YĪN YĪN - Mount Matsu (2024)

Zojuist de try-out in Amersfoort bijgewoond. Het was met recht een try-out: veel gepraat tussendoor en redelijk wat slordigheden. Maar hé: we waren de eerste die live het nieuwe materiaal mochten horen. En dat beviel uitstekend! Toch wel wat nieuwe invloeden, aanstekelijke bassloopjes, maar toch ook gewoon weer echt Yin Yin. Single Takahashi Timing is live echt een banger van jewelste. Kom maar op met dat album!

Mwah, op album (spotify) spettert ie niet echt. Vind het wat flauwtjes. Het wordt als snel een trucje en dat vind ik wel jammer. Denk dat het live veel beter tot zijn recht komt. Nice artwork wel (weer)!

Ik vind het drieluik Tokyo Disko - Shiatsu for Dinner - White Storm wel erg sterk hoor! En ja, de rustigere nummers blijven wel een hoog afhaalChinees-gehalte hebben. Maar wanneer het tempo omhoog gaat, weten ze mij echt wel weer te bekoren.

Heb m nog niet beluisterd (ga ik wel doen) maar kan nu niet meer onbevooroordeeld luisteren...
Overigens in oktober ze 2 x live gezien met een paar nieuwe songs, erg benieuwd naar de plaat!

Wat is er mis met een goeie afhaalchinees?

Helemaal niks. Maar ik doel erop dat de muziek soms weinig onderscheidend is van de muziek die je daar hoort. En dan vraag ik me wel af wat de meerwaarde is van de muziek die je hebt gemaakt. Op dit album heb ik dit gevoel echter zelden.

Live gezien op Noorderzon. Hartstikke leuke band die volgens mij overal ter wereld publiek blij maken kan.