South San Gabriel - Welcome, Convalescence (2003)

Geniaal album! Will Johnson schrijft zoveel muziek voor deze band en voor Centro-Matic dat je zou denken dat de kwaliteit er onder te lijden heeft. Niets is minder waar. Dit album behoort tot het beste van 2003 en blijft boeien na eindeloos luisteren.

Geniaal album inderdaad, raar dat er nou net bij dit album nog maar 1 berichtje staat, jammer.
Verdiend eigenlijk meer aandacht, staan echt hele mooie nummers op deze cd. 5 sterren.

Ook erg mooi, maar de nieuwere, carlton chronicles - is een stuk beter. Aangezien ik die eerder had en veel meer luister valt deze een beetje in het niet. Misschien dat ik mijn 3/5 vote ooit nog verander .

Gisteren gekocht bij Plaatboef dit album. Ik kende Will Johnson en deze band al maar had er nog niets van in mijn kast staan en dit album had ik ook nooit echt goed geluisterd.

Wat een prachtige muziek toch. Beetje experiment hier en daar met wat ruis en field recordings. De pedal steel is ook subliem trouwens, net als het overige instrumentarium.

Dikke 5:]

Fraaie plaat. Overwegend folk en country-invloeden te horen, maar ook enkele meer experimentele dingen, zoals het gebruiken van ruis om extra spanning aan de muziek toe te voegen. Wat dat betreft; dit lukt deze muzikanten erg goed. De nummers zijn ook stuk voor stuk sterk. Misschien die samenwerking tussen Johnson en Molina maar 'ns gaan beluisteren..

Die samenwerking schijnen ze zelf als mislukking te omschrijven, overambitieus. Ik heb 'm nog niet gehoord maar aan het gemiddelde te zien 'isie niet zo goed uit de verf gekomen.

Die samenwerking vond ik echt een teleurstelling eerlijk gezegd, draai 'm vrijwel nooit. Solo zijn ze een stuk beter imo.

Prachtplaat dit !! stukken beter dan het solowerk van Will Johnson

Een hele mooie plaat van South San Gabriel,,een van de bands van William Johnson. South San Gabriel is een band die moeilijk in een hokje geplaatst kan worden. Het wordt soms alt-country genoemd, maar dat dekt de lading absoluut niet. Roots, americana, gitaar, folk, maar ook allerlei soundscapes en noise klinken op deze lofi plaat die in een huiskamer is opgenomen.
Dat levert spannende muziek op, veel diepgang. 7 muzikanten met een veelheid aan instrumenten met de opvallende typische stem van William Johnson als constante.
In recensies lees ik de vergekijking met Sparklehorse, deze groep ken ik niet. Toch iets van beluisteren.

Heel lang al niet meer beluisterd maar nu staat hij op repeat wegens te goed om iets anders op te zetten. De stem van Will Johnson, de kaduke electronica die slechts op de achtergrond dienst doet en ook de warme doch sobere instrumentatie; het totaalpakket zorgt ervoor dat ik genadeloos verslaafd raak aan deze plaat net zoals toen hij verscheen.