The New Age Steppers - The New Age Steppers (1981)

Uit de Adrian Sherwood-stal. Fade Away blijft schitterend.

Inderdaad, heel mooi nummer. Hier kan reggae toch ook wel bij als genre?

Fade Away wordt overigens gezongen door de zangeres van The Slits, Ari-Up. Animal Space is ook geschreven door The Slits.

Hoop deze nog altijd voor een schappelijke prijs op vinyl te vinden...

Leuke plaat! Dromerig materiaal. Dubiedubiedub maar met experimentele trekjes.
Goed voor heel af en toe eens te draaien, was nu al lang geleden. Vanaf nu toch maar in de latere uurtjes afspelen.

Wordt opnieuw uitgebracht naar het schijnt, zie hier.

Heerlijke psychedelische dub. Bevat vocalen maar niet in de reggae traditie en sowieso niet in elke track. Prachtige plaat als geheel. Elk nummer is raak voor mij en effectief experimenteel, maar zal zeker niet bij iedereen fijn binnenkomen.

Zonder twijfel de mafste reggaeplaat in mijn collectie. Moest er wel aan wennen in het begin , maar vind hem inmiddels geweldig.
Puike hoes ook.

New wave in de winter van 1980 - 1981. Ik reis van de opgeruimde en ironische popwave van relatief "oude man" Joachim Witt naar de dubreggae van New Age Stappers, oftewel het muzikale breinkind van Adrian Sherwood met de dan nog piepjonge Ari-Up, bekend als zangeres van The Slits. Sherwood verzamelde meer muzikanten om zich heen, waarbij maar liefst zeven drummers/percussionisten. New Age Steppers verscheen in januari 1981.

Daarbij slaagt hij erin om de groep soms zeer Jamaicaans te laten klinken. Dit door bijvoorbeeld de dubeffecten en drumgeluiden. In ieder geval in mijn witte oren. Neem bijvoorbeeld opener Fade Away, waar hij na 3'35" in alle kalmte allerlei effecten laat losgaan. De zang van de Engels-Duitse Ari-Up maakt dat je hoort dat dit Brits-wit is; zo probeert ze aan het einde van het nummer hoe hoog ze kan zingen. Wel, hóóg! De speelsheid druipt er aangenaam van af.
Radial Drill is instrumentaal en uptempo, een speeltuin voor Sherwood. Dat geldt eveneens voor de nummers erna, waar er voor de échte liefhebbers van het genre volop valt te genieten.

Dan groeit het "Britse geluid" in de muziek. Het percentage experiment wordt namelijk opgevoerd in Crazy Dreams and High Ideals waar bovendien de stem van Mark Stewart van The Pop Group is te horen, om het experiment met alle effecten in Abderhamane's Demise nog eens te versterken.
In Animal Space klinkt de stem van journaliste Viv Goldman, waarna conventioneler wordt afgerond met Love Forever en Private Armies, geschreven door Goldman. Alhoewel, in dat laatste nummer klinkt een viool, bespeeld door Vicky Aspinall van The Raincoats.
Zou het kunnen dat Sherwoods noeste studiowerk later een inspiratie vormde voor triphop? Al luisterend kan ik me dat goed voorstellen.

Nog in datzelfde 1981 volgde opvolger Action Battlefield, een album dat ik vorige week besprak. Daarom vervolg ik mijn inhaalslag met een onbekend nummer met Gary Numan, waarbij ik dieper in 1981 kom. Om precies te zijn in juli dat jaar, als hij een hit scoort met Paul Gardiner. De single belandde in 1982 op Numans verzamelaar New Man Numan.
PS Herstel: bij die Numan was ik al geweest! En dus door naar een groep met een malle bandnaam: Haircut One Hundred en hun single uit oktober 1981, Favourite Shirts; afkomstig van het 1982-album Pelican West.

...en bandlid Bruce Smith trouwde Neneh Cherry die dan op het vervolg Action Battlefield (1981) zou meedoen Ik ken diverse voormalige acts waaraan Neneh had meegedaan van naam maar heb maar een beperkt deel ervan echt geluisterd. De meeste zijn niet aan mij besteed.

Dit album heeft een hoog 'underground' gehalte en ondanks dat DUB niet mijn ding is, is dit wel te doen voor een paar nummers. Het is wel goed opgenomen, alle instrumenten staan er goed op en je hebt niet dat lo-fi / punk gevoel hierbij. Alhoewel veel wel aanvoelt als jammen in de studio / demos om verder uit te werken.

Hou het bij een half uur. Ben meer van de drag die Numan ons serveerde