SLIFT - Ilion (2024)

Zo, daar zat ik op te wachten, blind aanschaffen dus.

Yep. Hier ook erg benieuwd hoe dit klinkt. Zin in

Holy moly wat een atoombom van een nummer is Ilion.

En een tour waarbij ook in ons taalgebied halt wordt gehouden

AB'tje Brussel op mijn verjaardag zag ik

19 maart in Tivoli. Daar gaan we maar eens heen!

En jeetje, gewoon weer even 80 minuten muziek droppen...

Vorig jaar ging ik naar Dour om Aphex Twin te zien. Was wat eerder dan mijn vrienden en dwaalde daar wat rond, beetje stoned en opeens begon het te stormen. Iedereen ging schuilen in één van de tenten. Daar stonden deze heren te spelen. Wapperende manen, scheurende gitaren en 4 nummers op 1 uur. Zalig concert, iedereen stond daar binnen en werd bevangen door de psychedelische trip waar deze heren je op mee namen. Kortom. Er is daar een fan geboren.

De eerste releases beloven weer meer van dat, én dat, dat hebben we toch nooit genoeg van?

Deze plaat is ook op mijn radar verschenen, ik ga vandaag hun plaat uit 2020 even checken, toch even inkomen.

Check de live LP die ze uitgebracht hebben. Zo ontzettend goed

Wat een topnummer is Weavers' Weft

Tijdens het wandelen net even gecheckt, lekker plaatje inderdaad! Ik ben nu erg benieuwd naar deze nieuwe plaat.

Kwam net via De Volkskrant (!) op dit album en werd al nieuwsgierig, en na jullie reacties wordt dat alleen maar "erger", dus morgen ook maar 's even checken...

Super vette plaat gelukkig kaart gekocht voor tivoli

Lekkere trip zeg... Kan me voorstellen dat dit op Roadburn de moeite waard was en dat dit ook in Tivoli wel tot z'n recht komt. Leuke nieuwe ontdekking !

Vorig jaar 2 keer live gezien, een energie-level van 10.

Net even drie nummers geluisterd (half uur in totaal), maar ik vind het echt vreselijk. Het is chaotisch en schreeuwerig en dat is voor mij een heel vervelende combinatie waar ik niets mee kan. De vorige was vet groovend. Ik geef het straks nog een kans, maar ik vrees dat ik het gemiddelde hier flink naar beneden ga halen.

Gelukkig staat deze plaat pontificaal op de hoofdpagina van MusicMeter, aangezien ik hem anders waarschijnlijk had moeten missen. Hier had je me ook wel mogen tippen hoor, ProGNerD...

Ik heb werkelijk geen flauw benul wie deze energieke, jonge Fransozen zijn, maar ze maken wel een enorme indruk met een serie lange en boeiende composities vol monumentale metal à la Neurosis en vleugjes stoner/doom à la Sleep. Dat zijn bands die bij het luisteren meteen bij me opkomen als referentiekader. Maar ook hoor ik enorm veel invloeden uit de progressieve rockscene van de jaren '70, vooral wanneer de band helemaal losgaat in de langere instrumentale passages die het album veelvuldig kleuren. Bij die passages is het wat mij betreft echt genieten geblazen, zeker omdat dergelijke secties uitstekend worden ingebed in de zeer sterke en duidelijke composities. Het is bewonderenswaardig om te horen hoe SLIFT een dergelijk divers scala aan invloeden weet te vangen, internaliseren en gebruiken om tot een coherente eigen muzikale identiteit te komen.

Het zojuist-gebruikte woord 'monumentaal', dat wil ik toch even gezegd hebben, heeft voor mij zowel een positieve als een negatieve kant. Ik kan namelijk echt helemaal opgaan in dergelijke epische, emotionele en heftige tracks (voor mij een mooie gelegenheid om deze briljante plaat aan te prijzen ), maar dergelijke luisterbeurten vergen wel ontzettend veel en zijn uitermate vermoeiend. De tijd zal uitwijzen hoe deze plaat van SLIFT zich tot die tendens verhoudt, maar voorlopig hoor ik voldoende interessante houvasten die mij zeer positief stemmen voor de 'houdbaarheid' van deze plaat.

Met name het nummer 'The Words That Have Never Been Heard' valt me bij de eerste keer luisteren enorm positief op. Hoe dat nummer opbouwt naar een emotionele climax en moeiteloos overgaat in het volgende nummer is echt briljant gedaan in mijn optiek. Hier valt ook de meer dan uitstekende productie van de plaat op, die ervoor zorgt dat de enorm gelaagde muziek van de heren zeer uitgebalanceerd en helder voor het daglicht verschijnt. Feit is in ieder geval dat Ilion in eerste instantie zó verpletterend overkomt, dat het lastig is om meteen nummers als favorieten te bestempelen en ze helemaal uit te pluizen. Dat vergt meerdere luisterbeurten, die er - en dat mag niet verbazen - zeker gaan komen.

Deze plaat, die inderdaad een geweldige trip mag worden genoemd, nodigt in ieder geval van harte uit om de backcatalogue van de band ook eens tot me te nemen. Bij de albumpagina van voorganger Ummon zie ik ook al enkele hoge scores van doorgewinterde rock/metalliefhebbers wiens meningen ik in de regel zeer respecteer. Een mooie ontdekking om deze koude dagen mee door te komen! Wellicht laat ik later nog eens van me horen.

Dacht dat je (te) druk was...?!?

(maar zal m'n leven beteren en je blijven spammen )

Schreeuwerig zeker maar chaotisch hoor ik echt niet.
Wat ik wel hoor is een fantastisch strak spelend drietal, lange space-tracks met kop en staart, het gruist en spaced als een malle en zo hard als een strenge LSD trip.

Als ik dan kijk naar het optreden bij KEXP zie ik een vet geoliede machine en doet mij reikhalzend uitkijken naar het aanstaande optreden in Vera.
Wat een power, wat een ultra strakke band, heer-fucking-lijk.

Ik zie trouwens dat Slift op donderdag 21 maart in Vera, Groningen staat. Lekker dichtbij en de kaartjes zijn enorm goedkoop; dat wordt een mooi uitje.

(laat die tips maar komen hoor, ProGNerD, nieuwe muziek doet de immer drukke agenda voor even vergeten en zorgt voor de broodnodige ontspanning )

Weavers weft geluisterd, saaie postrock, is de rest net zo?

Ja, heel saai, niet luisteren!

Nou ja, je beschrijving van het album in je eerdere bericht komt totaal niet overeen met dat nummer, dus misschien probeer ik het hele album nog een keer.

De 'Loser' vinyl editie knalt hier nu uit de speakers. Het klinkt alvast weer geweldig, met afwisselend heerlijk spacy uitspattingen en jazzy soundscapes.
De mix viel mij eerder wat tegen nadat ik de eerste nummers hoorde, maar daar kom ik nu van terug. De wat doffe drums, de heftige galm op de zang, en die heerlijke basloopjes...

Het lijkt op lawaai maar dat is het niet. 1,4,en 8 vind ik de hele sterke tracks. De andere zijn wat langdradig.