Infant Island - Obsidian Wreath (2024)

Een nummer van dit album werd deze week getipt door David in de Zes Losse Tanden Podcast en klonk interessant genoeg om het hele album 's te checken; benieuwd...

Zeker even checken ABDrums...

Oh ja, die Podcast is ook de moeite waard

Your wish is my command : Wederom een fijne tip ProGNerD, bedankt! Gevoelsmatig krijg ik het gevoel naar een hardcore / deathcore plaat te luisteren met een blackgaze sausje er overheen. Wel een leuke en verrassende combinatie die je niet zo vaak tegenkomt.

Enkele observaties over deze plaat: de synthesizers die her en der in de mix zijn weggemoffeld vind ik een smaakvolle toevoeging aan het totaalgeluid. Bovendien valt de variëteit van de zanger me op: hij bedient zich met name vrij high-pitch screams en heel af en toe vrij diepe grunts. Het liefst had ik gehoord dat 'ie dat wat vaker deed. Dat had denk ik de afwisseling en dynamiek van de plaat ten goede gekomen. Sterk vind ik overigens ook de verschillende rustpunten die op deze plaatworden gecreëerd, zoals bijvoorbeeld Found Hand en de intro's van Amaranthine, With Shadow en Kindling. Dat zorgt ervoor dat ik als het ware echt de plaat in word getrokken en dat mijn aandacht continue wordt vastgehouden. Daarnaast vind ik de deathcore / metalcore-achtige breakdowns echt smerig uitgevoerd in de positieve zin van het woord. Dan is de band wel echt op zijn sterkst en energiekst.

Het is, moet ik eerlijk zeggen, wel even switchen om naar een plaat te luisteren met uitsluitend kortere, punterige nummers. Ergens is dat wel een verademing, aangezien op de meeste platen die binnen onze smaak vallen en die wij elkaar tippen, veelal (erg) lange composities staan. Wat wel enorm opvalt, is dat deze plaat heel duidelijk in twee delen uiteen valt. Het eerste deel van de plaat beslaat met name nummers die kort, hoekig en puntig zijn en die zo van een (progressieve) hardcore-plaat lijken te komen. Het tweede deel van de plaat is progressiever en diverser en legt - binnen het hard- / deathcore geluid vermengd met blackmetal - de nadruk op iets complexere songstructuren. Het is knap dat de plaat, ondanks deze zeer duidelijke scheidslijn, toch voelt als één geheel.

Ik ben in ieder geval zeer positief te spreken over deze plaat; echt een verhelderende en verrassende release die ik zelf zo één, twee, drie niet zou draaien. Als je dus nog meer van dit soort platen tegenkomt, schroom dan niet om mij te taggen!

Die podcast heb ik overigens al geruime tijd opgeslagen in mijn bibliotheek, maar het zit gewoonweg niet in mijn systeem om ernaar te luisteren. Misschien moet het er toch eens van komen...

Veil vind ik overigens een geweldig nummer om eens te nomineren bij het ons allen geliefde Maak Kennis met Metal Anno 2024-topic, wat jij?

Weer typisch zo'n uiteenzetting waarbij ik op voorhand denk: "laat ik hier kort twee zinnen over schrijven, dan is het weer klaar", maar waarbij ik uiteindelijk toch weer uitweid en er een complete bespreking van maak. Oeps...

Nahh, dat is alleen maar beter hoor.