Danny Brown - Quaranta (2023)

Hyped! ArthurDZ, let je op, uknowhatimsayin?

Psyched! De One Armed-Man van Twin Peaks als feature op track 8 Johnny Marr!

Niemand die juultje tagt
Zin in tho!

Vooruit dan maar: juultje

Dit kan zeker concurreren met Scaring the Hoes for AOTY. De eerste track doet me meer denken aan Atrocity Exhibition, uknowwhati’msaying.

Hyped

Ai, aan Jenn's Terrific Vacation te horen zit zijn ballenknijper nog steeds te strak.

Ach, als hij die nummers af en toe afwisselt met een DNA of Lonely is alles weer in balans

Fucking vette beat van Kassa Overall op Jenn's Terrific Vacation, goede aanleiding om zijn plaat van eerder dit jaar eens op te leggen. De singles stemmen me wel optimistisch voor het hele album!

Jenn’s Terrific Vacation is fantastisch!
Ben heel benieuwd naar dit album, ik krijg tot nu toe een beetje Atrocity Exhibition vibes

Hij komt kutjehard!

Op het eerste gehoor lijkt het wel alsof Danny wat gekalmeerd is op dit album. Hij klinkt minder schel, minder Donald Duckerig ofzo. Wat een verschil als je dat naast SCARING THE HOES zet, die nota bene begin dit jaar uitkwam. Een berustend plaatje, heel mooi op het eerste gehoor maar ik moet nog wat vaker luisteren uiteraard.

Hij is inderdaad gekalmeerd. Op zijn voorgaande albums wisselde hij de kalme, beschouwende tracks af met maniakale vuurspuwerij. Nu verdwijnt met de gekte ook een beetje de genialiteit wat mij betreft.
Afgezien van Tantor, Dark Sword Angel en Jenn’s Terrific Vacation, is het mij een beetje te flauwtjes deze keer.

Eens, ik vind deze ook behoorlijke aan de saaie kant, sterker nog.. ik heb hem niet eens uit kunnen zitten dus ik stem maar niet. Echt zo'n "Zijn we er al bijna?"-album waar "er" niet de vakantiebestemming, maar het einde van dit album is.

Jammer, want ik heb Danny hoog zitten.

Na een prima eerste helft, met hoogtepunten als Dark Sword Angel, zakt de tweede helft behoorlijk in. Mogelijk poogt Danny Brown de dynamiek op XXX een beetje te reproduceren, met een bedachtzamere en serieuzere B-kant, maar er zit wel erg weinig beleving in zijn stem en de beats worden nogal eentonig. Op eerdere projecten leverde hij meestal een daverend slotakkoord, maar hier eindigt hij vreemd genoeg met misschien wel het meest slaapverwekkende nummer uit zijn discografie.

Ik moet zeggen dat ik hier wel enigszins teleurgesteld zit, zo na het weekend. Ik keek toch wel uit naar afgelopen vrijdag met releases van Danny Brown, Blockhead en, in mindere mate, Vinnie Paz. Alledrie vallen het tegen. Hier mis ik duidelijk de beleving, de gekkigheid. Op zijn vorige album had hij een perfecte balans gevonden tussen de gestoorde en meer serieuze raps. Hier is het, op wat spaarzame momenten, wel erg kalm en eigenlijk best wel saai...

Damn, ik ben niet zo'n fan van Danny Browns achtige crossover hiphop, al kan ik duidelijk horen dat de man pure kwaliteit maakt.
Dit album is toch net wat anders. wat een producties zeg.

Wel een beetje jammer van het einde. Tracks als Shakedown en Bass Jam zijn wel erg nikszeggend.
Maar de rest is heel sterk wat mij betreft, zelfs MF Doom vibes af en toe.

Naast het waanzinnige Tantor zijn ook de tracks met Bruiser Wolf en MIKE erg lekker.

Het einde is inderdaad wat jammer, maar ik moet toch terugkomen op wat ik eerder gezegd heb. Het album komt elke dag wel een keer voorbij en ik merk dat ik bijna alle tracks al favoriet heb aangevinkt. Zowel de producties als de raps van Danny zijn bij vlagen ijzersterk. En Bruiser Wolf op Y.B.P. is ook heel vet!

+ 0,5 voor The Office sample

Same ova here! Het is grappig hoe ik telkens ontzettend telerugesteld ben wanneer ik voor het eerst naar een Danny Brown album luister. Ergens weet ik dat ik het vaker moet luisteren, maar eerlijk gezegd kan ik bij de eerste luisterbeurt gewoon niet geloven dat ik het album later vet vind. En toch is het ook weer hier het geval, ik zet 'm minstens elke dag 1 keer met liefde op. En eigenlijk staat er geen zwakke broeder op.

1 van de fijnste hip-hopontdekkingen van dit jaar is de youngster MIKE voor mij, en die doet ook mee op een nummer van Danny Brown's nieuwste plaat, getiteld Quaranta. Jawel, Brown is ondertussen ook de 40 voorbij, de man zou ook min of meer clean zijn en op enkele tracks na (met het schuimbekkend de omstaanders in het aangezicht meppende Tantor op kop) is dit best een rustig, contemplatief plaatje geworden - de afsluiter is op die manier zelfs (bedoeld/onbedoeld?) een prima aanleiding om in te dutten.

Natuurlijk nog genoeg moois te vinden, vooral op de eerste helft van het album. Dark Sword Angel en Jenn's Terrific Vacation zijn uitmuntend. En misschien ga ik het laidback, naar R&B geurend sfeertje na verloop van tijd wat beter smaken, wie weet?

3,5 sterren

Danny Brown kan ook gevoelige platen schrijven, deze man is van alle markten thuis!

Deze weer eens opgezet. Toch een beetje een ondergewaardeerde plaat in zijn oeuvre. Staat echt vol fantastische producties. Zoals veel noemen zakt op het einde het niveau een beetje kwijt. Dark Sword Angel is echter top 5 Danny Brown voor mij.