Paul McCartney & Wings - Band on the Run [Underdubbed Mixes] (2024)

Een soort van Naked Band on the Run dus?

Er is inmiddels een underdubbed Band on the run op single verschenen.
Leuk voor de zondagavond. Pas na een minuut of 2 verschijnen er wat verschillen. De lezers op RYM zijn er nog niet van onder de indruk.

Wat wil je ook, zitten er veel mensen te wachten op een nieuwe mix van een nagenoeg perfect album.

Nou, ik in elk geval niet. Om met wijlen Sjefke van Oekel te spreken: waar heb dat nou voor nodig? Klinkt inderdaad als een Band on the run Naked, met dien verstande dat het alllemaal wat minder drastisch veranderd is dan bij Let it be.
En bij dat laatste album kan ik me Pauls drang tot revisie nog wel voorstellen, want dat was een album waarvan de eindversie tot stand kwam zonder bemoeienis van de groepsleden. Hier echter is wat anders aan de hand: het was een weloverwogen besluit om de opnamen uit Lagos te verrijken met instrumentale en orkestrale toevoegingen (strings & horns). Om daar nou een halve eeuw na dato nog op terug te komen, dat riekt wel heel erg naar revisie van de geschiedenis.

Of meer nog: naar Sir Pauls drang om maar blijvend relevant gevonden te worden. Want zo kun je je plaatje - ook naar mijn smaak met afstand zijn beste album - weer eens onder de aandacht brengen van misschien wel een nieuw en jong publiek. Maar om een andere grote komiek te citeren: dat heeft zo'n jongen toch helemaal niet nodig? Ik had liever deluxe uitvoeringen gezien van resterende Wings-albums als London town en Back to the egg.

Is dit trouwens wel een afzonderlijke release? Volgens mij is dit onderdeel van de 2CD/2LP set van de 50th Anniversary Edition, met op de eerste geluidsdrager het originele album. Vraag me af of deze wel afzonderlijk op de site mag/moet.

Oftewel

Nou, dat wilde ik er dan weer niet bij schrijven, want volgens mij is het Paul McCartney daar niet om te doen (heeft-ie ook helemaal niet nodig natuurlijk). Ik heb eerder het idee - maar nu hang ik echt de amateurpsycholoog uit - dat het een soort geldingsdrang is om zijn solo- en Wings-verleden meer credibility te geven en die muziek te laten herontdekken door nieuwe generaties.

Dat heeft-ie ook niet nodig, zou je kunnen zeggen, in elk geval niet in mijn beleving. Maar McCartney heeft in de loop van zijn post-Beatles loopbaan een hoop kritiek gekregen, onder meer omdat veel mensen (onder wie zelfs John Lennon) veel van zijn latere songs te zoetsappig vonden en zijn experimenteerdrift niet altijd konden plaatsen. Die grote boxsets uit het recente verleden zijn in dat opzicht niet zonder succes, want het valt mij op dat met name altijd als halfslachtig ervaren albums als McCartney II, Wild life en Ram de laatste jaren op veel meer kritische bijval mogen rekenen dan ten tijde van de release van die albums.

Ik hoop overigens wel dat hij die Archive Collection-serie nou eens afmaakt, met deluxe uitgaven van door mij hogelijk gewaardeerde albums als London Town en Back to the egg. Al sluit ik ook niet uit dat de tijd voor dat soort uitgaven voorbij is en 'Underdubbed' het nieuwe 'Deluxe' gaat worden...

Ik bekijk dit ook vanuit de optiek dat er een groot verschil in waardering zit tussen U.S. en Europa in de jaren '70. Wings was veel groter in Amerika dan elders. Dus vanuit dat perspectief zouden er potentieel inderdaad nog zieltjes te winnen moeten zijn in Europa.

De nummers staan in een andere volgorde als op de originele Band on The run plaat.

Het zou flauw zijn te vragen om een nieuw album, Sir Paul komt met enige regelmaat nog met nieuw werk.
Maar dit is een album, lijkt mij, voor de grootste fanaten. Die heb je natuurlijk bij elke artiest.
Ik blijf bij het boxje dat is gemaakt bij het 25-jarig jubileum van Band on the Run.
Straks wordt de aanschaf een album een soort van huwelijk, dan wordt er om de vijf jaar wat gevierd

Op de duur wordt elk album een klassieker, die vraagt om 25 heruitgaves, special editions, gekleurd vinyl en zo. Dit album vind ik, zoals het meeste van Wings, sowieso een dikke sof. Alsof je the Beatles en the Eagles mengt, soort yachtrock. Ideaal voor mensen die niet van scherpe kantjes houden. Het doet me denken aan een soufflé, het begint sterk en zakt dan volledig in elkaar. Het kan er alleen op vooruit gaan met deze nieuwe mix denk ik dan .

Ik heb hiet ook niets, ben al geen beatle fan. O jee en dan nog zo'n album uitbrengen. Geld klopperij misschien nog wat jeugd die in trapt.

Blijft een fantastisch album, maar ik hoor toch veel liever de originele mix. De undubbed mix klinkt vooral onaf. De bas van McCartney klinkt wel lekker, maar dat doet ie op het origineel ook.