

Andy Taylor is terug wat vrolijk stemt en dan kan ik heul zuur gaan luisteren naar dit halloweenplaatje (feest waarmee ik niks heb, pompoenensoep sla ik echter niet over, mits gekruid), toch hoor ik een leuk plaatje. Dit alles in griezelthema, kijk maar naar de liedtitels.

Deels nieuw werk, deels covert men zichzelf, deels anderen. Covers van Billy Eilish (Bury a Friend), disco-oudje Cerrone (Supernature), The Specials (Ghost Town), Rolling Stones (Paint It Black), Siouxsie (Spellbound), Talking Heads (Psycho Killer met de dame van Måneskin) en Rick James (Super Freak zit verstopt in Super Lonely Freak) vormen met de eigen composities een homogeen geheel dankzij de herkenbare Duransound.

Duran Duran doet het wéér: commercie combineren met lekkere popsongs. Vindt u het niks? Koop dan de nieuwe Asterix, een dag eerder verschenen, over sociale media en influencers. Genoot ik ook van.

Oudjes met niet onverdienstelijk nieuw werk. Met een dekentje op de bank en de kat op schoot is het najaar knus, zodat ik even kan vergeten dat het met al het oorlogsnieuws en klimaatberichten eigenlijk droevig is gesteld. Díé berichten zijn pas griezelig.

Zo, ik heb dit album de tijd gegeven om te rijpen en kan jullie nu mijn mening mededelen.
Na de eerste luisterbeurten was ik gematigd enthousiast.
Daarna heb ik hem een aantal weken in de auto gedraaid ... en mijn enthousiasme is gegroeid.
Ik hou normaal niet van dit soort albums (cover-albums), maar deze keer maak ik een uitzondering.
Bijna elke track vind ik goed (gecovered) maar vooral de covers van Psycho Killer en Ghost Town steken er boven uit.
Psycho Killer vind ik zelfs sterker als het origineel.
Dan ook nog afsluiten met een mooi eigen nummer (confessions).
Prachtig.
De remakes van Nightbout en Secret Oktober (vooral Secret Oktober) zijn ook prachtig.
Bury a friend is een wenner, maar na een aantal keren deze geluisterd te hebben ben ik ook enthousiast hierover.
Kortom, een No-brainer voor mij, wederom een prachtig album.

Over de band
Duran Duran is een Britse band die in de jaren '80 wereldberoemd werd. De band werd in 1978 opgericht in Birmingham en staat bekend om hun mix van rock, pop en elektronische muziek. Hun hits, zoals Hungry Like the Wolf en Rio, maakten hen tot iconen van de New Wave-beweging. Met opvallende videoclips op MTV en een herkenbare stijl veroverden ze wereldwijd fans. De groep bestaat uit zanger Simon Le Bon, toetsenist Nick Rhodes, en de Taylors (geen familie) op bas, gitaar en drums, die door de jaren heen vaak wisselden.

Over het album:
Danse Macabre is het nieuwste album van Duran Duran uit 2023. Het album markeert een donkere, mystieke wending voor de band, geïnspireerd door Halloween en de macabere kant van het leven. Met invloeden van gothic rock en elektronische muziek creëert het album een sfeer die doet denken aan een sinistere dans met de dood, zoals de titel suggereert. Naast originele nummers bevat Danse Macabre ook covers en herinterpretaties van klassiekers, waarbij Duran Duran's herkenbare stijl samenkomt met duistere, theatrale elementen. Het album toont de experimentele kant van de band, terwijl ze enigszins trouw blijven aan hun eigen unieke geluid.

Opener Nightboat, oorspronkelijk op het debuutalbum Duran Duran uit 1981, gaat over een mysterieuze en angstaanjagende reis, waarbij de nachtelijke zee symbool staat voor onzekerheid en het onbekende. De sfeer is donker, onheilspellend en gespannen, met een gevoel van naderend gevaar en isolatie. Inderdaad is de ‘oude’ Duran Duran goed hoorbaar (7)

Black Moonlight is een nieuwe song en lijkt te gaan over de verleiding en mystiek van de nacht, waarbij duisternis en licht samensmelten. De sfeer is sensueel en mysterieus, met een hypnotiserende ondertoon die spanning en aantrekkingskracht moet uitstralen maar daar niet echt in slaagt (5)

