Peter Gabriel - i/o Bright-Side / Dark-Side / In-Side Mixes (2023)

Ondanks de teleurstellende luistersessie van gister van het album New Blood, was ik toch nieuwsgierig naar dit laatste album van Gabriel. Zijn eerste echte nieuwe studioalbum na 21 jaar. Wat een verademing na zijn toch wel teleurstellende vorige 2 albums.
Geen idee waarom hij drie versies van dit album heeft uitgebracht. Jaja, naar zijn zegge zijn het de diverse belevingen; de ene helder, de ander donker en weer een 3e voor ruimtelijk. Persoonlijk vind ik dat gel*l, maar da’s maar een mening.
Ik heb wel alle drie de versies beluisterd en kan vaak niet echt het verschil horen. Ook best wel lastig als je drie albums na elkaar luistert. Eigenlijk zou ik voor een echt vergelijk de drie versies per nummer moeten beluisteren. Ik heb het bij de In-side mix gehouden, want mij trok het ruimtelijke en surround wel aan.

Elk nummer vind ik weer als vanouds spot-on waarbij misschien wel de opener en Olive Tree de minst uit de verf komen. Verder mooie songs, mooi begeleid en in balans, want het verveeld geen moment. Aardig wat favorieten waaronder de titeltrack, Playing for Time, Love Can Heal, This Is Home en And Still. Dit was het laatste studioalbum in mijn Gabrielweek. Ga nu maar eens het livewerk verkennen en alles nog maar weer eens opnieuw beluisteren. Gabriel…. beetje te vergelijken met destijds mijn kennismaking met Hackett: soms geweldig, soms werken en soms vraagtekens.

[side note] Misschien al eens een discussie geweest maar het album i/o (2023) is één van die drie mixes. Nu lijkt het erop dat naast het studioalbum er ook nog drie mixes zijn. En deze drieluik hoort daarmee mijns inziens niet onder het kopje verzamelaar…