Abecedarians - Eureka (1986)

De muziek van Ghosts roept een sfeertje op dat enigszins te vergelijken is met bijv. Cocteau Twins: dromerig en zweverig. De basgitaar lijkt zich soms in een andere sfeer te bevinden, er wordt hier en daar zelfs aan de snaren geplukt, wat toch weer leuk combineert. Zang is laag en klinkt voor een flink gedeelte vrij ingetogen, waardoor de momenten dat de zang omhoog gaat en harder wordt als een zodanig contrast in emotie klinken dat je er rillingen van krijgt. Denk hierbij aan de uithalen van Ian Curtis.

Ook in Soil word je direct gegrepen door de sfeer. Onheilspellend word je in de greep gehouden en duik je mee in de underground van deze band. De nacht is aangebroken, je bevindt je als een vreemdeling in een vage undergroundtent ergens in een grote stad.....

Beneath the City of the Hedonistic Bohemians is meer up-tempo. Er zit in het begin wel iets van een Joy Division feel in, maar dan breekt het uit zijn harnas en wordt bijna opzwepend. Doet iets denken aan de oude The Cult toen ze nog The Southern Death Cult heette, maar dan in meer gevorderde uitvoering: vage gitaarloopjes en drums die je gehele lichaam in beweging zetten. Dit nummer zou op de reissue van Caroline in het zelfde jaar vervangen worden door The Other Side of the Fence.

I Glide.... mijn God waar zijn we nu weer beland? Een of andere fluit kan je hier enigszins in verwarring brengen. De gitaar gaat richting een wat oosters aandoend spel. Ik kan mijn weg niet vinden in het nummer. Er zit een bepaalde houterigheid in waardoor het bijna lijkt alsof ze het nummer nog aan het oefenen zijn in de oefenruimte. Overgangen lijken hier en daar nog niet helemaal vloeiend, maar het heeft ook wel weer iets. Het nummer kan me als geheel nog niet pakken, alleen sommige stukjes, met veel dank aan de zangstem.

Mice & Coconut Tree wordt onverwacht geleid door percussie. Dit is een heerlijke mellow sound, de zang doet me hier behoorlijk denken aan David Gahan (Depeche Mode). Heerlijke vage galmende gitaarloopjes breien het tot een sfeervol geheel.

The Misery Of Cities doet me wat denken aan het statische geluid van Joy Division inclusief de snelle fills in de drums, maar dan wat ‘frisser’. Dat klinkt op zich best lekker maar blijft wat missen. Op de drieënhalve minuut komt daar een kleine opleving in die ik wel wat verder uitgebouwd had willen zien omdat het zeer lekker klinkt. Helaas houdt het daar mee op en stopt het nummer eigenlijk al iets na de 4 minuten en luister je de rest van de bijna anderhalve minuut naar een paar belletjes en wat vage geluiden, wat op zich niet verkeerd is voor een nummer dat tevens de afsluiter is van deze EP.

The Other Side of the Fence is dus het derde nummer van de EP op de reissue. Het begint met een New Order-Movement-achtig drumbox geluidje waarna een synth en gitaar de spanning er een beetje inbrengen en langzaam naar een climax toewerken. Zang ontbreekt in dit nummer. Behalve dat het naar de climax toe wel lekker klinkt als je het maar hard genoeg draait, is het niet een al te boeiend nummer. Ik begrijp dan ook niet goed waarom dit nummer Beneath the City of the Hedonistic Bohemians heeft vervangen op de reissue.

Al met al heeft deze EP wel een lekkere sound. Zeker als je van oude 80’s new wave houdt is dit er wel eentje die je moet horen, zoals voor alles van Abecedarians eigenlijk geldt. Maar als je nog net ff iets beter werk van ze wil horen wil ik graag verwijzen naar AB-CD, het album waarop het beste van deze EP en hun enige reguliere album Resin is verzameld aangevuld met Smiling Monarchs (hun single bij Factory Records) met als resultaat een album om volledig van te genieten.

Beneath The City Of The Hedonistic Bohemians
Mij doet dit nummer niet meer of niet minder dan aan bepaalde nummers van dit wereldbandje denken

Wauw, al ruim 10 jaar geen reactie op deze pagina. Ik begrijp dat de meesten zullen schrijven op de pagina van Abecedarians - AB-CD (1988), aangezien deze hele mini-lp daar ook op te vinden is. Alhoewel het nummer "Beneath the City of the Hedonistic Bohemians" daar is vervangen door "The Other Side of the Fence". Een keuze die ik niet begrijp. "Beneath the City of the Hedonistic Bohemians" is een prachtig nummer en het hoogtepunt van deze mini-lp. Dat is dan ook de reden dat ik hier reageer, daarbij zijn hier geen zwakkere broeders te vinden.

Wat mij betreft vindt je hier post-punk van de bovenste plank. Het prachtig donkere en soms zware, lethargische stemgeluid van Chris Manecke blijft boeien. Wat dat betreft is een vergelijking naar de zanger van Sad Lovers & Giants, Garçe Allard, zo gemaakt. Op deze plaat vind ik naast post-punk ook invloeden uit de dream pop en zelfs ethereal wave. Dat zorgt voor een interessant en fris geluid. Eigenlijk heeft deze plaat alles wat de Britse post-punk generatie zo interessant maakt. Alleen dan van een band afkomstig uit de Verenigde Staten. Eén van mijn favorieten van die kant van de grote plas.

Inderdaad een van de hoogvliegers in het genre. Alles klopt aan deze band, er staat geen enkel slecht liedje op dit album/verzamelaar. Sinds ik de band 10 jaar geleden ontdekte een van mijn favorieten. In 2012 is er een rerelease verschenen, geremasterd met als resultaat een prachtige productie. De remaster is zowel op cd als op vinyl uitgebracht.

DjFrankie?

Abecedarians - Eureka (CD, US, 2012) | Discogs

Wat is deze remaster goed zeg! De originele EP is geweldig maar de bonustracks maken dit album helemaal af. Twee instrumentale tracks die ook niet vervelen maar waar de band hun exceptionele muzikale kunsten vertoont. In de jaren 80 voor mij volslagen onbekend anders waren ze toen al een favoriet geweest. Het experiment spreekt me hier erg aan, de synths, de zang en het gitaarwerk. Muziek met een hoog 'chill' gehalte die uiteraard helemaal in mijn straatje past. Hoewel de top 10 voor mij een momentopname is (er zijn zoveel goede albums) voorlopig zeker een verdiende plek.

Dit is zeker een erg goed album zeg. Wauw.