Vervolgens Love Voudou. Een nummer dat in 1993 nog Love Voodoo heette. Het gaat over de kracht van verleiding en obsessie, waarbij liefde wordt vergeleken met een voodoo-betovering. De sfeer is exotisch en mysterieus, met een ondertoon van mystiek en onweerstaanbare aantrekkingskracht. Eerder verschenen op het album Duran Duran uit 1993 en niet echt spannend (6)

Bury a Friend is een cover van Billie Ellish en beschrijft een donkere en verontrustende reflectie op angst, innerlijke demonen en destructieve relaties. De tekst lijkt te gaan over het loslaten van iemand of iets gevaarlijks. De sfeer zou beklemmend, duister en ongemakkelijk moeten zijn maar ik vind het een vrij slap popliedje (4)

Ook een cover, maar dan van Cerrone is het nummer Supernature. Het gaat over de kracht van de natuur en de gevaren van het manipuleren van natuurlijke krachten. De tekst raakt thema's aan van wraak en een opstand van de natuur. De sfeer is tekstueel onheilspellend en futuristisch. maar ook niet echt overtuigend (6)

Het titelnummer van het album, gaat over de dans met de dood, een thema dat draait om vergankelijkheid en de onafwendbare dood. De sfeer is heel licht duister, gotisch en dramatisch, met een licht gevoel van mysterie en onheil. Maar echt overtuigend? De Danse Macabre klinkt beslist niet donker (5)

Vervolgens Secret Oktober 31st dat lijkt te gaan over geheimen en verborgen gevoelens, verbonden met de mystiek van Halloween. De tekst suggereert een sfeer van onthullingen en mysterie. De sfeer is melancholisch, mysterieus en omhuld in duisternis. In 1983 eerder verschenen zonder de toevoeging 31st. Een fijn ingetogen track (7)

Dan opnieuw een cover, Ghost Town van The Specials. Het nummer gaat over verlatenheid en verval, zowel fysiek als emotioneel. De tekst beschrijft een plek waar alles stil en leeg is. De sfeer is somber en melancholisch, met een gevoel van verlies en isolatie. Redelijk geslaagd (7)

Dat Paint it Black een cover is van The Rolling Stones weet denk ik iedereen. Het gaat over diep verdriet en de wens om de wereld zwart te maken om het innerlijke lijden te weerspiegelen. De sfeer is donker, emotioneel en intens. Een tegenvaller deze cover (5)

Super Lonely Freak handelt over vervreemding en het gevoel niet in de maatschappij te passen. De tekst verkent thema's van eenzaamheid en anders-zijn. De sfeer is uitdagend, met een mix van melancholie en zelfacceptatie. Geschreven door Duran Duran en Rick James in 1982 en destijds door Rick James als Super Freak op de plaat gezet. Valt wat buiten de sfeer van het album en valt niet mee (5)

De kracht van verleiding en de betovering van iemand door mysterie en aantrekkingskracht is de boodschap van Spellbound dat is geleend van Siouxsie and the Banshees. De tekst beschrijft een bijna magische, hypnotiserende invloed. De sfeer is meeslepend en mysterieus, maar mist een toon van duistere verleiding.(6)

The Talkingheads werden beroemd met Psycho Killer, In samenwerking met Victoria De Angelis maakt Duran Duran deze cover. Het nummer gaat over de innerlijke strijd en de verwarring van een gestoorde geest. De sfeer op het origineel is zenuwachtig, intens en onheilspellend, met een gevoel van dreiging. Dat ontbreekt hier grotendeels (5)

Afsluiter is Confession in the Afterlife dat lijkt te gaan over reflectie en eerlijkheid na de dood, waar geheimen en zonden worden onthuld. De tekst roept vragen op over verlossing en wat er na het leven komt. De sfeer is introspectief, mysterieus en spiritueel. Een aardige ingetogen track (7)

Conclusie:
Danse Macabre van Duran Duran laat zien dat de band, zelfs na decennia in de muziekwereld, nog steeds durft te experimenteren. Dit album voegt een nieuwe, dimensie toe aan hun kenmerkende geluid, waarbij gotische invloeden en mystiek centraal staan. Helaas is het experiment niet echt gelukt naar mijn mening. Voor fans van de band is dit misschien een spannende en intrigerende luisterervaring. maar voor liefhebbers van gothic rock en elektronische muziek toch redelijk teleurstellend. Hoewel de covers een gewaagde draai geven aan bekende klassiekers, is het toch de originele muziek die het meest indruk maakt. Aanbevolen voor wie openstaat voor een theatrale en duistere muzikale reis.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl