The Pineapple Thief - What We Have Sown (2007)

The Pineapple Thief is wel een productieve band. De afgelopen 6 jaar elk jaar een album. What We Have Sown schijnt een album te zijn waarop vooral liedjes komen te staan die bij het maken van andere albums nog zijn blijven liggen. Dat zegt echter niks over de kwaliteit, want die is structureel hoog bij The Pineapple Thief. Ben benieuwd dus.

Als er op What We Have Sown al sprake is van (ouder) restmateriaal, dan is dat te horen aan het geluid, wat grote gelijkenissen vertoond met dat van het alom geprezen 'Variations of a Dream'. Dit doet echter niets af aan de kwaliteit van de nummers, want die is op het gehele album hoog tot zeer hoog.

Bij de eerste tonen van 'All you need to know' dringen mellotron(achtige) klanken de huiskamer binnen, en zo begint een aangenaam uurtje muziek. Mijn voorlopige favorieten zijn het prachtige instrumentale 'West Winds' , de ballad 'Deep Blue World' en het epische, fantastisch opgebouwde titelnummer. Het is een prestatie van formaat als je met een nummer van ruim 27 minuten de aandacht van de luisterbaar continu weet vast te houden. Het kost uiteraard enkele luisterbeurten om dit muziekstuk te doorgronden, maar als het eenmaal bezit van je heeft genomen, is het genieten geblazen.

De muziek van TPT bevat anno 2007 nog steeds invloeden van o.a. Radiohead ('The Bends ' periode) en Porcupine Tree. In dat opzicht is er geen sprake van enige vernieuwing, maar so what…. De band heeft immers een eigen geluid weten te creëren en te behouden. Het is per slot van rekening de kwaliteit van de muziek die het hem doet, en met WWHS laten de ‘Pineappeltjes’ zien dat die uitstekend is. Grote klasse!

is dit restmateriaal?
wow, moet ik mezelf maar eens verdiepen in de andere platen van deze band.

deze vind ik grandioos. ( vooral het titelnummer )

Wederom een steengoed album. Vooral het titelnummer, All I Need to Know en West Winds vind ik sterk. Alleen Take Me With You vind ik wat minder en zakt wat weg. Voor de rest prima muziek van een prima band, die overigens vooral door Bruce Soord wordt vormgegeven.

Om te beginnen over dit album : een bijeengesprokkeld Cd'tje en dat klopt. Alles van dit album lag nog op de plank uit het verleden.
Niet echt de sterkste kant van Pineapple thief maar wel mooi.Met name track 1,2 en 3 zijn erg mooi. Het nr. West Winds is instrumentaal en duurt niet 4.50 min. maar 8.53 min en doet mij denken aan de cure uit de jaren 80. Track 5 (is niet Another Day ??)
Deep Blue (6.05) is weer een prachtig meesleepende compositie.
Maar dan..... de 26 min durende afsluiter. Begin erg fraai opbouwend met een gitaarsolo gevolgd met een stukje zang. Hierna komen langdradige gitaarsolo's en verzand het stuk muziek in lange herhalingen. Knap om dit laatste nr. uit te zitten. Bij mij gaat hij meestal vroegtijdig af.
Ik verlang weer naar de Pineapple Thief ten tijde van 10/12 stories, Variations on a dream en natuurlijk Abducting the Unicorn.
Dit is een lekker tussendoortje.

Je hebt gelijk. Ik heb de correcties doorgegeven.
Soms komt dit door allerlaatste wijzigingen in de tracks en titels van tracks. De uiteindelijke release kan daarom wat anders zijn dan wat voorafgaand aan de release bekend is.

Wanneer een groep volgens het contract, nog één album moet maken, wordt dit doorgaans niet zo'n sterk album. Maar wat TPT hier laat horen is geen 'bij elkaar geraapt zootje', maar gewoon een heel sterk album. Ben dus ook niet met onderstaande opmerking eens:


We mogen heel blij zijn dat deze nummers, die nog op de plank lagen, uit zijn gebracht.
Voor mij één van de top albums van 2007 !!!

