North Sea Echoes - Really Good Terrible Things (2024)

Aanvankelijk liep ik niet erg warm voor deze ambient-versie van Fates Warning, maar in de juiste setting is dit best een aangenaam album om te luisteren. Ray Alder klinkt uitstekend, al zingt hij redelijk binnen de lijntjes en maakt hij zijn zanglijnen niet erg spannend. Datzelfde geldt voor de muziek, die redelijk binnen eenzelfde tempo en register blijft. Dat maakt dat de nummers onderling weinig onderscheidend zijn.

Met North Sea Echoes verwelkomen we het duo Jim Matheos (gitaar) en Ray Alder (zang) van Fates Warning, waarover ik een tijd geleden heb gelezen dat Jim Matheos als voornaamste schrijver geen nieuwe Fates Warning muziek meer ging maken. We zullen dat moeten afwachten, maar we hebben deze Really Good Terrible Things als... tja, als wat? Als een nieuwe richting voor beide heren, als zoethoudertje tot het toch weer begint te kriebelen bij Jim Matheos? De kwaliteiten van beide heren staan bij mij buiten kijf en beiden blijven herkenbaar qua stijl en geluid op een album dat voor velen onder de Fates Warning fans iets te rustig kan overkomen. Mij stoort het niet, zeker niet op een zonnige zondagmorgen met een ideale albumlengte voor deze soort muziek.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.



Blijkbaar heb ik sinds dat ik bovenstaande schreef niet meer de setting gevonden om dit album te luisteren, want de LP is sindsdien - tot vandaag dan - niet meer uit de hoes geweest. En weer kom ik tot de conclusie dat het allemaal prima klinkt. Ik mis echter spanning in de nummers, daarom gaat deze LP naar het 'verkoop'-vak.

Score: 64/100

Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl

Elke keer als de zanger een poging waagt om te zingen scroll ik van pure ellende maar naar de volgende track in de hoop dat er een instrumentaal nummer bij zit.

Leuk plaatje voor laat op de avond en je ogen een beetje dichtvallen. De dromen komen dan vanzelf. Dit is natuurlijk een erg ingetogen CD geworden en dat was vast ook de insteek. Really Good Terrible Things was leuk om een keer te horen, maar de echte Fates Warning heeft duidelijk mijn voorkeur.