Rod Picott - Wood, Steel, Dust + Dreams (2020)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Roots
Label: Welding Rod
-
Warden's Hotel (4:24)
-
Double Crossed Heart (2:42)
-
River Runs (4:25)
-
Wrecking Ball (4:08)
-
Not Going Down (4:54)
-
Jennie's Alright (2:57)
-
Broke Down (3:49)
-
Bring It On (4:05)
-
Sinner's Prayer (3:37)
-
Black T Shirt (3:35)
-
Dreams (3:37)
-
Beyond Love (3:09)
-
Rust Belt Fields (3:53)
-
Welding Burns (3:17)
-
Missing Anything (3:14)
-
Where No One Knows My Name (3:38)
-
Drunken Barber's Hand (3:10)
-
Primer Gray (4:12)
-
Take Home Pay (3:37)
-
Junkyard (2:23)
-
Until I'm Satisfied
-
Fire Inside (4:09)
-
Falling Down (4:00)
-
Mama's Boy (3:55)
-
Sparrow (3:52)
-
The Ballad of the Magic Rats (4:24)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 23 september 2023, 16:39 uur
Ik heb de dubbel-CD twee weken geleden ontvangen en hem dus talloze malen beluisterd. Ben het volledig met potjandosie eens dat dit album uit 26 juweeltjes bestaat. Muziek die met het hart is gemaakt en die mij emotioneel gezien raakt. En is daar niet waar muziek over gaat?
Het bijgeleverde boekje beschrijft het proces van de totstandkoming van het album, en van alle songs afzonderlijk. Erg fijn om te lezen. Zo lezen we dat Rod Picott en Slaid Cleaves nooit gedoe hadden over wie welk onderdeel van een song had geleverd.
En zo konden beide vrienden maandenlang discussiëren of ze de regel "I've stumbled through the Darkness on the Outskirts of Town" in Not Going Down nou wel of niet konden gebruiken i.v.m. de titelsong van Darkness on the Edge of Town van The Boss.
Mooi, deze verzameling en herbewerking van hun beider songs. Een aantal songs zijn voor mij nieuw. Maar de meeste ken ik al van de albums van Slaid en/of van Rod. En het is voor mij onmogelijk om die originelen te vergelijken met de herbewerkingen op dit album. Ze zijn niet beter, en ook niet minder, maar gewoon anders.
Maar wél wordt duidelijk hoe bijzonder goed de songs zijn, als ze in hun kaalheid worden vertolkt.
Grote klasse van Rod!
Het bijgeleverde boekje beschrijft het proces van de totstandkoming van het album, en van alle songs afzonderlijk. Erg fijn om te lezen. Zo lezen we dat Rod Picott en Slaid Cleaves nooit gedoe hadden over wie welk onderdeel van een song had geleverd.
En zo konden beide vrienden maandenlang discussiëren of ze de regel "I've stumbled through the Darkness on the Outskirts of Town" in Not Going Down nou wel of niet konden gebruiken i.v.m. de titelsong van Darkness on the Edge of Town van The Boss.
Mooi, deze verzameling en herbewerking van hun beider songs. Een aantal songs zijn voor mij nieuw. Maar de meeste ken ik al van de albums van Slaid en/of van Rod. En het is voor mij onmogelijk om die originelen te vergelijken met de herbewerkingen op dit album. Ze zijn niet beter, en ook niet minder, maar gewoon anders.
Maar wél wordt duidelijk hoe bijzonder goed de songs zijn, als ze in hun kaalheid worden vertolkt.
Grote klasse van Rod!
0
geplaatst: 23 september 2023, 23:56 uur
gezien het genre vermoedde ik al dat dit album in de smaak zou vallen bij user Tonio en ik waardeer zijn zorgvuldige meningen over allerlei muziek hier op de site. hou zelf meer van de kale vertolkingen van Rod Picott, maar ook de "vollere" versies van Slaid Cleaves kan ik zeker waarderen. muziek die inderdaad met het hart is gemaakt en "raakt". wellicht heeft het iets met onze leeftijd te maken, dat er verder zo weinig gereageerd wordt op dit muziekgenre.
ik snap overigens heel goed dat een nieuw album van pak em' beet The National (mag die trouwens graag horen, met name hun album "High Violet") veel meer aandacht krijgt op MuMe, maar toch wel een beetje jammer dat artiesten als Rod Picott zo weinig aandacht krijgen op de site. je zou denken, dat er onder de liefhebbers van "roots/americana" toch meer mensen moeten zijn die de muziek van dit soort authentieke artiesten kunnen waarderen. Rod Picott staat zaterdag 21 oktober a.s. geprogrammeerd voor een optreden op het Ramblin Roots festival. zonder iets te willen opdringen, wil ik de liefhebber graag wijzen op het dit jaar verschenen album "Torn" van de Schot Norman Paterson, die ook wel de John Prine van de Hebriden wordt genoemd
ik snap overigens heel goed dat een nieuw album van pak em' beet The National (mag die trouwens graag horen, met name hun album "High Violet") veel meer aandacht krijgt op MuMe, maar toch wel een beetje jammer dat artiesten als Rod Picott zo weinig aandacht krijgen op de site. je zou denken, dat er onder de liefhebbers van "roots/americana" toch meer mensen moeten zijn die de muziek van dit soort authentieke artiesten kunnen waarderen. Rod Picott staat zaterdag 21 oktober a.s. geprogrammeerd voor een optreden op het Ramblin Roots festival. zonder iets te willen opdringen, wil ik de liefhebber graag wijzen op het dit jaar verschenen album "Torn" van de Schot Norman Paterson, die ook wel de John Prine van de Hebriden wordt genoemd
* denotes required fields.
* denotes required fields.