Westside Gunn - And Then You Pray for Me (2023)

Veel te lang uiteraard, wss vol fillers. Maar Mamas PrimeTime en Kostas zijn in ieder geval weer hard

Gek genoeg heb ik hier de hele week naar uitgekeken… gaat ongetwijfeld tegenvallen, maar WSG blijft een interessante gast.

Veel te veel matige trapbeats, hoewel WSG normaal gesproken een hele sterke curator is op het gebied van zijn beatselectie vind ik dat hij hier voor een groot deel van de tracklist de plank misslaat. Kitchen Lights is daarentegen wel één van de absolute hoogtepunten uit zijn discografie.

Zijn minste album by far.. Trapp rappen past niet bij W$G.. Hij kan nu wel stoppen.. Want hiermee toont hij aan dat hij niet meer relevant is.

Eerste acht nummers geluisterd en ik wist genoeg. Meteen Pray for Paris aangeslingerd... nostalgie naar die goeie ouwe tijd in 2020

Met de trapbeats heb ik niet zozeer moeite, maar wel als WSG ook op die manier gaat rappen. Voor de rest helaas (weer) uitermate teleurstellend. Er was een tijd dat WSG naast een blik goed beats ook een blik goede gasten opentrok waardoor hij zelf ook aardig uit de verf kwam. Nu zijn het Rick Ross en Jeezy die laten horen hoe het moet. En ondanks dat ik fan ben van beide heren, moet ik concluderen dat het wel triest gesteld is...

Wat blijft Stove God Cooks trouwens een verschrikking.

Jezus het is net alsof ie gewoon expres kut rapt.

Ja, dit dus. Hij is er een beetje in gaan geloven. Anders doen om het anders doen.

De man is natuurlijk erg kunstzinnig.

Met de hoofdletter K

Bij vlagen toch best intens deze man weet met zijn keuzes van producties toch vaak wel iets neer te zetten.

Men geeft aan hier Westside Gunn niet meer zo tof te vinden.

Bij mij groeit ie de laatste tijd juist met ieder project momenteel van zijn hand.

Ten tijde van Pray for Paris vond ik het allemaal niet zo nu veel meer.

Dit album lijkt hier tot dusver niet erg goed ontvangen.

In meer algemene zin toch wel erg aardig heb ik idee.

Een track als KITCHEN LIGHTS.

Oogst veel lof zoals ik het nu zie en maakt bij mij persoonlijk ook wel dat Westside Gunn zich definitief op de kaart weet te zetten als serieus persoon.

KITCHEN LIGHTS is idd één van de vijf duidelijke hoogtepunten hier, samen met Kostas (keihard!), Mamas PrimeTime en voor mij ook Dunnhill en Ultra GriZelda waar Rick Ross en Denzel Curry keihard komen.

Karige plaat. Had er sowieso al weinig zin in met die AOTY en meesterwerk zever van hem. Dat ie ook nog eens gare trapbeats en daar een hele matige delivery bij ging voegen, had ik niet verwacht. Kitchen Lights is ook hier favoriet. Stove God Cook$ vind ik over het algemeen wel tof komen en Benny kan ik op Kostas nog wel waarderen. Verder te lang en te matig in kwaliteit.

Zo slecht is dit allemaal toch niet hoor.

Natuurlijk is Westside Gunn geen wereldrapper maar dat verwacht ook niemand meer denk ik, wat hij wel steeds goed doet is de executive producer zijn van een plaat en interessante gastartiesten voorzien op producties waar zij zich op hun plaats voelen. Ditmaal krijgen we niet enkel Boom Bap/underground achtige nummers te horen van WSG maar richt hij zich ook op het Trap-subgenre. Zoals hij zelf al voorspelde krijgt hij nu veel haat van vele trouwe luisteraars aangezien "pure" Hip Hoppers normaliter de Trappers niet hoog hebben zitten.

Kostas is een heerlijke trapcollaboratie tussen WSG, Conway en Benny. Dit trio hebben we nog niet eerder te samen gehoord op zo'n productie maar het gaat ze wel af naar mijn mening! Voornamelijk Benny en Conway rappen gewoon nog op het hoge niveau dat je mag verwachten.
DunnHill met Rick Ross is een banger van jewelste dat de laatste dagen een verschrikkelijk verslavende werking op mij heeft. Disgusting met UK rapper Giggs is voor mij ook wel een hoogtepuntje in dit subgenre. Ultra GriZelda is voornamelijk het vernoemen waard door Denzel Curry, als liefhebber van zijn muziek kan ik dit ook wel goed verdragen. Mr. Everything is ook wel een leuke collaboratie tussen de gastheer en Trap-legende Jeezy, Freddy Js erna is ook niet slecht.

Buiten dat subgenre is er ook nog ander lekkers te vinden op And Then You Pray for Me. Mamas PrimeTime knalt heerlijk door de boxen en het is fijn om JID te horen rappen tussen WSG en Conway.
Om Stove God Cooks wederom een aantal keren langs te horen komen is ook weer puur genieten, met name Kitchen Lights is inderdaad een duidelijk hoogtepunt van deze LP. House of GLORY is ook vreselijk aanstekelijk door die man "chopper out the wiiiindooow!!!".
Chloe met Ty Dolla $ign heeft ook nog wel iets maar is niet meteen een echte hoogvlieger. The Revenge of Flips Legs is ook een climax door geweldenaar Rome Streetz.

Is het allemaal rozengeur en maneschijn? Nee, absoluut niet. Deze plaat gaat met een speelduur van 1.15u en een goed gevulde tracklist van 21 jammer genoeg wel te lang door, er had behoorlijk gesnoeid in kunnen worden. Eenmaal het album opstaat storen de niet genoemde nummers niet maar ik zou er ook niet snel zelfstandig naar teruggrijpen.
De strofe van Westside Gunn op 1989 is vreselijk slecht door die stemvervormer, Stove God kan het gelukkig nog enigszins redden. JD Wrist heeft een productie waar het kwartje maar niet wil vallen bij mij.
Verder kan ik me wel storen aan de "bijdrages" van DJ Drama, Trap-A-Holics, DJ Swamp Izzo en DJ Holiday... hier zie ik het nut echt niet van in. Zo krijgt deze LP een mixtape-gevoel en dat lijkt me toch niet echt een meerwaarde te hebben?

Haar voorganger (Pray for Paris) was duidelijk beter en meer gefocust dan dit tweede deel, maar als liefhebber van de typische Griselda-sound én Trap kan ik dit zeker wel pruimen. Als je niets met het laatstgenoemde hebt kan ik me ook wel perfect voorstellen dat dit studioalbum niets voor jou is.

3,5*