Audrey Horne - Le Fol (2007)

Voor fans van Faith no More, Alice in Chains & Tool, staat op de hoes... het zal wel. Gewoon heerlijke rockmuziek met een stevige metalen rand. Klasse!!

Dit is inderdaad gewoon een lekkere stevige rockplaat.
Invloeden van AiC en FnM kan ik er nog wel uithalen. Tool vele malen minder. Maar toch gewoon een hele degelijke plaat.

Prima album, zit soms tegen de metal aan, zo stevig zijn de songs en zo knalhard is de plaat geproduceerd. Deze produktie is soms zelfs iets te overweldigend, waardoor de meer subtiele details binnen de muziek een beetje verloren gaan in de geluidsbrij. Neemt niet weg dat het een sterk album is, met uitsluitend goede songs. Mijn favoriete track is In The End.

Inderdaad een zeer geslaagd album! Nog heel anders qua stijl dan wat ze op latere albums doen. Geslaagd of minder geslaagd daar laat ik me niet over uit. Ik vind het gaaf als een band diverse dingen laat horen en niet altijd hetzelfde doet. Op Le fol staan veel langzame(re) nummers. Gedragen songs die toewerken naar een climax. Dat beheersen ze goed! Al blijft er ook genoeg te rocken over met Last chance for a serenade, Jaws, Last call en I wish you hell. Erg fijne band derhalve!

Hoewel ook stevig, het zichzelf overschreeuwen is gelukkig een stuk minder als op het debuut. Het album biedt ook wat meer variatie door de wat rustiger/langzamere nummers. kortom minder bombastisch.
Een nummer in de stijl van Afterglow ontbreekt op het debuut. Het prachtige Bright Lights is een mooie mix tussen beide stijlen.
Vandaar dat dit album bij mij wat hoger scoort dan het debuut. 3.5* wordt 4*.