The Black Keys - Ohio Players (2024)

En ineens valt het kwartje. Na een week lang enigszins teleurgesteld te zijn in de nieuwe plaat van The Black Keys schakelt Spotify na het einde van de nieuwe Pearl Jam over naar Ohio Players en is het eigenlijk toch best genieten dit album. Nog steeds mis ik de bluesrock wat de band voor mij zo leuk maakt maar dat loslatend is het gewoon een ander geluid dat de band laat horen en is het eigenlijk gewoon een heel lekker album. De songs zijn na een week ook wat meer gaan groeien, en zodra je ongemerkt vrolijk mee gaat zingen weet je wel dat je een goed album te pakken hebt.

Paper Crowns begint als een ontzettend lekker, catchy nummer maar ontspoort wel erg met die irritante rapper zeg, de meerwaarde daarvan ontgaat mij volledig.

De productie blijf ik helaas nog steeds erbarmelijk vinden, twee minpuntjes maar verder een erg fijn album...

De eerste drie nummers zijn aangenaam catchy, daarna wordt het saaier. En de rappers zijn gruwelijk: als je dat per se wil doen moet het er boek op zijn en dat is hier allesbehalve het geval.

Damn Read Em and Weep is wel even een nummertje hoor. Pulp Fiction vibes

Albums van The Black Keys krijgen van mij weleens het "verwijt" dat de variatie niet zo hoog is. Daar heeft deze LP geen last van, erg tof die uitstapjes naar andere genres. Het klinkt niet allemaal even perfect maar wel erg lekker.