Ab Ovo - Mouvements (2007)

Niet zo goed als Empreintes maar het is weer lekker donker en ratelend bij tijden.
Pas bij nummer 6 (Diaclase) komt de ware kwaliteit van het album op de voorgrond.
Daarvóór is het ook allemaal mooi uitgesponnen maar mist het 'net dat iets extra'. Diaclase is heerlijk ratelend en zo hoor ik het graag.
Nummer 10 (In Some Ways) is een aangename verrassing. Een nummer met zang dat goed uitpakt. Ik ken de beste vrouw niet maar wat werk van haar opzoeken zal ik zeker!
Zoals gezegd, niet zo duister als Empreintes maar toch begin ik met een kleine 4*.

Behoorlijk indrukwekkend plaatje! Donker en sluimerend, soms ook vrij stevig. Ik moet hier nog even inkomen, maar dat het goed is heb ik al door. Het is verwant aan de zware glitch van Gridlock, maar heeft ook zijn geheel eigen geluidsescapades. Vooral de quasi ambient gecombineerd met soms loodzware beats of geluiden maakt dat het toch weer een sound op zich is. De vocale inbreng van nummer 10 werkt hier inderdaad verrassend goed, en ook de afsluiter is magistraal. Ik zal het nog een paar keer moeten horen om mijn cijfer defintief te geven, want het is een geluid waar ik nog even in moet komen. Maar het bevalt me prima.

Wederom ben ik uiterst voorzichtig met de grades, dit zou eigenlijk wel makkelijk een 4,5* kunnen zijn, maar ik geef hem groeiruimte. Ik heb op dit moment zoveel platen op actieve roulatie dat ik gek word van kiezen, Deze zet ik echter zonder problemen op en hij bevalt me bijzonder goed. Het is wat minder flowend als bijvoorbeeld gridlock en de soundscapes zijn iets minder wijds, maar het heeft desalniettemin enkele heerlijke dromerige tracks, temidden van ook wat abruptere noiz achtige tracks. De eerste track is alvast een plaatje, donker en dromerig, maar ook onheilspellend. Inlandsis is ook zo'n heerlijke droomtrack, met typische gridlock geluiden en glitch. Verder is de hele plaat eigenlijk van hetzelfde hoge niveau, met uitschieters Par Delà les Brumes en het meesterlijke laatste epische nummer. Zoals gezegd, de een-na-laatste track is een geslaagde vocal exercitie. Een plaatje dat ik op mijn ipod ga zetten en zeker nog regelmatig beluisterd gaat worden. Dit wordt nog wel 4,5 denk ik..

En hopla! Halfje erbij! Vooral de afwisseling van melodie, liefelijk met ook zeer onderhuids spannend en broeiierig. Met name de geluiden van deze act bevallen me zeer, crisp productie en lekker sappige beats, alleen het begin van Diaclase zegt wat dat betreft al genoeg. Naast Remain Silent de beste ontdekking van me dit jaar, met dank aan unmudded lake ook

Kom er net wel achter dat In Some Ways ferm gejat is van het nummer In A Manner OF Speaking van Nouvelle Vague.. da's nou weer jammer.

Vanmorgenvroeg op de fiets kwam (op de shuffle stand) opeens Par Delà les Brumes langs. Dat was even lekker wakker worden! (en ik ging er volgens mij ook harder van fietsen)

Verder ook wel een aantal erg goede nummers op deze plaat, al wordt het wel afgewisseld met wat onopvallende/niet zo speciale nummers.

Toch ben ik wel benieuwd naar ander werk van Ab Ovo, want het is toch wel een bijzondere act. Empreintes gaat dus zeker eens gecheckt worden.

Het kan een paar keer in het uur dat deze plaat duurt mijn aandacht met een zeker spanningsveld vangen, maar evenzoveel keren vind ik het saai, irritant en zoutloos klinken. Als afsluiter die verdoemde stemmen geven het helaas een vervelende nasmaak. Voor de mooie momenten 3 sterren waard (af en toe doorspoelen)