Limp Bizkit - Significant Other (1999)

Nog eens opgezet en ik wist echt niet dat hij zo goed was, had veel slechter verwacht
4,5* dan maar.

Dit album van Limp Bizkit luister ik af en toe wel. Nookie vind ik bijvoorbeeld nog erg leuk. Vrij makkelijk rock muziek inderdaad. Hierna is het ver heen gegaan.

Limp Bizkit heeft wel degelijk wat met Nirvana te maken, Fred Durst heeft niet voor niets een levensgrote Kurt Cobain tattoo. Toen dit album uitkwam was er trouwens nog zon ontzettende rip-off van Nirvana : Puddle of Mudd, waren die niet bekend gemaakt door Fred Durst of heb ik dat verkeerd?

nou, dat is me nogal een connectie zeg, een cobain tattoe

dan heeft bizkit ook net zoveel te maken met al die 14 jarige mutsen met net zon tattoe

Inderdaad. Slaat nergens op.
Dit is een degelijke CD. Muzikaal gezien dan toch.
Zeker niet hoogstaand, maar ligt lekker in't gehoor, althans bij mij.
Als ze nu maar betere teksten + zanger hadden kunnen verwerven ...

Dat heb ik ook al een paar keer gedacht. Geen andere zanger, die hoort er wel bij eigenlijk, maar dat verdomde imago. Moest Fred the Clown dat imago niet gekregen hebben (hij heeft het gezocht), dan zou deze band door mij iig veel beter gewaardeerd worden. En moesten ze nou geen kutnummers hebben

Als je muziek goed vindt, dan boeit het imago toch niet. De muziek is dan toch zoals ie is...

Toen dit album uitkwam was ik al enorm fan van LB. Sik, bakkebaarden, Yankees-cap... alles had ik. Nu zijn alleen de bakkebaarden en de Yankees-cap nog overgebleven en luister ik zo nu en dan nog eens naar LB. Gewoon omdat ik ze zo heerlijk energiek vind. Kun je lekker op mee stuiteren. Vooral live was dat zo. En dat imago van Fred, daar heb ik schijt aan. Maakt me echt niets uit. De muziek vind ik cool, en that's it. Ook al is mijn muzieksmaak de afgelopen jaren enorm veranderd, ik zal LB toch af en toe nog eens opzetten. Gewoon tof.

Goede ingesteldheid
Ik vind dit album best wel nog te doen, maar niet alles vind ik even goed.

Hoe belachelijk het misschien klinkt: Ik heb best wel problemen met dat belachelijke imago van hem. Wil ik iets van Limp Bizkit opzetten, dan denk ik weer aan dat rooie petje en wat daaronder zit en zet ik het weer terug. Hoeveel domme acties kan een mens maken om zoiets voor mekaar te kunnen krijgen?

image hoef geen probleem te zijn, maar we weten allemaal dat metallica never nooit zo popi was geworden als ze stuk voor stuk 175 kilo wogen en eruit zagen als michael jackson na een glazuurbadje, evenals madonna die er uit zou hebben gezien als sugar lee hooper met het hoofd van gordon

nochtans erger ook ik me aan het debiele gedrag van durst, wat ene klootviool eerste klas

muziek maken hoe maar, incasseren is zijn enige motto, en dus laat ik die bagger links liggen, of rechts, wat jij wil

Wat ik probeerde te zeggen is dat fred Durst graag de Cobain van zijn generatie wil zijn. En dat de 'muziek' van Limp Bizkit overduidelijk is geinspireerd is door Nirvana.

welnee, het een is totaal andere muziek dan d'ander

maar je mag mij wel uitleggen welke nummers overduildelijk nirvana-like zijn

Nou ja, ik ben eigenlijk ook wel benieuwd. Ik hoor er ook niet veel Nirvana in.

Dat slaat als een Fred Durst op een drumstel.

au

naja, der zit ook ene scheurgitaar in, dat zal het zijn

NOOKIE!

@Bill: Ik vind dat je gelijk hebt, Ik vind limp bizkit ook nu nog om af en toe naar te luisteren geweldig. Vooral live zijn/waren ze gewoon super. Ik erger me eigenlijk nog niet eens zo aan Fredje, Het is natuurlijk ook zo, zonder Fredje was er geen bizkit. En de nummers op dit album zoals, Trust, Break Stuff, Nookie, Rearranged en 9 teen 90 nine blijven wat mij betreft leuk om naar te luisteren. Ik heb niks tegen limp bizkit, sterker nog, ik zou het leuk vinden als ze hun album TUTP2 uit brengen en het nog een keer proberen om terug te komen. Ik ben nog nooit naar een concert van hun geweest maar zou het wel graag een keer mee willen maken!!!

