Nearly God - Nearly God (1996)

Ook al mag hij niet zo heten, toch vind ik tot nu toe de beste plaat van Tricky. Het is en blijft ook zonde dat dit niet Tricky - Nearly God heeft mogen heten. Dit HOORD gewoon bij Tricky. Hier gaan we nog wel even verder. Dit is echt helemaal duister, donker en spannend, dus precies hoe ik het wil horen van de beste man. En dan niet alleen de muziek zelf. Ook de albumcover en de inlay, met die kruipende man voor de deur van de hemel wekt ook al de sfeer op. Erg luguber weer allemaal. Ook een cd, uiterst geschikt voor late, pikdonkere, herfst/winteravonden.

Maargoed de cd zelf: Het begint allemaal weer erg beklemmend en chaotisch in Tatoo en Tricky laat zijn mysterieuze stem weer horen. Daarna komen we bij Poems, een nummer dat, toen ik hem voor het eerst ondekte wel een diepe indruk op me naliet. Wat een onheilspellend, duister en creepy maar toch ubercool nummer is het eigenlijk, met die holle geluiden op de achtergrond doordrenkt met die spookachtige tonen. Tricky die er weer onheilspellend doorheen fluisterd en hierin krijgen wel meer mensen een beurt. Het lijkt ook meer een beetje een jeugdvertelling, althans, zoiets heb ik ook grotendeels van de clip begrepen. Together Now gaat dan helaas weer erg de overvrolijke popkant op. Maar Keep Your Mouth Shut gaat weer terug, het begin van het nummer is weer onheilspellend met die grommende beats, en hier en daar een klein hiphop sampletje erin. Daarna maken Tricky en Bjork het plaatje af en komen we een beetje in een radbraak terecht. I Be the Prophet vond ik ook een erg mooi nummer, lekker subtiel met die snaarinstrument (weet niet wat het precies is, ik associeer het erg met een directe violenspel) die er een soort orkest van lijkt te maken. En zo gaat dat het hele nummer door. In Make a Change waan je je erg in een donkere, ondergronse louche, soul-tent. Bij Black Coffee heb je ook zo'n idee, alsof je in diezelfte donkere soul tent naar de volgende voorstelling zit te kijken. Mooi pianospel met die lome pulses erdoor heen. Bubbles vond ik ook niet een hoogvlieger, beetje eentonig. I Sing for You vond ik dan weer wel bijzonder, beetje duistere Afrikaanse invloeden ook. Het einde Yoga vond ik echt een prachtige afsluiter. Bjork en Tricky die lekker duister de nummer inelkaar zetten met die spannende, donkere herhaalde bas en jazz muziek op de achtergrond meespeeld. Heerlijk!

Gewoon de beste album van hem. Lekker donker, spannend, meeslepend, je waand je op buitengewone plekken. Ik ben er aangenaam door verrast. Jammer dat Tricky tegenwoordig maar weinig met dit onderwerp bezig is en zich meer verdiept op allerlij opgewekte muziek. Maar dit is geweldig. De rest heb ik al gezegt.

4,5*