Cirith Ungol - Dark Parade (2023)

In de jaren '80 was ik onder de indruk van de hoezen van Cirith Ungol, maar ik las of hoorde dat de muziek tegenviel en heb daarom hun muziek links laten liggen. Was in de veronderstelling dat dit een tweederangs Britse metalgroep was. Tot gisteravond.

Er is een nieuwe Judas Priest op komst en als zij gaan touren, laten ze dan Cirith Ungol (dat uit Californië afkomstig is, weer wat geleerd!) meenemen als voorprogramma. Met de gereserveerdheid waarmee ik Dark Parade ging beluisteren viel de muziek namelijk ontzettend mee.
Enigszins hysterische en overdreven zang, ik vind het wel grappig. Classic metal, lekkere riffs, heerlijke gitaarsolo's en bovendien goed geproduceerd. Niks vernieuwends, veel clichés. Als een goede hamburger. Niet correct maar wel lekker. Met als favorietjes Sailor on the Seas of Fate en Down Below en de akoestische gitaren die een enkele keer voor het blaadje sla zorgen.

Dus stel ik me een tournee voor, je zou 'm als "Defenders of the Metal Faith" kunnen lanceren, want dit is Very Metal. Very.