Vind dit album echt heel erg lekker klinken.

De nummers zitten muzikaal heel goed in elkaar.

De lyrics zijn verder niet hoogstaand, maar dat maakt het luistergenot van dit album weer helemaal goed.

Het imago van de band maakt mij niets uit, ik luister de muziek omdat ik het mooi vind, niet omdat het imago me aanstaat. Vind het dan ook jammer dat veel mensen hierom het album links laten liggen.

De rest van de albums van LB vind ik minder goed, vooral omdat de nummers niet erg goed op elkaar aansluiten (Chocolate Starfish vind ik zwaar bagger qua hoe de nummers op elkaar aansluiten).

Ik denk dan ook dat de grootse kracht van dit album is dat de nummers mooi in elkaar overlopen en het gewoon erg lekker luisterd. Dit is een van de albums die ik wel 100 x kan luisteren en er dan nog niet flauw van ben.

Mijn stem is een 5 omdat ik dit gewoon het beste album van Limp Bizkit vind. Persoonlijk vind ik dat geen enkel album van LB hier aan kan tippen.

Mensen die van plan zijn een album te kopen van LB zou ik dan ook deze aanraden.

redelijk album. Heb het niet zo met LB, maar het blijft wel leuk, omdat de nummers weer met die piep en gromm stemmen zijn.

die video van nookie op woodstock 99, zalig geschift toch!en re-arranged blijft een knap nummer. heel raar, die nostalgie..

Vanwaar dan de 1?

Zo slecht is ie ook weer niet.

al die haat stemmen tegen Fred..

erg jammer
dit album is top:)

Wat vond ik dit geweldig toendertijd.
Een bandje hiervan in mijn walkman op weg naar school. Dat zelfde bandje tijdens de handvaardigheid les afspelen in de klas, waar vervolgens alle jongens uit de klas uit hun dak gingen bij die ene regel (Break Your Fuckin' Face Tonight!)

Geweldig!

Later is Limp Bizkit razend populair geworden, en hebben ze slechte, maar dan ook hele slechte muziek gemaakt en zijn ze de verpersoonlijking geworden van alles wat ik verafschuw in de hedendaagse muziek.

De manke koekjes zijn uiteindelijk verworven tot een marketing concept wat heel gretig door de massa is opgenomen en daarna ook weer heel snel is uitgekotst.
En terecht, want inhoudelijk had het allemaal niet veel om het lijf.

Neemt niet weg dat op Significant Other geluiden zijn te horen die me weer terug brengen naar bepaalde momenten van toen.
Terwijl ik dit typ realiseer ik me dat dit erg ouwelullig klinkt, het ding is amper 9 jaar oud, maar toch is het zo.

Daarom, en ook alleen daarom krijgt dit album toch 3 sterren!

hmm een 3,0 voor het jeugdsentiment...

Ik heb deze nu opstaan, for old times sake. En ik loop te springen en stuiteren als een malloot. Als me dit een geflipte oude man maakt dan is dat maar zo, ik vind het nog steeds leuk.
Komt bij dat mijn surprise eindelijk af is en dus sowieso wat uitgelaten ben, dat dan weer wel...

Slechte rap/metal crossover.
Geschikt voor entry-tunes van worstelaars.
Bijna net zo slecht als Papa Roach.

Leuk voor tieners, dat dan weer wel.

Limp Bizkit vind ik toch een pak leuker dan Papa Roach. Ik ben dan ook nog maar een tiener, maar de riffs van Borland zijn soms erg goed.

dit is gewoon een goeie plaat en ene logisch vervolg op het debuut

ik mis wel een beetje de lol en onbevangendheid van dat debuut

Nookie is een topnummer en Break stuff is ook goed. De rest is niet slecht maar te gewoontjes. Borland maakt het interessant voor de gitaarliefhebbers.

hahaha als je door een petje niet een cd kan luisteren is toch wel een probleem waar voor je je moet laten nakijken hoor....niet negatief bedoeld (klinkt natuurlijk wel heel negatief) maar dat is gewoon echt niet goed hoor...

vind je the beatles ook slecht omdat ze die kapsels hadden? of neil young omdat ie lang haar had? oasis omdat ze hun jas live aanhebben?

ik vind dat petje niet een image, meer een fuck iedereen, ik zie er zo uit en zoek het verder maar uit