Klark Kent - Klark Kent (1980)
Alternatieve titel: Music Madness from the Kinetic Kid
mijn stem
8 stemmen
0
geplaatst: 18 september 2007, 21:05 uur
Enkel verkrijgbaar op 10 inch groen vinyl, uitgebracht in 1980. Nummers als "Away from home" en "Ritch in a ditch" hadden moeiteloos op "Reggatta de Blanc" kunnen staan, en sluiten naadloos aan bij nummers als "On any other day" en "Does everyone stare" van dezelfde klassieker. Een must voor elke fan van "The Police".
0
Jack in the Box
geplaatst: 28 februari 2010, 05:53 uur
Er werd bij de lancering van deze groene 10 inch nogal geheimzinnig gedaan over wie Klark Kent was. Het had wel iets weg van het geluid van The Police.
De video van Don't Care werd een aantal malen bij AVRO's Top Pop vertoond, want het zou toen eventueel een hit kunnen worden.
Het deed echter niets. Deze muziek paste prima bij die van tijdgenoten zoals Fischer Z, The Buggles en XTC.
Stewart Copeland experimenteerde op The Police albums ook veel.
Op Music Box was in de jaren 80 een interessante documentaire over Copeland in de studio.
Wel jammer dat ze dit album niet meegenomen hebben in de 4 CD-box Message in a Box van The Police.
Op die box ontbreekt ook een live opname van The Police die wel op de A&M verzamelaar Propaganda staat.
De video van Don't Care werd een aantal malen bij AVRO's Top Pop vertoond, want het zou toen eventueel een hit kunnen worden.
Het deed echter niets. Deze muziek paste prima bij die van tijdgenoten zoals Fischer Z, The Buggles en XTC.
Stewart Copeland experimenteerde op The Police albums ook veel.
Op Music Box was in de jaren 80 een interessante documentaire over Copeland in de studio.
Wel jammer dat ze dit album niet meegenomen hebben in de 4 CD-box Message in a Box van The Police.
Op die box ontbreekt ook een live opname van The Police die wel op de A&M verzamelaar Propaganda staat.
0
geplaatst: gisteren om 10:40 uur
1980 heb ik hartstikke bewust meegemaakt, een puber gefocust op Nederlands enige popzender en de Top 40, waarbij ik steeds meer in de ban van heavy metal kwam. Maar dat de drummer van The Police onder het pseudoniem Klark Kent een soloalbum uitbracht? Compleet gemist.
Pas laatst werd ik hierop geattendeerd, met de vraag: wie is Klark Kent? Het blijkt dus Stewart Copeland te zijn en die leverde een lekker plaatje af. Een kort album van 25 minuten, dat al in augustus 1978 een bescheiden hitsingle kende met Don't Care en op de B-kant Thrills en Office Girls, waarmee hij in de Britse hitlijst #48 haalde. Dat betekende tevens een optreden bij Top of the Pops, met de overige muzikanten gemaskerd om te verhullen dat die bij The Police zaten. Zie hier en vergeet niet de interessante informatie die eronder wordt gedeeld.
De elpee uit mei 1980 vervolgt met Away from Home met daarin een vleugje reggae, alsof 10CC samenwerkte met Wreckless Eric. Het is vrolijk, op het uitbundige af en hetzelfde geldt voor Ritch in a Ditch, dat die zomer flopte als single. Grandelinquent is instrumentaal en voor het eerst klinkt voluit het geluid van The Police met herkenbaar Copelands drumstijl.
Kant 2 start met het grotendeels instrumentale Guerilla met opnieuw die vrolijkheid. In Old School bezingt Copeland hoe hij graag terug naar school zou willen om daar één en ander recht te zetten: "If I could go back to my school, I'd show them how I broke the rules". Excesses heeft het herkenbare vleugje reggae en afsluiter Kinetic Ritual is weer instrumentaal.
Een album dat een beetje fan van The Police de mondhoeken omhoog zal doen krullen. In 2023 kende het een herpersing in het kader van Record Store Day, op streaming vond ik de Deluxe versie met de nodige extra's. Maar eigenlijk vind ik de oorspronkelijke acht nummers al helemaal prima, omdat er vaart in blijft.
Mijn reis door new wave is bezig aan een inhaalslag in 1980. De vorige stop was bij de powerpop van het Noord-Engelse The Jags, de volgende wordt bij de tweede van de Londense punks van Slaughter, voorheen Slaughter and The Dogs.
Pas laatst werd ik hierop geattendeerd, met de vraag: wie is Klark Kent? Het blijkt dus Stewart Copeland te zijn en die leverde een lekker plaatje af. Een kort album van 25 minuten, dat al in augustus 1978 een bescheiden hitsingle kende met Don't Care en op de B-kant Thrills en Office Girls, waarmee hij in de Britse hitlijst #48 haalde. Dat betekende tevens een optreden bij Top of the Pops, met de overige muzikanten gemaskerd om te verhullen dat die bij The Police zaten. Zie hier en vergeet niet de interessante informatie die eronder wordt gedeeld.
De elpee uit mei 1980 vervolgt met Away from Home met daarin een vleugje reggae, alsof 10CC samenwerkte met Wreckless Eric. Het is vrolijk, op het uitbundige af en hetzelfde geldt voor Ritch in a Ditch, dat die zomer flopte als single. Grandelinquent is instrumentaal en voor het eerst klinkt voluit het geluid van The Police met herkenbaar Copelands drumstijl.
Kant 2 start met het grotendeels instrumentale Guerilla met opnieuw die vrolijkheid. In Old School bezingt Copeland hoe hij graag terug naar school zou willen om daar één en ander recht te zetten: "If I could go back to my school, I'd show them how I broke the rules". Excesses heeft het herkenbare vleugje reggae en afsluiter Kinetic Ritual is weer instrumentaal.
Een album dat een beetje fan van The Police de mondhoeken omhoog zal doen krullen. In 2023 kende het een herpersing in het kader van Record Store Day, op streaming vond ik de Deluxe versie met de nodige extra's. Maar eigenlijk vind ik de oorspronkelijke acht nummers al helemaal prima, omdat er vaart in blijft.
Mijn reis door new wave is bezig aan een inhaalslag in 1980. De vorige stop was bij de powerpop van het Noord-Engelse The Jags, de volgende wordt bij de tweede van de Londense punks van Slaughter, voorheen Slaughter and The Dogs.
* denotes required fields.
* denotes required fields.