Kebu - Synthesizer Legends Volume 1 (2023)

Als ik de liner notes die Kebu voor dit album geschreven heeft mag geloven, is zijn eerste kennismaking en verdere verloop van zijn avontuur in de wondere wereld van de synthesizermuziek, net zoals vele anderen, ook begonnen bij de Synthesizer Greatest-compilaties van Ed Starink. Kebu vind deze cover-albums, zoals hij ze zelf noemt, speciaal en weet zelfs te benoemen dat hij sommige versies beter vind dan het origineel.
Nu gaat het mij te ver om het daar mee eens te zijn, maar dat heeft Kebu er wel toe gezet, later in zijn carrière, hetzelfde te doen middels dit eerste deel uit een serie albums, die hij onder de noemer Synthesizer Legends heeft uitgebracht.

Dus is dit Kebu's eerste cover-album, waarin hij een negental bekende nummers op zijn manier ten gehore brengt. De ene bewerking is trouwer aan het origineel dan de ander en dat maakt dit album zeer leuk om naar te luisteren. En het moet gezegd, dat de manier hoe Kebu de nummers heeft ingespeeld, het toch wel een stuk beter, smaakvoller en met meer charme is gedaan dan Ed Starink's interpretatie op vele synth-klassiekers.

M.u.v. van de bewerking van "Flight of the Navigator, (Main Title)" (origineel Alan Silvestri), waar ik persoonlijk niet veel mee heb, zijn alle nummers zeer de moeite waard om te beluisteren.

Veel nummers heeft hij al eerder live gespeeld, zoals o.a. "Le Parc (L.A. Streethawk)" (origineel Tangerine Dream) en "Blade Runner, (End Titles)" (origineel Vangelis) en tegelijkertijd staan er ook bewerkingen op waarbij Kebu net even van de vertrouwde paden afdwaalt en totaal andere versies voorschotelt van ondertussen toch wel ietwat uitgekauwde nummers. Maar gelukkig hebben "Oxygene, Pt. 4" (origineel Jean-Michel Jarre) en "Crockett's Theme" (origineel Jan Hammer), heuse synthwave-bewerkingen gekregen en zijn met recht heel erg tof en verfrissend te noemen.

Wat minder avontuurlijk maar niet minder aanstekelijk zijn de bewerkingen van "Power Run" (origineel Laserdance), "Top Gun Anthem" (origineel Harold Faltermeyer) en "Terminator Theme, [Extended Version]" (origineel Brad Fiedel).

Ook de solo op "Fourth Rendez-Vous" (origineel Jean-Michel Jarre), is een ware verrassing te noemen en maakt dat deze cover echt knalt aan alle kanten! Knap gedaan wat mij betreft!

En zo is dit niet alleen een heus zoethoudertje voor hopelijk snel het volgende Kebu-album (eentje wat mij betreft dan weer met eigen composities), maar ook een bevestiging dat Kebu één van de meest vooraanstaande, nieuwere synthesizer-muzikanten is van de afgelopen 10 jaar! Want spelen kan de beste man goed.

Synthesizer Legends is één van de meest met smaak gebrachte cover-albums in lange tijd op dit gebied. En daarom alleen al aan te bevelen!