Het eerste nummer pakte me direct. Luisterend in de auto raakte ik daarna de draad een beetje kwijt, dus in andere omgeving dan tussen intensief verkeer nog maar eens proberen. Bij het laatste lange nummer heb ik de rechterbaan moeten houden, want dit eiste meer aandacht op dan het verkeer. Wow, ijzersterk.
Laat ik eens beginnen met een voorzichtige 4.

Alleen het titelnummer is de aanschaf meer dan waard,

Symfo, prog, spacerock, postrock. Alles komt aan bod. Lekkere solos, lekkere beats, mooie opbouwen, rustige stukken.

Heerlijk!

een keertje aandachtig doorgeluisterd.
de eerste nummers klinken wel sterk maar deep blue world doet me niets en What have we sown? verslapt hier en daar qua niveau.
misschien word dat beter als ik het nog een keertje luister natuurlijk. of 3 keer.

Vandaag de remaster binnen gekregen en ook de bonusnummers zijn mooi.

Ik ga hier toch langzaam afhaken. Het titelnummer is me veel te lang en de rest boeit me ook maar matig. Ik hou alleen de opener over als een pluspunt.

Het titelnummer kan mij niet lang genoeg zijn

Ik ga hier toch met een halfje verhogen om op die volle 5 sterren te komen. Als geen ander album van TPT wordt ik hier meegetrokken, weg uit deze wereld. Het geweldige What Have We Sown? kan me niet lang genoeg duren en weet me elke keer weer mee te slepen. Of het heerlijke instrumentale West Winds die met zijn 8 minuten veel te kort is. Ook de twee bonus nummers zijn een waar feest voor het gehoor. Ja voor mij is het duidelijk dit is (voorlopig) het beste werk wat ze gemaakt hebben.

Een band, die zulke mooie pop/rock liedjes weet te schrijven, verdient eigenlijk veel meer aandacht. Nu, míjn aandacht hebben ze dan ook echt sinds kort.

De muziek op What We Have Sown varieert van dromerige popliedjes tot fijne, onconventionele rock met een snuifje symfo. Van hevig stampende percussie tot sfeervolle soundscapes, van mooi gezongen melodieën tot gierende synths, van prachtige scheurgitaren tot en met heerlijk romantisch pianospel. Het zit allemaal in het prachtige 27 minuten en 49 seconden durende What Have We Sown?
Wat een nummer is dat...pffffffff!
Maar ook de rest van dit album is zeer de moeite waard. De plaat begint sowieso al ijzersterk met het geweldige All You Need to Know!

Dit is dus mijn derde aangeschafte The Pineapple Thief album (en het is misschien wel de mooiste van deze drie) in twee dagen tijd en ik wil méér. Veel meer! Gelukkig kan ik even vooruit, want ze hebben al elf albums - heb ik ergens gelezen - gemaakt, plus twee verzamelaars en nog wat EP's.

Dat wordt smullen, hoor... de komende tijd!

Sfeervolle progressieve rock, een subtiele mengeling van Radiohead en Porcupine Tree, hoofdzakelijk ingetogen en dromerig. Het lange titelnummer (bijna 28 minuten) eist de meeste aandacht op, en terecht, want het is erg mooi en zit vol afwisseling, maar ook de overige tracks zijn de moeite waard. Ik hoor de band liever wat steviger aan het werk, maar ook met deze hoofdzakelijk electronische en akoestische aanpak maakt de band de nodige indruk. Zeker als je bedenkt dat het materiaal grotendeels is overgebleven van de opnamen van een eerder album, Variations Of A Dream.

En weer een prima album van de ananas dieven. Mijn collectie begint al aardig compleet te worden en vind dit toch 1 van de betere van hun terwijl dit kennelijk restnummers zijn. Hoogtepunt is het maar liefst ruim 27 minuten durende What we have Sown waar zoals Alicia al zei alles in zit. Wordt wederom 5 sterren vrees ik.