Elvis Presley - The Jungle Room Sessions (2000)

Sinds de release van deze FTD is ie DE favoriet.
En hoewel ik persoonlijk nog betere ken, kan ik het me wel voorstellen; simpelweg omdat dit vooral een aangename verrassing is.
Als je weet dat ie uitkomt vrees je met ergste vrezen; de man is immers lichamelijk doodziek en geestelijk ook niet optimaal, zwak uitgedrukt ("I'm so bored, being Elvis Presley"). Hoe was het dan vocaal; wat moeten de outtakes van de laatste opname-sessies dan brengen?
Nou, zoals 'It's Elvis Time' meldde: Elvis is niet bij vlagen goed, nee, hij is alleen maar goed en bij vlagen briljant! hetgeen in feite prachtig verwoordt wat de fan bij het luisteren van deze cd voelt.
En hij gaat niet naar de opnamestudio, hij laat de opnamestudio in z'n favoriete kamer, de Jungle Room brengen en doordat het geluid kristalhelder is lijkt het of je d'r bij zit.
Een verademing, vergeleken met "Moody Blue" en "From EP Boulevard, MT" wat geluidskwaliteit betreft.

Absoluut 5 sterren.

Kwam dit album toevallig gister op Marktplaats tegen en meteen voor 15 euro gekocht. Een aantal nummers zijn op YouTube te beluisteren en dat klinkt meer dan uitstekend.

The last farewell, For the heart en Way down zijn onder andere erg mooi gebracht en toch wel raar dat hij 6 maanden later stierf en vanaf deze sessie tot het eind niets meer heeft opgenomen.

Zojuist ook nog via eBay zijn laatste optreden op cd 'gewonnen' (Adios the final performance), dus mijn dag kan niet meer stuk

From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee en Moody Blue vond ik al hele mooie albums, maar die verbleken bij dit prachtalbum. Raar dat de eindproducten altijd veel minder waren dan de takes zelf. Zo ook deze; de laatste. Elvis is levensmoe en wil zelfs de studio niet meer in. Toch weet hij weer zulke prachtige muziek op te nemen met z'n band. Wat zingt hij ongelofelijk mooi. Uitschieters? Daar waag ik me niet aan bij deze. Het is vooral de warme sfeer die hij met zijn stem verzorgt wat het album zo goed maakt. Zet 'm gewoon op, en geniet...

'I get carried away very easily ... I'm an emotional sonofabitch..' zegt Elvis aan het begin van 'It's easy for you' en pff, een nummer op zijn lijf geschreven (zo iets als Pieces of my life) en het gaat door merg en been.

Een spectaculair goede FTD release; kristal helder (klinkt alsof het gisteren is opgenomen) en een Elvis in, tja zo onverwacht, top vorm. Elk liedje krijgt die Elvis lading. Je voelt door je speakers heen hoe Elvis geen genoeg krijgt van Pledging my love, fantastische versie.

Zijn laatste opnamesessie en wat voor een. Een indrukkende nalatenschap.

Voor de echte liefhebber een onmisbare aanvulling op het album "Moody blue".